Kapsonesmakrelen – Toinny Lukken

Titel: Kapsonesmakrelen (en andere verhalen over het trainen van dieren)
Auteur: Toinny Lukken
Uitgever: Elmar
ISBN:978 90 389 2695 7

“Hoe laat gaan ze springen, die kapsonesmakrelen”, vroeg een Amsterdamse bezoeker van het Dolfinarium ooit aan dierenverzorgster Toinny Lukken. Die term is blijven hangen, zo blijkt, want het is de titel geworden van dit boek.

Hoe train je een dier?

In dit boek vertelt ze over het trainen van dieren. Aangezien ze in het Dolfinarium begon met haar werk, begint het met (zwarte) orka’s, dolfijnen en zeeleeuwen. Maar al snel blijkt de universaliteit van de trainingsmethode en gaan we naar het vasteland: apen, olifanten, tijgers, giraffen… allen laten zich trainen. Maar ook boerderijdieren, zoals geiten en zelfs kippen! Lukken zegt dat het zelfs mogelijk is om goudvissen te trainen. Deze dieren zouden volgens haar zwaar onderschat worden.

Gedurende het boek is Lukken ook ons een beetje aan het trainen, want ze blijft consequent dezelfde zaken herhalen: train een dier door goed gedrag te belonen, niet door te straffen. Gebruik een clicker en een target en wees geduldig. Als een dier niet doet wat je wilt, heb jij -de trainer- iets fout gedaan. Dat belonen doe je, volgens Lukken, eigenlijk op dezelfde manier als waarop vrouwen een man proberen te versieren: met af en toe een aanraking en een lekker hapje.

Vermakelijke anekdotes

Als je alleen maar vertelt over het trainen van dieren en dit in essentie steeds hetzelfde is, kan een boek enorm saai worden. Maar Lukken vertelt heel anekdotisch. Ze wisselt haar “succesverhalen” af met haar blunders en andere komische anekdotes. Het wemelt in dit boek van de kaders, soms met zo een anekdote, soms met een kleine uitleg van een belangrijk concept. Daarnaast vinden we een groot aantal foto’s, veelal Toinny Lukken met allerlei dieren. Opvallend is dat de dieren er ontspannen bijstaan en Lukken over het algemeen een glimlach van oor tot oor heeft.

Toinny Lukken houdt duidelijk van de dieren, maar ze is niet naief. Ze weet dat er weerstand bestaat tegen het houden van dieren, tegen dierentuinen en tegen het trainen. Deze kritiek pakt ze meteen in hoofdstuk één op met een gepassioneerd betoog. De essentie daarvan komt in het boek keer op keer terug: trainen moet leuk zijn voor de dieren. Het vergroot op die manier hun welzijn.

“Kapsonesmakrelen” is een interessant boek, misschien zou ik mijn kippen óók wel kunnen trainen. Toch denk ik dat de Partij-voor-de-Dieren-stemmende dierenactivist niet overtuigd zal zijn. Maar ja, dat valt ook niet te verwachten.

Het enige zwakke punt dat ik zou kunnen noemen is het uiterlijk van dit boek. Door het dunne papier voelt het soms wat goedkoop. Dat terwijl het glossy papier over het algemeen juist “stijl” uitstraalt. Ik had liever iets zwaarder papier gehad, bij voorkeur mat. Want dan is het ook bij lamplicht makkelijk leesbaar.

Waardering: 7,5/10


Lees “Kapsonesmakrelen en andere verhalen over het trainen van dieren” zelf!

cover "Kapsonesmakrelen en andere verhalen over het trainen van dieren"

Koop bij bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.