Gastcolumn Jacqueline Zirkzee: #Schrijversleven

In haar gast-column #Schrijversleven vertelt auteur Jacqueline Zirkzee over de fijne kanten van het schrijverschap. Maar ook over de uitdaging en (soms) frustratie.

Schrijven is mijn lust en mijn leven. Ik denk dat ik dat zelfs zou blijven doen als er geen lezers waren. Al is er niets fijner dan een enthousiaste reactie te ontvangen op een boek, in het schrijfproces zelf speelt dat vooruitzicht een ondergeschikte rol. Daarvoor zit er te veel tijd tussen het moment van inspiratie en het moment dat je daadwerkelijk het fysieke boek in handen kunt houden.

Het schrijfhulpboek waaraan ik meewerkte en dat in 2019 uitkwam heet dan wel Schrijf je boek in 1 jaar, maar die titel is niet letterlijk bedoeld. Het gaat om een schrijfjaar, waarbij je door alle seizoenen gaat: van het planten van het eerste zaadje (je boekidee) tot aan het plukken van de vruchten van je schrijfwerk (die hopelijk blije reacties van lezers en recensenten). En zo’n schrijfseizoen zal in veel gevallen meer dan drie maanden duren.

Als auteur van historische romans werk ik jaren aan een boek. Het verschil met het schrijven van een modern verhaal of een non-fictieboek is dat ik wel een leuk verhaalidee kan hebben, maar dan moet ik nog gaan onderzoeken of dat mogelijk is binnen het tijdperk waarin het zich zou moeten afspelen. Andersom kan een tijdperk me aanspreken, maar ontdek ik soms na onderzoek dat mijn verhaalidee er niet in past. Bijvoorbeeld vanwege de stand van techniek en wetenschap, of door de opvattingen en ideeën uit die tijd. In een historisch verhaal moet alles kloppen, voor zover mogelijk.

Zo ben ik een jaar bezig geweest met onderzoek doen naar de veertiende eeuw – want zo leuk, en er gebeurt zo veel! – maar besloot ik dat boek toch uiteindelijk niet te schrijven omdat ik me geen goede voorstelling kon maken van de politieke en sociale verhoudingen in de Noord-Italiaanse stadstaatjes. Zo verglijdt de tijd wel heel snel. Als dat je frustreert, moet je geen schrijver worden.

Continu leerproces

Zelf zie ik mijn schrijverschap als een continu leerproces. Leuk is dat niet altijd, maar dat hoeft ook niet. Ik koos juist voor het historische genre omdat er allerlei beperkingen en uitdagingen aan vastzitten. En op het moment van puur geluk, wanneer alles op zijn plaats lijkt te vallen: setting, verhaal, personages en plot, kan ik weer heel lang teren. Vooral de laatste tijd vind ik het zalig om na te denken over een tijd waarin er geen smartphones waren.

Aan de andere kant stelde mijn laatste boek “De eerste priesteres” me wel voor érg grote uitdagingen. Het verhaal speelt zich 7500 jaar geleden af. Er was geen schrift, er waren geen steden, mensen konden nog geen metaal bewerken. Dan is het echt back to basics. Wat blijft er over? Hoe werkt het denken en communiceren als er zoveel níet is, zoveel zaken waarvan een personage ook de mogelijkheid dat het ooit zou kunnen bestaan, nauwelijks kan vermoeden? En dan de volgende vraag: hoe breng je dat over aan de moderne lezer? Dan kom je uit bij kwesties als: wat maakt ons tot mensen? Dát boeit me. Als ik voor zo’n onderwerp kies, denk ik niet aan de lezer van het boek, dat komt pas later, bij de derde, vierde, vijfde versie.

Want als het verhaal geschreven is, is het nog niet af. In de termen van een schrijfjaar ben je net klaar met het tot wasdom laten komen van je werk. Daarna begin het verzorgen: wieden, overplanten, snoeien, opbinden en tot verdere bloei brengen. Ik adviseer schrijvers die met hun manuscripten bij mij komen ook altijd een manuscript een poosje te laten rijpen. Leg het een tijdje weg (niet te lang), laat het lezen door iemand die je vertrouwt, kijk eens of een andere volgorde beter werkt, experimenteer met het schrappen en toevoegen van scènes. Pas als je helemaal tevreden bent en zeker weet dat dit het beste verhaal is dat in jou zit, mag het naar een uitgever.

Jacqueline Zirkzee is auteur, redacteur en schrijfcoach. In 2001 kwam haar eerste roman, “Mykene”, uit. Diverse romans, non-fictieboeken en verhalen volgden. Ze ontving diverse malen een beurs van het Nederlands Letterenfonds. Haar nieuwste roman is “De eerste priesteres”, dat wordt uitgebracht door uitgeverij De Brouwerij | Brainbooks


Lees “De Eerste Priesteres” zelf!

var bol_sitebar={“id”:”bol_1578491327426″, “baseUrl”:”partner.bol.com”,”urlPrefix”:”https://aai.bol.com/openapi/services/aai/”,”productId”:”productid=9200000101472873″,”familyId”:”9200000101472873″,”site_id”:”56470″,”target”:true,”rating”:true,”price”:true,”deliveryDescription”:true,”button”:true,”link_name”:”De%20eerste%20priesteres%2C%20Jacqueline%20Zirkzee”,”link_subid”:”column”,”background_color”:”#FFFFFF”,”text_color”:”#CB0100″,”link_color”:”#0000FF”};https://partner.bol.com/promotion/static/js/partnerProductlink.js

Over Nieuwsredactie

Dit is een gedeelde account waarop redactieleden nieuwsberichten kunnen delen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.