Een Jihad van liefde – Mohammed El Bachir

Titel: Een Jihad van liefde
Auteur: Mohammed El Bachir
Uitgever: De bezige Bij
ISBN: 978 90 234 7162 2

In korte hoofdstukken met namen als Geloof, Mededogen, Samenleven, De daders en Bidden” aangevuld door poezie en citaten uit de Koran bespreekt Mohammed El Bachir, een jonge, liefdevolle en alleenstaande vader van drie zoons zijn persoonlijke bevindingen. Hij verteld over zijn angsten, interpretaties en diepgewortelde verdriet over zijn overleden vrouw Loubna. Zij is zijn grote liefde, die is gedood bij aanslagen door IS strijders. Op een filosofische en theologische wijze bespreekt hij de kern van zijn geloof, zijn religie, de zwart/witte, kortzichtige opvattingen uit de Koran en de ware betekenis ervan, namelijk Liefde en respect.

“Hoeveel geluk we hadden om in België te wonen, een land waar we de middelen kregen om te groeien. Het onderwijs bood ons nieuwe kansen. We moesten dit land dankbaar zijn, en tegelijkertijd onze cultuur behouden” (p16). Deze wijze woorden komen van Mohammed’s vader, een gelovig man die zich vasthoudt aan de wijsheden uit de Koran. Mohammed heeft respect voor zijn ouders en voor hun geloof, maar begrijpt hun standpunt niet altijd. Hij zit met vragen, zijn interpretatie van de Koran is anders dan van zijn ouders, minder letterlijk en meer vrij.

“Al ben je nog zo’n goed mens, doe je alles voor iedereen, ben je de ware Moeder Theresa zou je dan alsnog naar de Hel gaan? Zou je niet naar het paradijs mogen gaan omdat je simpelweg geen Moslim bent?”. Dit stuit hem, de oneerlijkheid, de goedheid van de mens wordt zo toch juist afgestraft?. De ware betekenis van religie en de mensheid zou toch horen te bestaan uit liefde voor elkaar? “Niets dan liefde, niets dan kracht, een religie zelfs. De religie van de liefde” (p.62).

Godsdienst les

Vader zei “Het is net als bij ons, alleen is Jezus niet de zoon van God en hebben wij nog een profeet extra” (p.21).
Zo simpel is dat, geen gedoe en geen gevit. Geen haat en nijd, neem elkaar zoals je bent. Je hoeft het niet met iedereen eens te zijn, maar haal er wel lering uit, veroordeel ze niet, maar probeer ze te begrijpen. “Ik breng mijn cultuur mee, maar niet omdat de cultuur van een ander omlaag te halen” (p.72).

De kinderen begrijpen niets van de dood van hun moeder, ze zijn kwaad maar gaan er op verschillende manieren mee om, de ene is op wraak berust en de ander wil hun moeder eren. “Ze mogen nooit ofte nimmer worden gebruikt om iemand anders kwaad te berokkenen” (p.27). Mohammed begrijpt dat je boos kunt zijn, dat je ziedend kunt zijn en op wraak uit bent door wat er is gebeurd. Wat er met meerdere mensen is overkomen, maar haat met haat bestrijden is een onbegonnen zaak.“Gerechtigheid prijzen terwijl je bloed laat vloeien?. Ik zal vier duiven uitsturen naar de vier hoeken van de wereld, om liefde te verspreiden als enige antwoord op de haat” (p.55).

Het verwerken van het verlies van zijn geliefde kost hem moeite. Mohammed is aangedaan en ontloopt de menigte, hij kan het niet meer verdragen. Bidden doet hij alleen, zoals hij dat zelf noemt ‘verticaal’ direct naar boven als het ware. Uit het moment dat hij verticaal bidt haalt hij steun, rust en dat is voor hem zijn therapie. Hij zet zo zijn leven even stil, het maakt zijn hoofd leeg en laat de zorgen die je hebt even los.

Beoordling: 9/10


Lees “Een Jihad van Liefde” zelf!

Koop bij bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.