Wind! (2) – Adriaan van Geel

Titel: Wind! (2)
Auteur: Adriaan van Geel
Uitgever: Adriaan van Geel
ISBN: 978 94 634 5897 9

In 2018 was “Wind!” van Adriaan van Geel een van de eerste dichtbundels die ik recenseerde. En nu is Van Geel daar met “Wind! Deel 2. Alweer 101 gedichten”.

Het eerste dat opvalt (en waar Van Geel ook wel wat over te zeggen heeft) is het omslag. Hij lijkt ontworpen door een tienjarige. Dat heeft één oorzaak: hij is ontworpen door een tienjarige. Van Geel: “Ik verbaas me vaak over omslagen van boeken die er uit zien of ze door een kind van tiengemaakt zijn. Daarom heb ik als statement de omslagekeningen daadwerkelijk door een kind van tien laten maken.”

De eerste glimlach is binnen. Laat ik eens gaan lezen.

Meer van hetzelfde(*) van Van Geel

Inhoudelijk is “Wind! (2)” een gevalletje “meer van hetzelfde”. Als dit een filmrecensie zou zijn, zou dat oordeel fataal zijn. Want wie kent niet het gevoel van enorme teleurstelling bij de sequel van die éne briljante film? En het eerste deel van “Wind!” kreeg een vette 8,5 als beoordeling. Dus tja, de kans op een tegenvaller is enorm.

In dit geval is meer van hetzelfde een goed teken. Net als in het eerste deel schrijft Van Geel over…nou ja, alles. Soms komt de politiek in beeld. Dat vind ik niet de beste stukken, voor een niet onbelangrijk deel omdat ik een andere visie heb dan uit de gedichten spreekt. Van Geel zelf gooit er overigens een disclaimer tegenaan wanneer hij (in een e-mail) opmerkt dat de gedichten niet altijd zijn eigen mening vertegenwoordigen. Maar toch…

Tegelijkertijd zijn dat de meest prikkelende gedichten, zoals “Geel vestje”, dat eindigt met de zinnen:

“En opstaan uit z’n stoel is ook zo’n ding.
gevoed met angsten voor verandering
stemt hij straks toch maar voor de status quo”. (p.37)

Niet veel verder komt hij met het gedicht “Interessante tijd” dat de huidige politiek het beste benadert:

“Bang te denken, bang te spreken,
bang een tere ziel te breken
met een waarheid of een feit
‘t is een interessante tijd.” (p.52)

Het is natuurlijk niet allemaal politiek, maar Van Geel richt zich heel duidelijk op de maatschappij van nu. De prestatiedruk, het idee alles te moeten, YOLO:

“‘k Had mijn hele leven lang niet in de gaten
hoe ik altijd maar op zoek naar resultaten
voor ander nooit mezelf eens heb zien staan” (p.32)

Ik hou niet van gedichten

Mijn oordeel van Adriaan van Geels eerdere bundel was ronduit positief. Teruglezend moet ik blozen als ik zie hoe ik me gedroeg als een fanboi. Maar ook dit deel heeft me weer enorm weten te bekoren. Ondanks het feit dat ik volstrekt niet van gedichten hou.

Gedichten zijn in deze bundel enkel de vorm. Maar het is de inhoud die me kan bekoren. De scherpe waarneming die op een humoristische manier wordt neergepend. Elk gedicht een paar strofen lang, maar wel met een grappige wending. Daardoor kan één en hetzelfde gedicht me zowel laten glimlachen als aan het denken zetten.

Vooral daardoor veranderde ik, bij het lezen in bed, meteen weer in een klein kind: “Toe? Nog één verhaaltje!”

Waardering: 8/10

Lees “Wind! (2)” zelf!

(*)Disclaimer: pas na schrijving van deze recensie viel mijn oog op de inleiding, waar Van Geel zijn bundel zélf ook als “meer van hetzelfde beschrijft”. Hij zegt ook dat er geen vervolg komt: “Om ‘scraping the barrel’ te voorkomen komt er geen deel 3.” (p.7)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.