De vrouw die door het vuur ging – Manda Scott

Titel: de vrouw die door het vuur ging
Auteur: Manda Scott
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 255 7374 7

Orléans (Frankrijk) is in de ban van de verkiezingen. De strijd gaat tussen extreem-rechts en een politicus die deel uitmaakt van een echte dynastie. De eerste vaart wel bij de reeks brandstichtingen in de stad, waarbij zelfs doden vallen. De ander is de echtgenote vsan Inès Picaut.

En Picaut zit tussen twee vuren, want zij is verantwoordelijk voor het onderzoek en moet leuk glimlachend aan de zijde van haar man staan (in ruil voor zijn medewerking aan een scheiding).

De pers zet de extreem-rechtse kandidate neer als de nieuwe Maagd van Orlèans. En iets later krijgt Inès die titel. Maar wie was deze Maagd (ook bekend als Jeanne d’Arc) eigenlijk?

“De Vrouw die door het Vuur ging” volgt een tweesporenaanpak, waarbij een hoofdstuk uit de politieke strijd van nu wordt gevolgd door een historische vertelling over de strijd van de Maagd. Beide zeer boeiende verhalen. Het een is een typische politiethriller met een leuk politiek randje. Het ander is een zeer onderhoudende en bij vlagen leerzame historische roman met strijd, loyaliteit en verraad.

Wat de twee echter met elkaar te maken hebben? Tja, de verhalen worden op een paar punten wel aan elkaar gekoppeld, maar echt veel voegt het een niet aan het ander toe. Zou je de verhaallijnen scheiden en er twee boeken van maken, dan zou er weinig tot niets verloren gaan. Alleen zou je dan twee heel fijne boeken hebben, in plaats van eentje.

Eerder werkt het een beetje in het nadeel van de leesbaarheid. Want soms is de eerste paar regels niet meteen duidelijk dat er weer een wisseling heeft plaatsgevonden, waardoor je een middeleeuws verhaal leest maar in je hoofd nog in het “nu” zit. Of je verbaast je erover dat er in de belegering ineens een pistool beschikbaar is.

Misschien ben ik hierin wat al te kritisch, maar ik heb geleerd dat je dingen niet nodeloos ingewikkeld moet maken. En dat doet Scott hier wel. Of juist niet ingewikkeld genoeg. Misschien had ze het verhaal uit het “nu” juist méér moeten linken aan de geschiedenis. Zoals ze het nu doet, lijkt het vooral onnodige afleiding van het hoofdverhaal. Een cynicus zou zelfs durven zeggen dat het vooral bedoeld is om aan te haken op chauvinisme. Een soort appél op de trots van de Fransen op hun grote Heldin, waaraan ze allen gehoor geven door dit boek te kopen.

“De Vrouw die door het Vuur ging” houdt je geboeid, weet soms te verrassen en leert je nog wat over de Europese geschiedenis. Een prima boek om lekker mee in de tuin te zitten. Maar ook een boek wat probeert meer te zijn dan het eigenlijk is.

Waardering: 7-/10


Lees “De Vrouw die door het vuur ging” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.