Tulpengoud – Eva Völler

Titel: Tulpengoud
Auteur: Eva Völler
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 225 8507 8

Afgelopen week liep ik door het tuincentrum. De ene helft van de winkel was al helemaal in kerstferen, de andere ging nog om bloembollen. Zo waren er tulpen, in vele varianten. Daar zag ik een bordje staan waarop vermeld stond dat in 1637 een tulp net zoveel waard was als een Amsterdams grachtenpand. Het is in die periode dat Eva Völler de thriller “Tulpengoud” plaatst.

Tulpenmanie?

Nu zou je misschien denken dat dit boek over de tulpenmanie gaat. En inderdaad, die bloembollengekte speelt een belangrijke rol. Maar er is ook een belangrijke rol weggelegd voor Rembrandt van Rijn, die ook in tulpencontracten schijnt te hebben gehandeld. Maar zelfs dit nationaal icoon is een bijrol. Hoofdpersoon is Pieter. Pieter is de zoon van een rijke man, die helaas te vroeg gestorven is. Zijn peetom brengt hem bij Rembrandt in de leer, omdat dit de laatste wens van de overledene was. En inderdaad weet Pieter de kwast en verf goed te hanteren.

Rembrandt van Rijn blijkt een erg strenge meester, die af en toe wat agressieve neigingen lijkt te vertonen. Zo wordt Rembrandt erg boos wanneer Pieter zijn kostbare voorraad papier plundert om daarop rekensommen te maken. Pieter kan namelijk niet alleen aardig schilderen, hij is ook een wiskundig genie. Dat, in combinatie met het feit dat hi jsociaal niet de handigste is, maakt dat hij niet altijd even goed ligt bij zijn meester, of de andere leerlingen. Maar wanneer Pieter berekent op welk moment de tulpen-bubble gaat barsten is Rembrandt toch best blij met die rare trekjes van deze 17e eeuwse “Rain man”.

17e Eeuwse “rain man”

Ondertussen is Pieter ook druk met forensische rekenkunde. Niet dat dit bestaat (voor zover ik weet), maar Amsterdam wordt opgeschrikt door een aantal moorden waarbij voorname burgers met het schuim op de lippen sterven. Vergiftiging door loodwit. De slachtoffers blijken allemaal op de een of andere manier ruzie te hebben met Rembrandt. En Rembrandt heeft als schilder enorme voorraden loodwit tot zijn beschikking.

Het bewijs is eenduidig dat Rembrandt het wel gedaan moet hebben en ook Pieters berekeningen lijken dit te bevestigen. Toch is Pieter niet overtuigd. Klopt zijn gevoel? Of heeft dat vooral te maken met loyaliteit met zijn Meester… of beter gezegd: wil hij zijn leerplek veilig houden omdat hij dan zijn crush op Anneke de wasmeid kan handhaven?

Er gebeurt van alles in “Tulpengoud” en de verhaallijnen zijn mooi in elkaar verweven. Een groot deel van het boek zit ik me te verbijten: schrijft die Duitse Völler nu écht dat dé schilder van Nederland een moordenaar is? Pieter komt vaak in een kroeg waar Mareikje de scepter zwaait. Eva Völler lijkt Mareikje te gebruiken om een beetje met me te spelen: “Ze haalde haar schouders op. ‘Ze zeggen toch: de beste verhalen schrijft het leven zelf. Maar daarmee is nog niet gezegd dat degene die het heeft opgeschreven alles ook zelf heeft meegemaakt. Misschien heeft hij zich de geschiedenis alleen maar laten vertellen en het vervolgens tot een verhaal verwerkt. Ik geloof dat het met schrijven net zo gaat als met schilderen. Sommige dingen die je schildert, heb je met eigen ogen gezien, en andere dingen bedenk je zelf. En op sommige schilderijen beeld je ejzelf uit, net zoals dat in sommige verhalen gebeurt. ” (p.339)

Zinspeelt Völler er hier nu op dat ze zich heeft laten vertellen dat Rembrandt een moordenaar is? Is haar dit door een historicus verteld, of doordat de archieven tot haar hebben gesproken? Of is dit slechts één van de vele zijpaden die ze hier bewandelt? Legt ze hier een dwaalspoor, of is het juist een duidelijke hint?

Die vraag achtervolgt me gedurende de rest van het boek. Gelukkig waren het echter nog maar iets van 50 pagina’s voordat duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit. Het slot is een mooi voorbeeld van een antwoord dat “vol in het zicht verborgen” zit.

Tulpengoud” is een zeldzaam fijn boek: helder taalgebruik, fijn uitgewerkte personages, een duidelijke ontwikkeling van de hoofdpersoon en verschillende intriges die op kunstige wijze met elkaar in verbinding worden gebracht. Lekker.

Waardering: 8,5/10


Lees “Tulpengoud” zelf!

Koop bij bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.