Verdwenen zusjes – Laura Lippman

Titel: Verdwenen zusjes
Auteur: Laura Lippman
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 978 90 225 7325 9

“Een van de beste thrillerschrijfsters van dit moment”, zo zou Tess Gerritsen Laura Lippman omschreven hebben. Nogal een pluim die Lippman hier in ontvangst mag nemen. Maar is het een terecht compliment? Eerst even een korte omschrijving van de verhaallijn: een vrouw raakt op een brug in de slip en raakt een andere auto. Ze rijdt door, maar wordt al snel door een politie-agent gevonden. Als haar gevraagd wordt wie ze is, zegt ze dat ze een van de zusjes Bethany is.

30 Jaar eerder stond Baltimore in rep en roer, toen een tweetal zusjes op klaarlichte dag uit een winkelcentrum verdwenen. Sindsdien geen enkel spoor van de twee . De politie stond voor een raadsel, de ouders gingen er op hun manier zo goed mogelijk mee om. En nu is er dan ineens iemand die beweert dat ze een van die verdwenen zusjes is. Maar waarom reed ze dan in een auto die niet van haar was? Waarom kan ze zich niet identificeren? Waarom wil ze haar verhaal niet doen, en zitten er gaten in de dingen die ze wél bereid is te vertellen? De betrokken agenten hebben het gevoel dat er iets niet klopt en zetten alles op alles om te achterhalen wie deze geheimzinnige vrouw eigenlijk is.

Lippman gooit een hoop lijntjes uit. En ik heb een groot deel van het boek gedacht dat dit toch écht te doorzichtig was, teveel voor de hand lag. Sommige scénes vond ik ook ronduit zwakgeschreven. En dat waren ze ook, vanuit het perspectief dat ik op dat moment had.

Nee, dit was echt een thriller die het genre geen eer aan doet, eentje die zo slecht is, dat Tess Gerritsen ook genadeloos door de mand valt. Dat dacht ik. Totdat ik met het schaamrood op de kaken dat ik met ogen wijd open in de val ben getrapt die Lippman voor me had opgesteld. Ze heeft me een rad voor ogen gedraaid. Ze heeft me bedonderd. Ze heeft me bedrogen. Net zoals de geheimzinnige vrouw de betrokkenen bedriegt, maar hen toch af en toe het gevoel geeft dat er iets niet helemaal goed zit, zo laat Lippman me ook bijna de hele tijd geloven dat ik snap hoe het zit, waarbij ik discrepanties wegredeneerde.

Ik hou er niet zo van als mensen me in de luren leggen. Behalve bij een boek. En bij een thriller is het een vereiste.

Goed gedaan, Lippman!

Waardering: 8,5/10


Lees “Verdwenen zusjes” zelf!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.