Wake – Kurt de Boodt

Titel: Wake
Auteur: Kurt de Boodt
Uitgever: Wereldbibliotheek
ISBN: 978 90 284 5013 4

Wake” is de derde dichtbundel die ik mag recenseren. Na “De Waan en Zin van het Bestaan” en “Pincetbeweging” heb ik nu dus vergelijkingsmateriaal. Dat is fijn, want bij de vorige dichtbundels had ik moeite met het recenseren van poëzie. Wat mij betreft moet poëzie je aan het denken zetten en het liefst ook emotie oproepen. Bij mij gebeurt dit bijvoorbeeld al sneller als er rijm in de gedichten zit, omdat je gedachten dan automatisch een bepaalde kant opgestuurd worden. Ook lees ik dichtbundels in één ruk uit. Als een gedicht dan zo blijft hangen dat ik hem later weer terug wil lezen, is het gedicht goed geslaagd. “Wake” gaat over Kurt de Boodt die een wake houdt bij een kind. Bij een kind dat hem ontgroeit en bij het jongetje dat hij ooit zelf was. Dat klinkt verdrietig, maar ook liefdevol en geeft mij een goed gevoel voordat ik aan de dichtbundel begin.

Een ander niveau

Bij de allereerste zin van “Wake” merk ik al dat deze dichtbundel heel anders gaat zijn dan de vorige. “Alles schoot in bloei toen wij jou maakten”(P.8) is een zin die mij meteen weet te raken. Wat prachtig omschreven hoe mooi de geboorte en creatie van een kind moet zijn. Ook zorgt deze zin er meteen voor dat je weet waar het gedicht over gaat. Het is niet diepzinnig, niet moeilijk en niet ongrijpbaar. Het is emotioneel en duidelijk en dit spreekt mij ontzettend aan.

De bundel is in verschillende delen opgedeeld. De vier delen hebben allemaal hun eigen thema. Aan de delen wordt vooraf gegaan met een gedicht of een citaat. Vaak waren deze niet Nederlands, wat ik interessant vond. Blijkbaar haalt Kurt de Boodt zijn inspiratie vooral uit andere culturen. Het eerste deel lijkt te gaan over de geboorte en de eerste ontwikkelingen van een dochter. Zoals de eerste zin al duidelijk maakte houdt hij ontzettend veel van zijn dochter. Dit komt in alle gedichten heel erg mooi naar voren. Deel één was dan ook mijn favoriete deel.

Kunst met taal

De metaforen en referenties in “Wake” maakten de dichtbundel voor mij heel bijzonder. Niet alle referenties lijk ik te snappen. Veel van hen zijn ook naar Shakespeare waar Kurt de Boodt duidelijk fan van is. Echter worden er ook veel referenties gemaakt aan schrijvers, verhalen en gebeurtenissen die ik wel begrijp. Een opmerkelijk en mooi gevonden metafoor/referentie vond ik op pagina 17: “… voel ik het opwarmen van de Aarde, oven die Grietjes stooft”. Deze zin heb ik een aantal keer opnieuw gelezen. Er wordt hier duidelijk gerefereerd aan “Hans en Grietje“. Het grappige is echter, dat de gedichten op dat moment over hele jonge meisjes gaat. Jonge meisje kun je in onze taal ook wel ‘grietjes’ noemen. Ik weet niet of Kurt de Boodt het op deze manier bedoeld heeft, maar ik vond dit prachtig gespeeld met taal.

Het tweede deel is een stuk weemoediger. Kurt de Boodt beschrijft hier duidelijk zijn eigen jeugd. De gedichten gaan over een jongetje dat zich niet helemaal thuis voelt en gepest wordt. Een bijzonder gedicht, waar opnieuw met taal geknutseld wordt, is in dit deel terug te vinden. “… onaf gebroken los aan hankelijk” (pagina 21). In dit gedicht worden woorden op gekke plekken afgebroken met spaties. Hierdoor lijken er af en toe meerdere betekenissen mogelijk. Zo iets had ik nog nooit eerder gezien en is een kunstwerk op zich.

Laatste delen

Ondanks dat er in de laatste twee delen ook weer prachtige zinnen te vinden waren, wisten deze twee delen mij minder te raken. Misschien komt dit doordat zij voor mij nog minder herkenbaar zijn. Een dochter ben ik natuurlijk zelf en het eerste deel wist mij daarom aan het denken te zetten over de relatie tussen mijn ouders en mij. Een jongetje dat gepest wordt is minder herkenbaar, maar daar kan ik mij wel in inleven. De laatste delen gaan meer over oorlog. Oorlog in de letterlijke zin van het woord, maar ook oorlog met jezelf in de vorm van bijvoorbeeld een burn-out.

Een laatste grappige zin die ik nog wil delen is “Hoe vrij is het vers dat niet wil rijmen?”. Ondanks dat het in de context van het gedicht duidelijk een metafoor is, moest ik ook lachen om de letterlijke betekenis. Ik blijf namelijk gehecht aan rijm in poëzie. Misschien dat daarom “Wake” ook meer tot mij wist door te dringen dan de vorige dichtbundels. Ik kan mij echter niet voorstellen dat dit het enige is. Ik vind dat Kurt de Boodt ontzettend met taal heeft gegoocheld en dat vond ik prachtig om te lezen. Deze dichtbundel is zeker een aanrader!

Beoordeling: 9/10


Lees “Wake” zelf!

Over KarinaB

Hallo! Ik ben Karina, ik ben 23 jaar en zoals de meeste van jullie die deze website bezoeken houd ik heel erg van lezen. Mijn doel is om 50 boeken per jaar te lezen, Hierdoor heb ik veel boeken die ik voor jullie kan recenseren en daar heb ik heel veel zin in. Deze boeken variëren van Young Adult, naar klassieke literatuur en alles daar tussenin. Voor mij geldt het motto: "A chapter a day, keeps the psychologists away!"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.