De Graaier – Mark Posma

Titel: De Graaier
Auteur: Mark Posma
Uitgever: Pumbo
ISBN: 978 94 634 5378 3

Wie is er nu “De Graaier” waar de titel naar verwijst? Is het de topbankier, die reorganisatie op reorganisatie stapelt en aan het eind met een riante bonus wordt weggestuurd? Of is het de voormalige bankmedewerker die door de directeur is ontslagen en besluit die directeur te beroven? Of is het de schoonmaakster van het doelwit, die ter plekke besluit mee te doen?

Het antwoord op deze vraag blijft onduidelijk in “De Graaier”, hoewel de naam van de topbankier (Vitriol) in een bepaalde richting lijkt te wijzen. Feit is, dat hebzucht het leidende motief is van alle personages in dit boek. Mark Posma, die met dit boek zijn debuut maakt, heeft een leuk gegeven gepakt en omgevormd tot verhaal.

Daarbij valt hij wel in de diepe en gevaarlijk lonkende valkuil, die veel ambitieuze schrijvers maken, al ploeterend op hun net niet goed verlichte zolderkamertje, met hun laptop die eigenlijk allang vervangen had moeten worden, hetgeen blijjkt uit het fijt dat de j-toets van het oude toetsenbord vaak blijft hangen.

Snap je al welke ik bedoel? Inderdaad: ellenlange beschrijvingen. Beschrijvingen die weinig aan het verhaal toevoegen. Behalve bladvulling. Soms zelfs dubbelop: “Een zwakke zeewind waaide over de duinen landingwaarts en voerde vochtige lucht verzadigd van waterdamp met zich mee” (p.7). Dit is de tweede zin van het boek, en meteen gaan bij mij de haren overeind staan. Vochtige lucht verzadigd van waterdamp? Waar zou het anders verzadigd van moeten zijn? Het zacht-zilte vocht van de tranen van mijn leraar Nederlands? Posma begaat nog veel meer van dit soort kleine taalzonden.

Ontwikkelend schrijven

Bijzonder is wel dat Posma zich zelfs in dit boek lijkt te ontwikkelen, want dit enigszins bombastisch overdoseren van bijvoeglijk naamwoorden wordt steeds minder. Naarmate het boek vordert, wordt het steeds leesbaarder.

Dan het plot: gefrustreerde ex-werknemer wil zijn baas beroven, misbruikt hiervoor een aan lager wal geraakte aannemer en komt op zijn pad de schoonmaakster tegen. En ze leefden nog lang en gelukkig. Zoiets. Het jammere is alleen dat sommige dingen net even te voorspelbaar zijn, terwijl Posma aan de andere kant potentiële plotwendingen laat liggen. Hierdoor wil het nooit echt spannend worden.

Geen hoogvlieger

“De Graaier” is prima te lezen en bij vlagen nog best vermakelijk. Alleen, het is geen hoogvlieger. Maar he, alle begin is moeilijk. Dus wij hopen van harte dat Posma van zijn eerste boek leert en dat zijn tweede boek daardoor een paar kwaliteitsslagen maakt.

Waardering: 4,5/10


Lees “De Graaier” zelf!

Koop bij bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.