Napoleon Hill’s Gouden regels

Titel: Napoleon Hill’s Gouden Regels, de verloren lessen
Auteur: Napoleon Hill
Uitgeverij: Succesboeken
ISBN: 978 90 798 7216 9

Wie eerder uitgaven van Uitgeverij Succesboeken heeft gelezen weet ongeveer wat hij van de boeken moet verwachten: een positieve grondhouding, een can-do mentaliteit en het volledig zelf verantwoordelijk worden gesteld voor de situatie waarin je je bevindt. Of je nu uitermate succesvol bent, of de nachten doorbrengt in de goot: uiteindelijk is het volgens de filosofie van deze boeken een gevolg van de manier waarop je in het leven staat.

“Napoleon Hill’s Gouden regels, de verloren lessen” is hierop geen uitzondering. Wat wel uitzonderlijk is: het boek vertelt helemaal niets nieuws. Sterker nog, er wordt met gepaste trots op gewezen dat het net na de Eerste Wereldoorlog is geschreven. Dit blijkt ook uit de voorbeelden die Hill aanhaalt. Pregnant is echter dat deze ouderwetse dingen nog altijd even actueel zijn.

“Hij kan je eraan herinneren dat gedurende de laatste 60 jaar, de wetenschap de deur heeft geopend die ons scheidde van het licht van de waarheid. Het heeft ons de tools gegeven in de ontwikkeling, cultuur en de vooruitgang die nog niet ontdekt waren (…) Deze dienen de mensheid en scheidt hem duidelijk van de dierlijke instincten van de donkere primitieve tijden waaruit de mens is gekomen”.

In bovenstaand citaat gaat het niet om technologische doorbraken zoals het internet, mobiele telefonie, blackberries, twitter of zelfs maar de magnetron. Hill heeft het over dingen als de typemachine, röntgenstraling, het vliegtuig en radio. De essentie blijft echter geldig: we zijn van ver gekomen en daar bij stil staan betekent je ogen te openen voor al hetgeen de menselijke geest voor elkaar kan krijgen. Vanuit de basishouding dat de menselijke geest alles kan bereiken beargumenteert Hill zijn lessen, die vooral neerkomen op positieve zelf-conditionering door auto-suggestie, het creëren van een voor jouw doelen geschikte omgeving en de “wet van de wederkerigheid”. Dat laatste zou men nu “karma” noemen. Het gaat er min of meer om dat je oogst wat je zaait. Een idee dat in “The Secret” tot in het extreme wordt doorgevoerd, maar in de argumentatie van Hill nog zinnig klinkt.

En eerlijk is eerlijk: hoewel Hill af en toe wat naief over komt, heeft hij gelijk wanneer hij stelt dat een ieder krijgt dat hem toekomt en dat de hoeveelheid die je toekomt sterk beïnvloedt wordt door de manier waarop je je gedraagt.

De verloren lessen van Hill zijn eigenlijk nooit verloren geweest. Alleen leidden ze een slapend bestaan. Maar met deze nieuwe vertaling komen ze misschien weer tot ontwaken.


Lees “Napoleon Hill’s Gouden regels, de verloren lessen” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.