Pincetbeweging – Sander Meij

Titel: Pincetbeweging
Auteur: Sander Meij
Uitgever: Nieuw Amsterdam
ISBN: 978 90 468 2490 0

Pincetbeweging” kreeg ik samen met “De Waan en Zin van het Bestaan” opgestuurd. Dit zijn beiden dichtbundels, dus dat geeft mij mooi de gelegenheid om een beetje te vergelijken. Om een eerlijke vergelijking te kunnen maken, heb ik ook deze dichtbundel in één keer doorgelezen. Wel heb ik, net als bij “De Waan en Zin van het Bestaan” gedichten die mij aangrepen meerdere keren gelezen. Wederom vind ik het moeilijk te bedenken hoe je dit precies moet beoordelen. Soms vind je een gedicht wel mooi, maar de dichtbundel als geheel niet. Het kan ook voorkomen dat je een gedicht niet begrijpt, omdat je een andere gedachtegang volgt dan de schrijver. Al met al vond ik het ontzettend spannend om me op “Pincetbeweging” te storten.

Flaptekst

Om te begrijpen waar Sander Meij met deze bundel naartoe wil, heb ik eerste de achterflap eens goed gelezen. “Wat maakt ons tot wie we zijn? Zijn het onze verlangens? Onze herinneringen? Maar wat als die verlangens vervuld raken en de herinneringen onbetrouwbaar worden: is er dan ruimte om ze van een andere kant te bekijken?” Dit klinkt alsof de gedichten geen lichte kost gaan zijn. Zodra je de dichtbundel opent en doorbladert, vallen er een aantal dingen op. Op de eerste plaats bestaat de bundel uit verschillende delen, waarbij het begin van elk deel wordt aangekondigd met een gedicht met een andere opmaak dan de rest. Dit “startgedicht” heeft geen witregels, geen inspringen en is meer een soort verhaal. Ook valt bij het doorbladeren op, dat door bepaalde regels te laten inspringen, een gedicht er meteen fris en speels uitziet. Er wordt op die manier nadruk gelegd op bepaalde zinnen, waardoor het gedicht meer lijkt te bewegen.

Poëtische zinnen

In mijn recensie over “de Waan en Zin van het Bestaan” vertelde ik, dat ik als leek in de poëzie, soms wat moeite heb met gedichten die niet rijmen. Toch bestaan er, ook voor mij, soms zinnen in de poëzie die mij aan het denken zetten of zo mooi gevonden zijn dat het iets met mij doet. Eén van de eerste gedichten was meteen erg diep. Er werden veel moeilijke dingen gezegd en veel metaforen gebruikt. Er sprak veel gevoel uit het gedicht, ondanks dat ik mijn vinger nog niet precies op het juiste gevoel kon leggen. Toen kwam de laatste zin van het gedicht: “Ik begreep achteraf pas wat je aldoor bedoelde: dat het niet onder woorden valt te brengen” (p. 9). Dit vond ik een prachtig poëtische zin. Dit vatte het gedicht helemaal samen. Het bracht een gevoel van verwarring over. Een gevoel van sprakeloosheid, maar dan in heel veel woorden. Meteen werd ik enthousiast om door te lezen, dit zijn de soort gedichten die mij aanspreken.

Meteen op de volgende pagina stond er weer een zin die mijn aandacht trok. In een gesprek met een vriendin over poëzie, merkte zij iets op. Ik vertelde haar dat ik sommige metaforen domweg gewoon niet begreep. Op zo’n moment ga ik googlen naar het fenomeen. Probeer ik allerlei verschillende richtingen op te denken. Soms lukt het gewoon niet om te bedenken wat er nou eigenlijk door de dichter werd bedoeld. Zij merkte toen op, dat de metafoor misschien als grap bedoeld werd. Dat het niet echt ergens op slaat, maar met een soort van satire of zelfspot duidelijk maakt dat het gedicht met een korreltje zout moet worden genomen. Ondanks dat ik het een interessante invalshoek vond, heb ik hier verder geen goede voorbeelden voor gevonden. In “Pincetbeweging” daarentegen stond op pagina 10 meteen een zin waar ik wel wat mee kon: “Mijn lengte bedroeg die van een flinke cactus”. Het is meteen duidelijk dat dit gedicht met de nodige zelfspot geschreven is en dat maakte mij ontzettend aan het lachen.

Herkenning

Veel gedichten die voorbij kwamen, riepen bij mij een gevoel van herkenning op. Op pagina 19 staat het gedicht “Zwemles“. Volgens mij heb ik nog nooit een accurater beschrijving gezien van hoe zwemles er vroeger aan toe ging. Aan de ene kant hoorde het erbij, soms wat het zelfs best leuk, aan de andere kant was het af en toe ook echt verschrikkelijk. Sander Meij weet dit op een komische manier te omschrijven.

Het gedicht uit de bundel met de meeste pagina’s, was het gedicht dat begon op pagina 33. Dit gedicht had 5 delen. Voor mij was het heel erg duidelijk dat dit verschillende stadia waren die je doormaakt als je met vliegangst gaat vliegen. Zelf heb ik ontzettende hoogtevrees en mede daardoor ook een klein beetje vliegangst. Deze gedichten waren dan ook heel erg treffend. Ik merkte dat een beetje herkenning in een gedicht er meteen voor zorgde dat ik het gedicht mooier vond. Of een gedicht hierdoor automatisch beter geschreven is weet ik niet, maar op mij heeft het een positief effect.

Het bestaan

Zoals de flaptekst al een beetje verklapte, gingen de gedichten voornamelijk over het bestaan van de mens. De keuze voor de titel “Pincetbeweging” vond ik in eerste instantie dan ook wat raar. Nadat ik echter het gedicht met dezelfde titel had gelezen, vond ik de titelkeuze een stuk beter. Het gedicht “Pincetbeweging” bestaat uit 3 delen en lijkt, wat mij betreft, vooral te gaan over geboorte. Aangezien geboorte fundamenteel is voor het bestaan van de mens, vind ik het passend om dit gedicht op deze manier een belangrijke rol te geven in de bundel.

Eén van de mooiere zinnen over het bestaan vond ik: “Speel jij wel eens een rollenspel en ben je het dan de hele tijd zelf?” (Pagina 43). Mede door zinnen als deze, vond ik de bundel ontzettend leuk om te lezen. Veel gedichten spraken mij aan. Ook heb ik nog een hele tijd over verschillende metaforen en uitspraken nagedacht. Uiteindelijk kun je natuurlijk altijd blijven filosoferen over het bestaan en zal dit altijd materiaal zijn voor poëzie.

Beoordeling: 8/10


Lees “Pincetbeweging” zelf!

Koop bij bol.com

Over KarinaB

Hallo! Ik ben Karina, ik ben 23 jaar en zoals de meeste van jullie die deze website bezoeken houd ik heel erg van lezen. Mijn doel is om 50 boeken per jaar te lezen, Hierdoor heb ik veel boeken die ik voor jullie kan recenseren en daar heb ik heel veel zin in. Deze boeken variëren van Young Adult, naar klassieke literatuur en alles daar tussenin. Voor mij geldt het motto: "A chapter a day, keeps the psychologists away!"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.