Column HJ Smienk – Deel 6 – Leerproces en promotie

H.J. SmienkVoordat ik tracht duidelijk te maken waar de ommekeer in mijn promotionele activiteiten vandaan zijn gekomen, wil ik u graag nog een stunt van mij vertellen. U begrijpt dat het een stunt is die ervoor had moeten zorgen dat mijn debuut, BMK, besproken werd door de schrijvende pers in Nederland. Dat was hoogstnoodzakelijk, want de boekhandel liet het boek links liggen. Of wist gewoon niet van het bestaan af. Helaas voor iedere debutant, er komen ca. 18.000 nieuwe titels uit per jaar in Nederland. Dat is best wel veel. Dus hoe val je op in de massa?

Het idee ontstond na een gesprek met een oudere uitgever die zo vriendelijk was om mij allerlei “do’s en don’ts” te vertellen. Het gesprek kwam op een Radioprogamma van jaren geleden, waar boeken werden besproken. De Radio gastheer slaat een boek open – jawel ook een debuut – en ziet daar een biljet van 25 gulden (oud geld) in zitten. In die tijd was dat een behoorlijk bedrag en de uitgever had hier een groot risico genomen. Enfin, de showmaster ziet het biljet en zegt:
“Beste Luisteraar, reeds het openslaan van dit boek was voor mij een verrassing!”

Dit is een gerucht geworden die de tand des tijds heeft doorstaan. Smakelijk kreeg ik nu, jaren later, dit verhaal te horen. Hieruit werd het idee geboren om (ongevraagd) recensie-exemplaren op te sturen naar kranten die hun verspreidingsgebied geografisch in Nederland hebben.
Zestien stuks heb ik verstuurd en ieder boek had achter de kaft een briefje van vijf euro en daarnaast een post-it memo met daarop geschreven: geniet ervan met een goed glas wijn.
De reacties hierop zal ik u besparen, maar dat ze verre van behulpzaam en vriendelijk waren, moge duidelijk zijn. Uiteindelijk kan ik er alleen maar hard om lachen. Ludieke acties worden schijnbaar – om een understatement te gebruiken –door de schrijvende pers matig gewaardeerd.

Naast dergelijke acties heb ik een introductiedag georganiseerd. De stadsdichter droeg een gedicht voor, nog iemand die een paar lovende woorden zei over de schrijver en aansluitend daarop de eerste veertig boeken verkocht. Vanzelfsprekend liggen mijn boeken in de lokale boekwinkels en het mag duidelijk zijn dat dit soort acties goed kunnen werken. Ik zal ze dan ook altijd in het promotieplan opnemen. Maar bedenk wel, dat alleen in de winkel liggen nog geen verkoopresultaten oplevert. Het heeft – ontwaar ik hier een patroon? – bij mij even geduurd voor ik dat door had. De verkoop gaat druppelsgewijs door. De bibliotheek heeft een aantal boeken besteld, er wordt wat verkocht via het internet en her en der koopt de één of andere boekwinkel een exemplaar. Meestal maar één tegelijk.

De promotie die ik had opgebouwd gebaseerd op inhoud van het boek, BMK, leek te falen. Ondertussen bleef ik leren wat wel en wat niet te doen. Zo kwam het dat ik stuitte op een artikel waarin door een zeer ervaren boekinkoper werd verteld dat een boek zelden tot nooit wordt ingekocht op de inhoud. Met de nadruk op nooit!
Au! Daarbij spelen andere elementen een veel belangrijker rol en dat is bekendheid.

Ondertussen bestaat mijn boek al twee maanden en de verkoop valt tegen. De uitgeversnaam is onbekend en helaas daardoor lijkt het, onbemind. De schrijver? Zelfde laken een pak.
Hoe kun je daar verandering in brengen? Het mag duidelijk zijn dat ik op veel punten het uitgeversvak geheel en vaak opnieuw moet leren. Gelukkig staat tegenover die onkunde een bijna 24 jaar ervaring als zelfstandige aangevuld met onschatbare kennis opgedaan tijdens het reizen – zeg maar zwerven – over de aardbol. Toch kwam ik er niet uit. Had ik bepaalde zaken onderschat, hier en daar mezelf te rijk gerekend – niets menselijks is mij vreemd – en zocht ik naar kennis op uitgevers gebied. Mijn oplossing leek pijnlijk simpel!

Wat ik wilde was een persbericht rondsturen – is dat nou alles, hoor ik u roepen – dat opgepakt zou worden door de media. En geloof het of niet, maar drie mensen hebben aan het persbericht gewerkt voordat het werd verzonden via een databank die alle Nederlandse media bereikt. Ik heb de opzet gemaakt (vanzelfsprekend met veel te lovende woorden). Een vriendin heeft het aangescherpt en genormaliseerd en uiteindelijk heeft een journalist de puntjes op de i gezet en het bericht verstuurd.

Eindelijk, na alle arbeid begon er wat te borrelen. De NCRV en de VARA streden om een interview. Uiteindelijk won de NCRV op basis van: wie het eerst komt, het eerst maalt. Het persbericht werd opgepakt door de lokale TV met als gevolg een 2 minuten durend item op de buis. Dat smaakte naar meer zowel bij hen als bij mij en binnenkort – op het moment dat ik dit schrijf is het nog niet gebeurd – een bijna tien minuten TV item, wederom te zien op het lokale netwerk. Het prachtige wetenschappelijke en zeer goed gelezen blad QUEST gaat een interview schrijven over de schrijver -ik – en Bram Moszkowicz. Het persbericht verschijnt in de krant en ineens lijkt mijn bedrijf zich voorwaarts te bewegen.
En dat allemaal door een ogenschijnlijk simpel persbericht waarbij het niet perse gaat om de inhoud van het boek, maar meer over de schrijver ervan.

Lieve lezers, het is nog steeds niet duidelijk of ik succesvol zal zijn, maar ik hoop met mijn op “lekkerlezen.net” geplaatste artikelen een hoop valkuilen te hebben blootgelegd en wens dat u, die min of meer hetzelfde nastreeft als ik, daardoor in ieder geval die valkuilen weet te vermijden. Wees gerust, u zult nog veel valkuilen ondervinden, maar dat hoort nou eenmaal bij het spel.

Het succes van het persbericht heeft er eveneens voor gezorgd dat er ook hier op deze site een recensie verscheen. Wederom in mijn ogen geen goede recensie, maar wel één die volgens mij objectief is. Jeroen, de recensent, is duidelijk geen liefhebber van het genre wat ik schrijf, maar heeft toch een reëel beeld kunnen scheppen van het boek, zodat de liefhebber van dit genre er niet van wordt weerhouden BMK aan te schaffen. Een vriendelijke e-mail met felicitaties van mijn kant, zijn antwoord erop en voila. Jeroen kwam op het idee van deze reeks artikelen. Zelf vind ik het fijn als mijn beknopt verhaal u heeft geplezierd en hopelijk enkele zaken duidelijk heeft gemaakt. Als laatste tip zou ik willen meegeven: probeer buiten de box te denken. Mijn poging daartoe heeft er in ieder geval voor gezorgd dat er buiten mij nog twee andere schrijvers gecontracteerd zijn en lijkt het erop dat SuperLoeLoe Uitgevers mee doet voor het echie.

Bedankt voor het lezen en wellicht tot ziens!

HJ Smienk ©
Superloeloe Uitgevers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.