Lijntje – Welmoed Barendsen

Titel: Lijntje
Auteur: Welmoed Barendsen
Uitgeverij: Just Publishers
ISBN: 9789089751140

Over lijnen: dun, dunner, dunst
Voor “Lijntje, 4 jaar het stemmetje van anorexia” gebruikte Welmoed Barendsen haar eigen dagboekaantekeningen ter inspiratie. Het boek is een debuut van een negentienjarige meisje dat in haar tienerleven aan de ziekte anorexia leed. We lezen met haar over haar schouder mee en blikken met haar terug naar een moeilijke periode uit haar leven. Af en toe geeft ze commentaar op haar schrijfsels en laat ze ons zien hoe ze nu over de dingen van toen dacht.

Het verhaal begint in feite pas als ze met haar moeder en diens vriend Marcel verhuist naar Duitsland. Door de verhuizing gaat de verkering met haar jeugdvriendje uit Zwolle uit en vereenzaamt ze langzamerhand. Hoewel ze nog wel in Nederland naar school gaat, in Emmen om precies te zijn, en daar ook wel nieuwe vriendinnen ontmoet, voelt ze zichzelf onzeker en veel te dik. We lezen hoe ze al op jonge leeftijd besluit met diëten. Eerst onschuldig, maar van onschuldig tot erg. Op een gegeven moment weegt ze nog maar 37 kilo. Het loopt volledig uit de hand. Vreselijk om te lezen hoe het meisje er zo van is overtuigd dat overgeven de enigste oplossing is om af te vallen. Ze legt de vinger in de keel.

Haar moeder maakt zich grote zorgen en laat haar opnemen voor een behandeling. In het ziekenhuis realiseert Welmoed zelf nog steeds de ernst van de zaak niet. Ze houdt zich meer bezig met het ontlopen van calorieën, dan met het aankomen waarvoor ze eigenlijk opgenomen was. Een stemmetje in haar hoofd, dat zegt dat ze lelijk is door haar volslanke figuur, maakt zich volledig van haar meester. Het gewicht dat de weegschaal aangeeft is allesbepalend en allesomvattend. Welmoed weigert zich, zoals ze in haar eigen woorden noemt, ‘vol te proppen’.

Geschrokken was ik door de processen die zich in haar hoofd doortrokken. Anorexia is niet iets van het lichaam, het is iets wat zich volledig in het hoofd afspeelt. Het zijn de dwangmatige denkbeelden die haar ziektebeeld vormen. De dagboekaantekeningen creëren een nabijheid, je leeft letterlijk in haar gevoelswereld mee. Ik had af en toe de neiging om haar toe te roepen: ‘Stop met die hersenspinselen, je bent mooi zoals je bent!’ Voor wie wil weten wat er in hoofd en lijf tijdens anorexia omgaat: een goed en persoonlijk boek geschreven door een patiënte die open over haar ziekteverleden vertelt.


Lees “Lijntje, 4 jaar het stemmetje van anorexia” zelf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.