Rijke pa, arme pa – Robert T. Kyosaki

Titel: Rijke pa, arme pa
Auteur: Robert T. Kyosaki
Uitgever: Succesboeken
ISBN: 9789080396043

“Het Cashflow kwadrant” van Robert T. Kyosaki. Dit boek werd sterk aangeprezen door de uitgever, die me overhaalde het te lezen. Zoals ik in de recensie schreef, was het enige dat me écht af en toe stoorde het feit dat Kyosaki steeds maar weer terugverwees naar zijn eerdere boek. Ik heb de uitgever toen uitgenodigd om ook het eerste boek van deze auteur te recenseren. Dit leek hem een goed idee, dus bij deze: de recensie van “Rijke pa, arme pa”.

Net als in “Het Cashflow kwadrant” put Kyosaki ook in dit boek sterk uit anekdotes. Hij verhaalt uitgebreid over zijn jeugd met twee pa’s. In tegenstelling tot wat je misschien zou denken had dit niets te maken met een scheiding en stiefvader. Zijn tweede pa was de vader van zijn beste vriend, met wie Kyosaki een goede band opbouwde. Zo goed, dat hij hem ook “pa” begon te noemen.

De auteur vertelt over de twee verschillende leefwerelden van zijn hoogopgeleide, arme, pa en zijn laaggeschoolde, rijke, pa. Hij verteld over het grote verschil in manier van denken, en de verschillende resultaten die deze denkwijzes opleveren. Hij verteld over de lessen van zijn rijke pa, die hij tegen de lessen van zijn arme pa afzet. Bij deze afwegingen besluit hij vaak het pad van zijn rijke pa te volgen, met als gevolg dat ook hij succesvol wordt.

“Rijke pa, arme pa” heeft erg veel gemeen met de opvolger “Het Cashflow kwadrant”. Zo ook de aandachtspunten die ik in de eerdere recensie noemde: feitelijk zijn de dingen die Kyosaki noemt niet altijd helemaal correct, zoals de stelling dat een huis geen activa is (correcter was geweest activum), maar een passiva (passief). Afgezien van de verkeerde vertaling is dit ook qua definitie onjuist. Echter, zijn betoog blijft staan: als je rijk wilt worden, moet je je geld niet in een groter huis stoppen, maar in iets dat geld voor je verdient.

En ook hier vrees ik de “survivor bias”: alleen die welken het hebben overleefd kunnen aan het woord komen. Mensen die gefaald zijn, die hoor je niet. Het zou zo kunnen dat voor elk succesverhaal met de methode van Kiyosaki honderden anderen enorm onderuit zijn gegaan. Maar ook deze bias is eigenlijk niet zo relevant.

“Rijke pa, arme pa” zet je aan het denken, soms op een confronterende manier. Bij sommige delen verzette elke cel van mijn (bedrijfseconomisch geschoolde) lichaam zich tegen het onjuiste gebruik van terminologie, en de logica die zich baseert op onjuiste aannames. Maar als je open blijft staan, blijken deze verzetspunten steeds gericht op ondergeschikte onderdelen. De denkwijze die uiteengezet wordt blijft overeind en doet -ook bij mij- een hele nieuwe denkwereld open gaan.

Het boek, alsmede de opvolger, maken me ook erg nieuwsgierig naar het bijbehorende spel.


“Rijke pa, arme pa” zelf lezen?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.