Zonen uit het zuiden (Anime Nere) – Giacchino Criaco

Titel: Zonen uit het zuiden
Auteur: Giacchino Criaco
Uitgever: Karakter
ISBN: 978 90 452 1696 6

Een leven als misdadiger is zo normaal als het maar zijn kan. Tenminste, als je opgroeit in de bergen van Calibrië (Italië). Drie jongens, “Zonen uit het Zuiden”, sluiten vriendschap en groeien uit tot keiharde maffioso. Giacchino Criaco vertelt hierover in dit boek.


Een product van hun omgeving

“En dit was hoe de jongens van Aurora opgroeiden, drinkend van de fontein van haat en dorstig naar wraak. En dit was hoe de jongens van de Aurora leerden hun pijn om te zetten in genoegdoening (..) De jongens van de Aurora groeiden op in de schemering, wanneer de gloed van de zon de hardheid van het leven niet langer kon verbloemen. En uiteindelijk zou het nooit meer licht worden in de Aurora. De dag werd nacht en de nacht slokte alles op.” (p.229)

De hoofdpersoon vertelt honderduit over de ontwikkelingen die hem en zijn vrienden tot hun misdaden dreef. Het opzetten van een handeltje in heroïne in Milaan is voor hem een normale onderneming, net als de overstap naar coke wanneer de vraag naar hun product afneemt.

Sympathie voor de Zonen van het Zuiden

Zoals je dat kent uit maffiafilms spelen eer, trouw en wraak in “Zonen uit het Zuiden” een belangrijke rol. Het rare is, vind ik, dat ik begrip voelde richting de personages. Hoe afstotelijk hun daden ook zijn, ik kan snappen hoe ze er toe gekomen zijn. Toch zien ze zichzelf niet als heiligen: “Ik was altijd op zoek geweest naar een reden om te vechten, om anderen bij me te houden. Maar in werkelijkheid was ik een gevangene van mijn angsten, een vat voor het ergste soort culturele netwerk dat zijn betekenis aan het verliezen was. Ik was gek en niemand leek het in de gaten te hebben. Ik probeerde het monster in mij te verslaan, maar het was een grote zwarte stier met een glanzend zijden vacht, en een loden kogel had hem nog niet kunnen vellen. Wat één ding betreft had Luciano gelijk gehad, namelijk dat wij, kinderen van het bos, deels beesten waren, alleen onschuldig wanneer we opgesloten zaten in onze bergen.” (p.164-165)

Wel kijkt hij met verbazing naar de strijd tegen de georganiseerde misdaad, waarbij de eigen organisatie wordt vervangen door nog hardere nieuwkomers: “hoewel wij zeker geen heiligen waren, waren wij, paradoxaal genoeg, minder gevaarlijk geweest voor de gewone burger. Op onze eigen manier kenden we de morele codes en wanneer we die overtraden, dan deden we dat bedachtzaam. Maar deze nieuwkomers brachten geweld, haat en een blinde, algehele vernietiging met zich mee.” (p.183)

Bijzondere schrijfstijl

Zoals je misschien wel voelt op basis van de aangehaalde citaten is “Zonen uit het Zuiden” een boek dat is geschreven in een bijzondere stijl. Zakelijk, maar toch toegankelijk. Open, maar toch hard. Als je daar de Italiaanse titel bij haalt, “Anime Nere” (Zwarte zielen) wordt de duisterheid van dit boek nog een stukje beklemmender.

“Zonen uit het Zuiden” is een ongelofelijk sterk ooggetuigenverslag, wat veel inzicht geeft in het reilen en zeilen van de ‘Ndrangheta. Tenminste, dat gevoel had ik tijdens het lezen.

Alleen…”Zonen uit het zuiden” is geen non-fictie boek. De hoofdpersoon is een keiharde maffioso, maar Giocchino Criaco is geen maffioso. Hij komt uit dezelfde regio als de hoofdpersonen, maar hij studeerde rechten en is advocaat. Bovendien heeft hij in tot nu toe 6 boeken geschreven, waarvan dit boek werd verfilmd.

Toen ik dit las, was ik in eerste instantie wat boos. Nou ja, er was een moment eerder waarop ik doorkreeg dat ik het hele boek voor de gek gehouden was. Het boek waarvan ik zo had geloofd dat het een autobiografie was, is een roman! Hoe durven die mensen van uitgeverij Karakter!

Respect voor Criaco

Al snel maakte die irritatie plaats voor respect. Want hoe knap is het om fictie te schrijven die de lezer volledig overtuigt?

Natuurlijk, Chriaco kan putten uit het echte leven. Daardoor is dit boek eigenlijk zowel fictie, als non-fictie (iets wat ik eigenlijk nooit voor mogelijk heb gehouden).

Hoofdpersonen blijken echt bestaan te hebben. Giocchino Chriaco verloor zijn vader in 1993 als gevolg van zijn vader. En zijn broer blijkt een gevreesde maffia-man te zijn geweest, die in 2000 werd veroordeeld tot 19 jaar gevangenisstraf (maar hij werd pas gearresteerd in 2008). Genoeg elementen dus voor een schrijver om uit te putten, maar dan nog heb je een zekere magie nodig om het te schrijven alsof je het zelf hebt meegemaakt. Criaco heeft die magie.

Waardering: 8/10


Lees “Zonen uit het Zuiden” zelf!

Over Jeroen L

Eén van de oprichters van LekkerLezen.net. In het dagelijks leven actief als bedrijfskundige/docent, 's avonds het liefst met de neus in een goed boek!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.