De jongen met twee namen – Maggie Harcourt

Titel: De jongen met twee namen
Auteur: Maggie Harcourt
Uitgever: Leopold
ISBN: 978 90 258 7673 9

Zes conferenties, een meisje met een klembord, een jongen met twee namen en één nacht die alles op zijn kop zet.

Max Angelo is een gekende naam in de wereld van boekenconferenties. Zijn dochter Lexi helpt hem al jaren met de organisatie hiervan. Het is de wereld waar ze thuis hoort, waar haar vrienden zijn.

Tot op een dag Lexi het manuscript van “Piecekeepers” ontvangt. Eenmaal aan dit manuscript begonnen kan ze niet meer stoppen. Dit is vanaf nu haar favoriete boek, het beste boek dat ze ooit las. Ze doet er dan ook alles aan om de auteur, Haydn Swift, op de volgende boekenconferentie van haar vader uit te nodigen. Daar ontdekt ze dat Haydn Swift de auteursnaam is van Aidan Green, een ietwat arrogante jongen. En Lexi moet hem gedurende de conferentieweekends begeleiden. Stilaan begint Lexi iets voor hem te voelen. Alleen is het moeilijk te zien wanneer hij Haydn en wanneer hij Aidan is. En op wie van de twee is Lexi verliefd aan het worden?

Young Adult

Maggie Harcourt heeft met “De jongen met twee namen” een prachtige Young Adult over de eerste verliefdheid en de zoektocht naar wie je bent. Dit alles binnen de context van boekenconferenties. Die context geeft dit boek, deel van de Young&Awesome-serie, weer eens iets anders.

Het plot van “De jongen met twee namen” zit goed in elkaar. Het verhaal is zo opgebouwd dat je onmiddellijk in de sfeer van de boekenconferenties zit. Een sfeer die verbondenheid, vriendschap en magie weerspiegelt. En waar je het leven van een tiener die zoekende is naar zichzelf goed kunt volgen en ziet evolueren.

Luchtig en realistisch

Maggie Harcourt heeft een erg luchtige en aangename schrijfstijl. De hoofdstukken zijn afwisselend kort en lang, maar voldoende alinea’s zorgen voor de nodige rustpunten in het verhaal. Daardoor leest het boek erg vlot. Je wilt blijven doorlezen in het verhaal.

De lay-out van het boek zelf is ook erg leuk aangepakt. Zo heeft iedere hoofdstuk een titel, die iets met het hoofdstuk te maken heeft. Daarnaast zijn er hoofdstukken met e-mailconversaties en Messenger gesprekken, wat volledig in lijn ligt met de communicatiemiddelen van jongeren. Het maakt het verhaal wat meer visueel en werkelijk. Ook de cover is gemaakt naar de inhoud van het verhaal. Je herkent zeker enkele figuren op de cover, die op het eerste gezicht random lijken gekozen te zijn. Daarnaast eindigt het boek met een inside-joke/weetjes. Goed gevonden!

Toegankelijke personages

De sterkte van “De jongen met twee namen” is niet alleen de goede verhaallijn, maar ook de sterke karakters. Lexi, het hoofdpersonage, wordt zeer goed weergegeven. Het is een tiener die leeft voor de boekenconferenties, en in haar werk erg zelfverzekerd is. Ze is een organisatorisch talent en loopt altijd rond met haar klembord. Maar daarbuiten staat ze juist NIET graag in de schijnwerpers.

De komst van Aidan maakt alles anders, en je ziet haar opbloeien en ontdekken dat er ook een wereld buiten de conferenties is. Er is dus een duidelijke evolutie. Ook de vele emoties die ze ervaart worden prachtig neergezet. Dit maakt het verhaal realistisch en toegankelijk. Daarnaast speelt nog het vraagstuk of Lexi verliefd is op de auteur van haar boek of op de persoon achter de auteur. Ook dit is zeer mooi in het verhaal vervat.

Hedendaags en overtuigend

“De jongen met twee namen” behandelt vele hedendaagse topics waar jongeren vandaag de dag mee bezig zijn. De eerste verliefdheid, ouders die hertrouwen, ontdekken wie je bent en wat je wilt in het leven… Dit alles is verwerkt in een leuk en grappig verhaal waar je blij van wordt.

Maggie Harcourt heeft mij volledig kunnen overtuigen met “De jongen met twee namen”. Ik zat volledig in het verhaal en heb genoten van de drukte en toestanden die zich op de boekenconferenties afspeelden. Ook kon ik mij perfect inleven in Lexi zelf. Hoewel ik bijna dubbel zo oud ben als het personage kostte het mij geen enkele moeite weer even tiener te zijn en mij in te leven in de leefwereld en gedachten van hen. Ook het gegeven van fan te zijn van iemand, in dit geval van een auteur, vond ik erg goed en subtiel aangepakt. Er is op zich maar een persoon, maar toch lijken het er twee te zijn, de auteur én de mens erachter. Stof tot nadenken.

Waardering: 8,5/10


Lees “De jongen met twee namen” zelf!

Koop bij bol.com

Over Severine

Een echt boekenworm, leest liefst van al thrillers, hoe meer spanning hoe beter. Daarnaast houdt ze ook veel van muziek en katten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.