Haaienkoorts – Morten A. Strøksnes

Titel: Haaienkoorts
Auteur: Morten A. Strøksnes
Uitgever: Atlas Contact
ISBN: 978 90 450 3301 3

Haaienkoorts is het verhaal van twee Noorse vrienden die samen een Groenlandse haai willen vangen (in een rubberbootje op de Noorse zee, volgens de cover). Het boek is geschreven door één van beide vrienden. Het lezen van het boek geeft je bij momenten het gevoel dat je “De oude man en de zee” van Ernest Hemingway aan het lezen bent. Nooit haalt het boek echter diezelfde kwaliteit.

Zoals het een wetenschappelijk boek betaamt, zijn er doorheen de tekst een hele resem aan eindnoten, waardoor je het boek eigenlijk met twee bladwijzers moet lezen. Met goede moed begin je eraan – de eerste noten zijn ook erg interessant – maar na de goede bedoelingen, laat je de noten toch gewoon grotendeels voor wat ze zijn.

Dit 272-pagina’s-tellende verslag biedt een pallet aan van heel wat interessante biologische weetjes over: de ontbinding van de walvis, het aantal meercellige organismen op aarde, lichtensignalisatie als grootste communicatiemiddel op aarde, de vervuiling van de oceanen en zeeën, fauna en flora in Noorwegen en in de zeeën,… Ook andere interessante weetjes over bijvoorbeeld Robert Louis Stevenson (de schrijver van “Schateiland” en “Dr. Jeckyl en Mr. Hyde”), een geschiedenis van de visvangst of verf op basis van haaienolie komen aan bod.

Voorbereiden

De voorbereidingen op de eerste jacht met als aas het bedervende kadaver van een Schotse Hooglander doet denken aan de vistocht van Hymir en Thor op de Jormungand uit de Noorse mythologie (Noorse Goden, Neil Gaiman).

De kabeljauw en de oliemaatschappijen zijn in feite dol op hetzelfde: plankton. Maar terwijl de kabeljauw dat vers uit de zee eet, hebben de oliemaatschappijen het liever als het tweehonderd miljoen jaar oud is en is veranderd in een plakkerige, zwarte substantie. Het nieuwe Noorwegen heeft die stof nodig, zoals we vroeger kabeljauw, levertraan en visolie nodig hadden. In vroeger tijden gooiden de vissers olie in zee om de golven te breken als ze probeerden de bemanning van een zinkende boot over te hevelen naar een andere. Nu gooien fabriekstrawlers vis in zee, en worden de rijkste paaigronden ter wereld bedreigd door olie. Mocht er een blow-out komen, dan wordt de Lofotveggen veranderd in het grootste oliekerende scherm ter wereld. Zelfs miniscule hoeveelheden olie kunnen visbroedsel vernietigen.
Als Tanzania in de Serengeti naar olie ging boren, zou de hele internationale gemeenschap, waarschijnlijk met Noorwegen voorop, hebben geprotesteerd. We zouden het barbaars hebben gevonden, en hun misschien een miljard gegeven hebben om het niet te doen. Noorwegen deelt al miljarden uit om de regenwouden in Brazilië, Ecuador, Indonesië, Kongo en andere landen in de tropen te redden. Maar wij hebben zelf een vergelijkbare plek, een Serengeti onder water. Daar gaat misschien wel rijkste land ter wereld binnenkort met olieboringen beginnen.
Melvilles innerlijke mijnwerkers wroeten verder.” (p.162-163)

Zelfreflectie

Net voor het einde van het boek komt het tot een zelfreflectie van de auteur en wordt de queeste zelf in vraag gesteld. Zijn beide jagers eigenlijk wel meer dan ordinaire safari-jagers?

Haaienkoorts is een boeiend en erg leerzaam boek. Het neemt soms mythische proporties aan, geeft erg veel informatie over heel verschillende onderwerpen en doet af en toe de hoop oplaaien dat je een uniek ‘reis’verslag aan het lezen bent. Jammer genoeg zijn sommige stukken ook erg saai geschreven en is niet alle informatie even boeiend.

Waardering: 6/10


Lees “Haaienkoorts” zelf!

Koop bij bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.