Wolfskinderen – Paul Dowswell

Titel: Wolfskinderen
Auteur: Paul Dowswell
Uitgever: Uitgeverij Callenbach
ISBN: 978 90 297 2708 2

Na “Cinder” kon het boekenpakket dat ik van Bol had gewonnen eigenlijk al niet meer stuk. Toch was ik ontzettend nieuwsgierig naar het boek “Wolfskinderen“. De setting van het boek trok mij meteen. Het verhaal speelt zich af vlak na de Tweede Wereldoorlog en gaat over Duitse kinderen die proberen te overleven in Berlijn. Aangezien Paul Dowswell een historicus is, weet hij als geen ander dat periode na de oorlog in Berlijn alles behalve vredig was. Berlijn werd verdeeld en veel voelden de drang om de Duitsers te laten boeten voor wat zij hadden gedaan. Ook was voedsel nog steeds een schaarste.

Naast deze problemen, zijn in de oorlog natuurlijk heel veel families uit elkaar getrokken. Veel kinderen kwamen zonder hun ouders pardoes weer op straat terecht. Huizen waren vernietigd en niets zag er meer zo uit als voor de oorlog. Voor mij klonk dit als een super interessante setting voor een boek en ik kon dan ook niet wachten om te beginnen.

Kinderen en oorlog

De belangrijkste persoon uit het verhaal is Otto. Otto leeft samen met zijn broer Ulrich, een vriendin Helene en tweeling Erich en Klaus in een verlaten ziekenhuis in Berlijn. Door voedsel van de Russische soldaten te stelen proberen zij te overleven. Het leven van de kinderen is zwaar. Ze hebben, behalve elkaar, helemaal niemand en leven in continu onzekerheid. Ook zijn er in de stad nog veel ontploffingen en wordt er veel geschoten. De uitstapjes om eten te vinden zijn verre van niet veilig en als iedereen aan het eind van de dag weer veilig in het ziekenhuis aanwezig is, hebben ze geluk gehad. Otto probeert als leider van dit groepje op te treden en de belangrijkste beslissingen te nemen. Eén van die beslissingen is bijvoorbeeld of de kleine Hannah, die zij in een verlaten huis vinden, zich bij de groep mag aansluiten. Dat betekent natuurlijk een extra mond om te voeden. Iedereen van voedsel voorzien was al zo moeilijk en nu zou er iemand bijkomen die, door haar leeftijd, niet eens zelf in staat is voedsel in te brengen.

Ondertussen worstelt Ulrich met zijn Nazi-idealen. Opgegroeid bij de Hitlerjugend is hij de mensen daar als zijn nieuwe familie gaan zien. Nadat hij bij zijn bevelhebber aangaf dat zijn vader zich verraderlijk gedroeg, heeft hij zich afgezonderd van zijn familie en zich volledig geconcentreerd op zijn nieuwe thuis. Na de oorlog probeert hij deze idealen nog steeds uit te oefenen. Daarbij ontmoet hij daarbij lugubere types.

Na de oorlog

Het grote onderwerp van het verhaal is de naoorlogse sfeer die er in Berlijn hangt. Hoe kinderen veel te jong volwassen zijn geworden en elke dag moeten strijden voor hun leven. Ook wordt heel duidelijk gemaakt hoe opgroeien met propaganda ervoor heeft gezorgd dat de kinderen moeite hebben met goed en fout. Alles wat voorheen goed leek te zijn wordt nu bestraft. Niemand om hen heen vertelt hen hoe het precies zit en hoe zij zich moeten gedragen. Beslissingen nemen wordt nog moeilijker, als de ideologieën waar je altijd in geloofd hebt, niet meer als basis kunnen gelden.

Vooral de worsteling van Ulrich laat dit duidelijk naar voren komen. Als alles wat hij in het verleden geleerd heeft, niet waar blijkt te zijn, zou dat betekenen dat hij een aantal verkeerde dingen heeft gedaan. Dit wil zijn kinderlijke brein niet accepteren en daarom besluit hij dat alles wat hij heeft geleerd nog steeds waar is. Ze hebben alleen een tijdelijke nederlaag geleden, dat betekent niet dat de ideeën niet alsnog zullen zegevieren.

Onzekerheid

Ik vond het een erg goed boek. Ik heb nooit eerder echt stilgestaan bij de situatie in Berlijn na de oorlog. De verhalen van de kinderen waren ronduit schrijnend. Paul Dowswell heeft wat mij betreft uitstekend werk verricht met het schetsen van die periode. De karakterontwikkeling van de kinderen is erg sterk, vooral die van Ulrich. Ook de hele situatie rondom Hannah is erg interessant onder woorden gebracht.

Eén van de sterkste dingen van het verhaal vond ik dat de onzekerheid van de kinderen zo sterk naar voren komt. Terwijl je als lezer het grootste gedeelte van het boek weet wat alle kinderen aan het uitspoken zijn, weten de kinderen dit van elkaar niet. Dit wordt heel duidelijk gemaakt. Voor mij was dit een nieuw besef. Ik heb mij nooit gerealiseerd hoe mensen gewoon geen keus hadden en door moesten, zonder dat zij wisten hoe het met hun kameraden en familie was. Zelfs aan het einde van het boek, wanneer veel problemen zijn opgelost, is er nog veel onzekerheid. Ik denk dat dit misschien wel het meest typerende is wat dit boek mij over oorlog heeft bijgebracht. Zeker een interessant boek om gelezen te hebben, om ook eens een andere kant van de bevrijding te laten zien.

Waardering: 8/10


Lees “Wolfskinderen” zelf!

Koop bij bol.com

Over KarinaB

Hallo! Ik ben Karina, ik ben 23 jaar en zoals de meeste van jullie die deze website bezoeken houd ik heel erg van lezen. Mijn doel is om 50 boeken per jaar te lezen, Hierdoor heb ik veel boeken die ik voor jullie kan recenseren en daar heb ik heel veel zin in. Deze boeken variëren van Young Adult, naar klassieke literatuur en alles daar tussenin. Voor mij geldt het motto: "A chapter a day, keeps the psychologists away!"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.