Grenzen verleggen – Rick Lahaye & Thomas Waanders

Titel: Grenzen verleggen, geheimen van Kampioenen
Auteur: Rick Lahaye en Thomas Waanders
Uitgever: Topsport Community
ISBN: 978 90 547 2359 2

Vraag een managementgoeroe om je team te inspireren en tien tegen één dat hij op de proppen komt met één of andere sportmetafoor. Sporters doen het goed op bedrijfsuitjes. Fijn voor hen, want het biedt een manier om de sponsor tevreden te houden. Fijn voor de bezoekers, die vaak toch wel tegen topsporters opkijken. En fijn voor de al die organisatie-adviseurs die voor alles wel een topsporter weten te vinden.

“Grenzen verleggen” is uitgegeven door Topsport Community en wordt gesponsord door Eiffel, dat door een sponsorschap van NOC*NSF een paar mooie events in aanwezigheid van topsporters mag geven. Of de topsporters daar zelf echt op zitten te wachten weet ik niet, maar ik was op een dergelijk event aanwezig en ze speelden hun rol met verve.

De chef d’equipe vertelde over de Olympische Spelen in Rio (inclusief inzicht in de kwestie “Youri van Gelder”, de hockey meiden waren aanwezig om lekker mee te borrelen en coryfeeën als Pieter van den Hoogenband vertelden hun verhaal over inspannen, het eind voor ogen houden en doorzetten. Allemaal helemaal bedrijfs-adviseur-verantwoord. En aan het eind kregen we dan een boek naar keuze mee. Ik koos voor “Grenzen verleggen”, in de veronderstelling dat dit een boek was dat lekker dertien-in-het-dozijn allerlei open deuren intrapte en te pas en te onpas sportmetaforen zou rondstrooien om ons kantoorslaven het gevoel te geven dat er ook in ons, deep down, een beetje topsporter zit.

Nou nee. Een topsporter zit er niet in mij. Dat is prima. En dit boek voldoet ook volstrekt niet aan de verwachting. En dat is óók helemaal prima. Dit is geen managementboek. “Grenzen verleggen” is gewoon een onvervalst sportboek. Maar dan ietsje intelligenter dan de massa.

Rick Lahaye en Thomas Wanders hebben een paar jaar voor de Topsport Community onderzoek gedaan naar de de prestaties van succesvolle topsporters. Daarbij keken ze in het bijzonder naar “de interactie tussen fysiologie en psychologie bij naderende uitputting”. Oftewel, wat maakt dat de échte kampioen doorgaat, terwijl zijn lijf op instorten staat?

Voor hun onderzoek spraken ze met een grote groep topsporters: Marianne Vos, Ireen Wüst, Edith Bosch, Leontien Zijlaard-van Moorsel, Nico Rienks, Ronald lforijn, Ernesto Hoost, Sem Schilt, Ada Kok, Kirsten van der Kolk, Rob Barel, Jochem Uytdehaage, Edith van Dijk, Lornah Kiplagat, Ellen van Dijk, Jan Janssen, Brat Brentjes, Ellen van Langen en Pieter van den Hoogenband.

Mij onbekende BN-ers

Nu ben ik niet echt een sportfan, ik wist zelfs niet eens dat er sporters zouden zijn op dat event dat ik bijwoonde. Dus de meeste namen kende ik niet. En de meeste sporters herkende ik ter plekke ook niet… Ja, Ireen Wüst, die naam kende ik van een schaatswedstrijd die ze gewonnen had (waarna ik me een dag afvroeg waarom iedereen zo blij was met een Duitse winnaar). Pieter van den Hoogenband, uiteraard. Leontien van Moorsel, die naam had ik ook weleens gehoord. Maar wat weet ik van obscure sporten als mountainbiken, openwaterzwemmen of de dubbeltwee-lichtgewicht? Man, ik wist van sommige sporters niet eens dat de sport die ze beoefenen bestond.

Maar voor lezing van dit boek maakt dat niet uit. Onwillekeurig ontkom ik er toch niet aan dat ik een gevoel van respect voor deze mensen ontwikkel. Ontzag voor de enorme focus op hun einddoel. Hun bereidheid alles te geven, om maar door te gaan. Altijd een tikkeltje verder. Nooit rust. Continu werken voor dat ene korte moment waarop ze moeten schitteren. Respect, ontzag… en een tikkeltje verbazing.

Waarom doen die mensen zichzelf dit aan? Ja, ze willen winnen. Maar wat dan? Dan ben je inderdaad de allerbeste wielrenner. En dan? Wat ga je daarna nog doen? Vaak spenderen sporters de beste jaren van hun leven om naar een titel toe te werken. Maar wat komt erna? En hoe zit het met hen die het net niet halen?

Dergelijke vragen cirkelen door mijn hoofd, terwijl ik hun verhalen lees. Allemaal gaan ze voor dat ene doel. Dat zou me moeten inspireren. En ergens doet het dat ook. Ik wil ook voor dat ene doel gaan. Alleen heb ik niet zo een duidelijk eenduidig doel. Ik heb meer dingen die ik interessant en boeiend vind. Heel eerlijk, ik zou doodongelukkig worden van het bestaan als topsporter.

Voor wie is “Grenzen verleggen” goed leesvoer?

De verhalen van de sporters worden aangevuld met wetenschappelijke (althans, ze komen wetenschappelijk over) inzichten over psychologie, voeding, motivatie en dergelijke. En het is duidelijk dat dit boek verplichte kost is voor iedereen die in de sport iets wil betekenen. Geen enkele coach die zijn rol een beetje serieus neemt (zelfs al train je de efjes) kan om dit boek heen. Geen enkele sporter die dat hoogste treetje van het erepodium wil betreden kan die plek behalen zonder de “geheimen van kampioenen”. Toch mis ik de achterliggende “Waarom”. Waarom doet iemand zichzelf dit aan. Ja, om te winnen. Maar wat zit daarachter?

Over die vraag peins ik nu al dagen. En ik kom er niet uit. Mooi meegenomen is echter wel dat ik daardoor ook over mijn eigen drijfveren nadenk. Dus stiekem heeft dit boek ook nog waarde als “Personal Growth boek” of “Carrièreboek”.

Best knap gedaan. Eiffel had haar sponsorgelden slechter kunnen besteden.

Waardering: 8/10


Lees “Grenzen verleggen, geheimen van Kampioenen” zelf!

Over Jeroen L

Eén van de oprichters van LekkerLezen.net. In het dagelijks leven actief als bedrijfskundige/docent, ‘s avonds het liefst met de neus in een goed boek!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *