Zaailingen – Anne-Fleur van der Heijden

Titel: Zaailingen
Auteur: Anne-Fleur van der Heijden
Uitgeverij: Nieuw Amsterdam
ISBN: 978 90 468 2657 7

Traditiegetrouw start elke laatste donderdag van januari de gedichtenweek. Wat is er nu leuker, dan op gedichtendag (de startdag van de  gedichtenweek) “Zaailingen” van Anne-Fleur van der Heiden in de brievenbus te vinden! Voor mij is dit de eerste keer dat ik een gedichtenbundel lees. Ik ben uit mijn comfortzone met lezen gestapt en aangenaam verrast. “Zaailingen” is de eerste gedichtenbundel van Anne-Fleur van der Heijden.

Rijmen

Ik heb altijd gedacht dat gedichten moeten rijmen. Maar niets is minder waar! Een gedicht hoeft niet altijd te rijmen. Alleen ligt rijmen natuurlijk wel lekker in het gehoor. Maar tegenwoordig zijn veel gedichten eigenlijk gedachten. Gewoon in korte woorden, zinnen opgeschreven.

Eén minuut

Het lezen van een kort gedichtje uit “Zaailingen” duurt niet langer dan één minuut. De gedachten die ik daarbij bij mezelf waarneem duren stukken langer en variëren nogal. Ik merk dat ik na ga denken over wat er in een gedichtje verwoord wordt. Ja, zelfs de betekenis tracht te achterhalen of een plaatsje te geven. Zo heeft Anne -Fleur van der Heijden mij meerdere malen weten te raken met de emoties verwerkt in haar gedichtjes.

Poëzie

Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Het is een genre in de literatuur waarbij tekst in de vorm van een gedicht wordt gebracht. Bij poëzie wordt op elk woord gelet en is woordkeuze erg belangrijk. Woorden worden gekozen met het oog op associatie, klank en gevoel. Ze worden dus niet alleen vanwege hun betekenis gekozen.

Dat maakt van “Zaailingen” een gedichtenbundel waarin het heerlijk grasduinen is. Een bundel die aanzet tot traag lezen (en misschien nog trager herlezen) en heel langzaam kijken, veel langzamer en langer dan één minuut. Wie daartoe bereid is, zal hier heel wat schoonheid ontdekken. Zoals onderstaand gedicht uit “Zaailingen” laat zien.

Dit heerlijke leven

Twee oude mensen lopen achter een rollator
weg van een graf en ik denk: dit is het – dit heerlijke leven

een moeder liefhebben als een Italiaan, haar vasthouden wanneer
haar voeten aftasten in de branding

met de kommetjes van je handen
haar rug en armen nat maken omdat ze nog één keer de zee wil voelen

een vriendin kusjes geven terwijl je voorzichtig
de kwallensteken tussen haar benen dept met azijn

de cipressenlaan van Carducci op lopen, een schilderij van Bonnard
terracottapotten met rode bloemen op een terras

een ruimte instappen en bedenken iedereen die hier zit, draagt zijn
eigen leed wat al is geweest of nog gaat gebeuren

(p. 34)

Het is maar net hoe je bovenstaand gedicht opvat. Wijsheid en liefde stralen er voor mij vanaf. En nu de eerste stap is gezet, zal ik nog wel eens vaker een gedichtenbundel gaan lezen.

Meer informatie over de gedichtenweek? Die lees je hier

Waardering: 7,5/10


Lees: “Zaailingen” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.