Regen zonder modder – Celal Altunas

Titel: Regen zonder modder
Auteur: Celal Altunas
Uitgever: Athenaeum
ISBN: 978 90 253 0469 0

Celal Altunas werd in 1972 geboren in een klein dorpje in Koerdisch Turkije. Op een gegeven moment sluit hij zich aan bij de gewapende onafhankelijkheidsstrijd, maar hij besluit de oorlog de oorlog te laten en vlucht naar Nederland. Daar komt hij in de IND-bureaucratie terecht. Uiteindelijk gaat hij, met Status, maatschappelijk werk studeren. Verder is hij actief bij GL en heeft hij zich gespecialiseerd in “eerwraak”.

In “Regen zonder modder” vertelt hij zijn verhaal, vanaf het moment dat hij aankomt in Nederland. Hoe hij tussen de AZC’s heen en weer ging en hoe vervelend de procedure voor hem was. Het verhaal is op zich interessant, maar op zichzelf niet heel bijzonder.

De kracht van het boek ligt echter elders. Altunas wint je sympathie doordat hij keer op keer uitspreekt een bijdrage te willen leveren. Hij wil de taal leren, hij wil integreren in zijn nieuwe land. Door deze sterke motivatie gun je hem een goede toekomst.

Aan de andere kant doet hij zich niet heiliger voor dan de Paus. Hij is heel open over zijn -in mijn ogen begrijpelijke, doch zeer onsympathieke actie- om een meisje bij Vrijwilligerswerk te versieren. Een meisje dat hij liever niet zoent (ze stinkt wat uit de mond), maar met wie hij wil trouwen om zodoende een verblijfsvergunning te krijgen.

En eerder al, besloot hij te liegen over zijn achtergrond om daarmee een betere kans op een verblijfsvergunning te maken. Begrijpelijk? Ja, toch wel. Maar toch. Het komt niet echt zuiver over.

Trouwens, op pagina 7 kwamen bij mij de vraagtekens al bovendrijven: “Door mij onverwacht aan te sluiten bij de Koerdische strijders was ik in opstand gekomen tegen de traditie, tegen de normen van mijn cultuur, tegen de repressie en onderdrukking door het Turkse regime”. Is het niet vreemd, dat Nederland de ene onafhankelijksstrijder wél (PKK) en de andere niet (FARC) zou opvangen? Waarom zou een PKK-strijder (volgens de bevriende mogendheid Turkije toch terroristen) geen problemen opleveren, maar een ISIS-spijtoptant wel?

Door deze openheid kom ik keer op keer in een spagaat. Het ene moment gun ik Altunas zijn verblijfsvergunning, andere momenten heb ik het gevoel dat hij oneigenlijk gebruik maakt van faciliteiten. En hoe zit dat met het stapelen van procedures? Je hoort er weleens over in de media, waarbij het gepresenteerd wordt als misbruik. Altunas doet hetzelfde (lijkt het), maar het komt ineens heel begrijpelijk over.

“Regen zonder modder” is -zo lijkt het- bedoeld als verhaal over hoe een immigrant succesvol integreert en een toekomst opbouwt. Maar het legt ook hypocrisie bloot. Hypocrisie van het systeem. En hypocrisie bij het individu. Mijzelf incluis…. en dit allemaal in uiterst eenvoudig Nederlands. Met korte zinnen en gebruik van persoonlijk voornaamwoorden (je vs. jij) die verraden dat de schrijver de taal nog niet heel lang spreekt.

Lastig.

Waardering: 6,5/10


Lees “Regen zonder modder” zelf!

Over JP

Heel eerlijk? Ik hou helemaal niet van lezen. Ik snap er niets van dat mensen in hun vrije tijd wegkruipen in een hoekje met een boek op schoot. Ik heb mijn vrije tijd hard nodig om naast mijn werk als manager in een zorginstelling een sociaal leven in stand te houden. Maar ik hou er wél van om de wereld een stuk beter te begrijpen. En non-fictie boeken zijn daarvoor, zelfs in tijden van internet, een machtig instrument. Het schrijven van recensies helpt mij mijn aandacht te focussen en om de boeken die ik lees volledig te begrijpen.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.