Furie – Katie Lowe

Titel: Furie
Auteur: Katie Lowe
Uitgever: A.W. Bruna
ISBN: 978 94 005 1021 0

In Engeland staat een prestigieuze meisjesschool, Elm Hollow. De naam komt van een boom op het terrein, waar in vroeger tijden heksen werden berecht en geëxecuteerd. Maar ook in 1998 gebeurde er iets: een zestienjarig meisje werd, volledig in het wit gekleed, dood aangetroffen, zittend op een schommel. Hoe dat zo is gekomen, daarover gaat “Furie” van Katie Lowe.

Het begint allemaal wanneer Violet naar Elm Hollow komt. Als nieuwkomer dwaalt ze in eerste instantie wat alleen over de campus, maar ze weet zich al snel aan te sluiten bij een drietal andere meiden, waarvan Robin haar beste vriendin wordt. Zoals dat gaat als je zestien bent, wil Violet er graag bij horen, waardoor ze dingen doet die ze eigenlijk niet zou moeten doen.

Na een tijdje ontdekt Violet dat het groepje voorheen ook uit vier meisjes bestond. De vierde is een tijdje eerder spoorloos verdwenen. Als haar vriendinnen haar dan ook nog betrekken in occulte rituelen, en er doden beginnen te vallen begint Violet te vrezen dat haar vriendinnen toch niet zo leuk zijn.

Je zou er een moord voor doen…

De slogan op de voorzijde van deze literaire thriller is “Je zou er een moord voor doen om bij ze te horen”. Moeten we dit écht letterlijk nemen, of is het overdrachtelijk bedoelt? Bij mij speelde die slogan in ieder geval het hele boek door het achterhoofd.

Ik ben zelf al een tijdje geen zestien meer, en een meisje ben ik sowieso nooit geweest. Dus het ligt voor de hand te denken dat ik me niet echt in de hoofdpersoon kan inleven. Katie Lowe slaagt er echter in om de hoofdpersonen van “Furie” levendig neer te zetten. En vooral Violet, de ik-figuur, komt op mij erg herkenbaar over. Niet haar afkomst, want gelukkig heb ik een iets minder nare jeugd gehad dan zij, maar de twijfels,de onzekerheid van de net-geen-puber-meer en de spanning die ontstaat wanneer je “het andere geslacht” ontdekt zijn heel scherp neergeschreven.

Ook heel herkenbaar, natuurlijk, is het “stoer” moeten doen: “We leerden dingen waarvan we ons niet realiseerden dat we te jong waren om ze te weten, al reageerden we er met bestudeerde onverschilligheid op”(p.208). Dit citaat is een mooi voorbeeld van de heldere manier waarop Katie Lowe de meiden neerzet.

Het slot van “Furie” denk je al ver van te voren te zien aankomen. Maar helaas. Of gelukkig. Ik was in ieder geval verrast door de uiteindelijke manier waarop Lowe dit boek heeft afgesloten.

Waardering: 7,5/10


Lees “Furie” zelf!

Over Jeroen L

Eén van de oprichters van LekkerLezen.net. In het dagelijks leven actief als bedrijfskundige/docent, 's avonds het liefst met de neus in een goed boek!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.