De grote bocht – Peter Delpeut

Titel: De grote bocht – kleine filosofie van het fietsen
Auteur: Peter Delpeut
Uitgeverij:
Uitgeverij Augustus
ISBN: 90-457-0151-0
Taal:
Nederlands
Pagina’s: 140

Het overkomt bijna elke reiziger die langer dan een paar dagen op weg is: het plotselinge verlangen om zijn reisverhalen in boekvorm met het grote publiek te delen. De meesten verwerpen dit idee al snel, slechts een enkeling zet zich bij thuiskomst inderdaad achter het bureau om een echt manuscript te schrijven, dat vervolgens veelal door de uitgeverijen wordt verworpen als “weer zo een reisdagboek”.

Peter Delpeut is cineast van oorsprong, een succesvol cineast ook. Een -min of meer- bekende Nederlander dus. Het klinkt cynisch, maar op de een of andere manier bekruipt al snel het vermoeden dat de bekende naam wel erg behulpzaam is geweest bij het overtuigen van een uitgever.Want hoewel het boek op zich best vermakelijk is, kan toch moeilijk gezegd worden dat het een prachtig verhaal is.

De kapstok waaraan het boek is opgehangen is de fietsreis van Disneyland in Florida naar Las Vegas die Peter Delpeut en zijn vriendin (of vrouw?) hebben ondernomen. Verhalen uit de eigen reis worden afgewisseld met stukjes uit het verleden, waardoor de geschiedenis van het fietsen een beetje zichtbaar wordt. Deze geschiedenislesjes zijn goed onderzocht, zoals ook blijkt uit de uitgebreide lijst van leessuggesties achterin het werk. Toch is de afwisseling tussen eigen reisverhalen, geschiedenis en achtergronden geen succes. Door de opbouw kan het boek noch aanspraak maken op de noemer reisverslag, nog op “geschiedenisverhaal”. Vleesch, noch visch, om het eens anders uit te drukken.

Opvallend is ook dat de stukken waar Delpeut op de geschiedenis van het toerfietsen ingaat een andere schrijfstijl hebben dan de stukken waar hij vertelt over zijn eigen reis. De reisverslagen zijn duidelijk in de “ik…en toen” stijl, terwijl de geschiedenislesjes een zakelijkere toon hebben. Hiermee wil ik niet zeggen dat ze van een andere schrijver zijn, daarvoor zijn de overeenkomsten in stijl nog net te groot, maar het is weer een scheidslijn tussen de twee delen van het boek, die de auteur juist probeerde te verbinden.

Alles bij elkaar is het een aardig boekje voor in de trein of het vliegtuig, maar niet iets wat ik mijn vrienden zou aanraden te kopen.

 


De grote bocht – een kleine filosofie van het fietsen zelf lezen?

de

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.