Leraar/schrijver Tenzin Rinpoche in Amsterdam

Op een zomerswarme verkiezingsdonderdag verzamelden ongeveer 90 mensen zich in een net iets te klein zaaltje van Centrum de Roos om twee uur naar de spirituele leraar Tenzin Rinpoche te luisteren. Op weg naar dit centrum kom je van de ene kant door het drukbevolkte Vondelpark, waar mensen zich koesteren in de zon, en van de andere kant door de P.C. Hooftstraat; Neerlands tempel van het materialisme. Van beide kanten kwamen de bezoekers om eens een heel ander, niet-materialistich en niet-aards verhaal te horen.

Deze lezing werd in het kader van de publicatie van zijn nieuwste boek “De Stralende Geest” georganiseerd door de uitgever, Milinda Uitgevers. Om voor mij onbekende redenen moest het publiek echter nog wat geduld betrachten, want pas een half uur na de voorgenomen begintijd arriveerde de Tibetaan. Een half uur waarin we mooi konden oefenen in loslaten en accepteren “wat is”, al vermoed ik dat dit niet helemaal zo bedoeld was.
Rinpoche begon de lezing met een meditatie van ongeveer een kwartier, waarin het aanwezige publiek werd uitgenodigd om naar de eigen Innerlijke Stilte terug te keren en contact te maken met hun diepste Zijn. De plek die er, volgens Rinpoche, altijd is. Een plek die je niet kwijt kunt raken en die je dus ook nooit kunt terugvinden. Een plek waar je jezelf alleen maar van bewust hoeft te zijn.

Deze meditatie is ook gelijk de kern van zijn boek. Zijn doel is om oude wijsheden weer toegankelijk te maken. Wijsheden die niet afhankelijk zijn van een religieuze achtergrond, maar juist universeel zijn, en toch persoonlijk en ervaringsgericht: “If you could take a break from ego, you could be aware of your access to the wisdom”.

Rinpoche vertelt dat iedereen iets zoekt. En soms vind je het ook. De ideale baan, de perfecte relatie, of bezittingen. Je vindt ze en bent gelukkig. Tot je ontdekt dat ook dit niet “hét” is. En toch maken we ons geluk zo vaak afhankelijk van externe dingen. Als ik … heb, ja, dán ben ik gelukkig. Maar, zo stelt hij, vraag eens aan de mensen die dat éne hebben of ze echt gelukkig zijn en je zult merken dat ook dit het niet is.

Nee, zo betoogt Rinpoche verder, het ware geluk vind je alleen in jezelf. In die innerlijke, Heilige plaats.

Als je gelukkig wilt zijn, kan dit ook zonder baan of geld. Als je ongelukkig wilt zijn, kan dit ook mét baan en geld. Met of zonder relatie.

Wannneer je “hét” nog steeds niet gevonden hebt, dan wordt het tijd om op een andere plek te zoeken. Niet meer extern, maar intern. En de uitdaging zit hem niet in de techniek, maar in het inzien van de waarde ervan. We denken alsmaar dat we moeten lijden. We zijn er op de een of andere manier aan gehecht. Maar de truc is te realiseren dat je niet hoeft te lijden. Door het te aanvaarden, wordt het leed minder.

Want wat doen we, als we leed ervaren? Pijn voelen? We negeren het, we onderdrukken het, we manipuleren het. Maar daar wordt het niet minder van. “Als jij wilt dat iemand er voor je is, dan voel je het als hij je liever kwijt is. Hoe denk je dat dit is voor je pijn?”, zo maakt Rinpoche het met een grapje duidelijker. Geef het de ruimte, “give a spacious, luminous, warm hug”. Omhels de pijn en hij zal zich gezien voelen en het leed wordt minder.

Met deze lessen rondt Rinpoche zijn verhaal af, waarna er ruim de tijd is om vragen te stellen. Vragen die niet komen, waardoor we al om half zeven weer naar buiten kunnen. Alles bij elkaar heeft de lezing een uurtje geduurd. Fors korter dan gepland, maar het was wel een uur met een duidelijke boodschap.


Lees “De Stralende Geest” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.