Schaduwliefde – Bob van Laerhoven

Titel: Schaduwliefde
Auteur: Bob van Laerhoven
Uitgever: Houtekiet
ISBN: 978 90 892 4774 2

Het boek “Schaduwliefde” kreeg ik toegestuurd van schrijver Bob van Laerhoven zelf. In zijn bericht gaf hij aan moeite te hebben gehad met het schrijven van zulke zware kost. “Schaduwliefde” gaat zoals de titel wel duidelijk maakt over de schaduwkant van de liefde. In tien korte verhalen worden verschillende scenario’s uitgewerkt. Al deze scenario’s komen voort uit een overdadig gevoel van liefde of juist een gebrek hieraan. Met gemengde gevoelens begon ik aan dit boek, want dat het mij waarschijnlijk emotioneel zou maken was meteen duidelijk.

Tien korte verhalen

In tien korte verhalen neemt Bob van Laerhoven ons mee naar verschillende landen, culturen en situaties. De quote die meteen bij mij opkwam is “The things we do for love!” uit “Het Spel der Tronen“. Waar het in “Het Spel der Tronen” maar om één moment gaat, is deze quote bij “Schaduwliefde” het doorlopende thema. Zo volgen wij bijvoorbeeld een jong meisje in Auschwitz dat haar lichaam verkoopt aan de officieren om zo eten te verdienen voor haar jongere broertje. Ook volgen we in een ander verhaal een geluidsman die voor zijn liefde diamanten steelt en op de vlucht moet.

Zonder veel te willen verklappen, kan ik wel vertellen dat veel verhalen mij met een naar gevoel in mijn buik achterlieten. Je hoeft niet te hopen op een goede afloop. Bij veel verhalen is al snel duidelijk dat er alleen maar verliezers zijn. Dit is heftig om te lezen. Het is bijna alarmerend hoeveel verschillende van deze situaties Bob van Laerhoven weet te schetsen.

Geen oordeel

Op een knappe manier weet Bob van Laerhoven in “Schaduwliefde” geen oordeel te vellen over verschillende personages. Hij laat het open voor interpretatie of bepaalde geloofsovertuigingen een positieve en/of negatieve invloed hebben op de besluiten van de hoofdpersonages. Ook culturen of standen in de samenleving hebben wel een invloed op het verhaal, maar worden heel objectief omschreven. Dit vind ik knap gedaan.

Zeker bij het verhaal over een Islamitische terrorist vind ik dat Bob van Laerhoven dit knap gedaan heeft. Het is heel risicovol om je aan zo’n onderwerp te wagen. Wat mij betreft is hij hier heel erg in geslaagd. Er wordt op geen enkel moment een oordeel geveld, dit is helemaal aan de lezer zelf. Alles is, wat dat betreft, op en zakelijke manier omschreven en Van Laerhoven gaat niet over de grens van objectiviteit naar subjectiviteit.

De bundel

Als geheel vond ik de verhalenbundel “Schaduwliefde” ontzettend origineel en aangrijpend. Ik heb niet eerder een boek van Bob van Laerhoven gelezen en ik ben erg onder de indruk van zijn schrijfstijl. De verhalen in “Schaduwliefde” zijn makkelijk te lezen, maar bevatten toch mooie zinsconstructies. Wel moest ik wennen aan de explicite manier van omschrijven in situaties. Veel gewelddadigheden en seksuele confrontaties werden zo expliciet omschreven dat je als lezer het ongemakkelijke gevoel van de hoofdpersoon bijna deelde. Mede hierdoor kan ik mij goed voorstellen dat Bob van Laerhoven het zelf moeilijk vond om te schrijven. Dit is ongetwijfeld bewust gedaan met dit resultaat voor ogen. Zelf vind ik het knap dat ik op deze manier deel lijk uit te maken van de verhalen. Ik kan mij wel voorstellen dat dit echter voor sommige lezers te heftig is.

Ik heb weinig vergelijkingsmateriaal gelezen in dit genre. Hierdoor kan ik niet zeggen of hij in dit genre heeft geëxcelleerd of juist nog verbetering nodig heeft. Zelf miste ik een beetje het doel van de roman. Alle verhalen laten je achter met een ongemakkelijk gevoel en zetten je aan het denken. Echter riepen ze bij mij geen begrip op voor de hoofdpersonages. Het leek meer onder woorden te brengen hoe sommige mensen verkeerde keuzes maken uit liefde en hoe sommige mensen domweg pech hebben terwijl zij vol liefde een pad bewandelen. Dit maakt mij eerder droevig, dan dat het mij aan het denken zet. Dat vind ik jammer.

Ik had graag uit “Schaduwliefde” iets meegenomen aan levenslessen en dat is niet gebeurd. De schrijver had aangegeven moeite te hebben met het schrijven van “Schaduwliefde“. Dit gaf mij het idee dat Bob van Laerhoven het boek niet zozeer wílde schrijven, maar het gevoel had door de levenslessen dit boek te móeten schrijven. Deze noodzaak kon ik in het boek niet terug vinden. Wel heeft Bob van Laerhoven mij meegesleept in spannende en droevige verhalen en zou ik het boek (en zeker de schrijver) aanraden.

Beoordeling: 7,5/10


Lees “Schaduwliefde” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.