Hekate, de nieuwe stad – Vincent van Bijnen

Titel: Hekate, de nieuwe stad
Auteur: Vincent van Bijnen
Uitgever: Brave New Books
ISBN: 978 94 021 8794 6

“Hekate” is een oud-Griekse godin met meerdere gezichten, ze was de godin van bescherming en vernietiging, van vruchtbaarheid en de dood. “Hekate” is ook de naam van een soort onderzeeboot-tijdreismachine waarmee de hoofdpersonen in dit verhaal door de tijd reizen.

De uitgeverij achter “Hekate” is Brave New Books, een publishing platform wat door iedereen gebruikt kan worden om een boek in de markt te zetten. Wij zijn echt fan van deze democratisering van het gedrukte boek. Tegelijkertijd is de kwaliteit wisselend. Soms kom je een pareltje tegen, zoals “Kairos” van Danny Kock , soms is het ronduit beroerd, zoals “De Nacht dat de Sterren Dansten”.

Slordigheidsfoutjes

Zoals bij meer self-publishing boeken is er veel aan te merken op de vorm van “Hekate”. Dat begint al bij de cover, waarop een ondertitel staat in een kleur die amper te lezen is ten opzichte van de achtergrond. Ook het lettertype waarin het boek is gedrukt oogt niet heel prettig. En ja, ook wat taal zijn er de nodige aantekeningen te maken: schrijffouten en rare zinsconstructies komen veel voor.

Bij een gevestigde uitgever zou dit er door de redacteur uitgehaald zijn, maar voor een selfpublishing auteur is dat een investering die te fors is. Deze fouten wil ik een beginnend auteur nog wel vergeven, helemaal wanneer deze -zoals Bijnen- af en toe woorden uit de mouw schudt die niet bestaan, maar waarvan je de betekenis meteen begrijpt. Ook de manier waarop hij spreekwoorden en gezegden ombouwt naar een Romeinse variant vind ik zeer vermakelijk.

Dus als het alleen in de cover en de taalfoutjes zat, zou ik “Hekate” met het voordeel van de twijfel laten wegkomen.

Waarom?

Storender zijn de inhoudelijke tekortkomingen in dit boek. Laten we maar beginnen met het belangrijkste: Een groep tijdreizigers gaat terug in de tijd om iets te voorkomen. Maar wát dat dan precies is, wordt in het boek niet helemaal duidelijk. In de 28e eeuw is er iets is voortgevallen wat de mensheid heeft vernietigd. Om dit te voorkomen is een groepje terug in de tijd gereisd om de geschiedenis aan te passen.

Van de achterflaptekst leren we dat het de bedoeling is dat ze het Romeinse Rijk vernietigen. Tijdens het lezen wordt hiernaar verwezen, vooral omdat het “Romeinse denken” dat zich richt op veroveren en triomfen, de oorzaak van alle ellende is. Alleen heb je dan al meer dan 100 pagina’s van dit boek moeten lezen.

Als ik dit boek niet als recensie-exemplaar had ontvangen, was ik ver daarvoor al afgehaakt. Hoewel Van Bijnen in het tweede helft van “Hekate” wat meer koersvast lijkt te zijn, is de lijn in het verhaal ver te zoeken. Ik lees hoofdstuk na hoofdstuk, waarbij de samenhang ver te zoeken is. Tussendoor staan korte stukjes uit de mythologie, waarvan de relevantie ten opzichte van de hoofdverhaallijn soms ver te zoeken is.

Gaten

Soms lijken er ook wat gaten in de verhaallijn te zitten. Soms worden die bij doorlezing gevuld, maar niet voordat je als lezer in lichte staat van verwarring door een half hoofdstuk hebt moeten ploeteren. En soms maakt Van Bijnen zich er heel makkelijk af, bijvoorbeeld bij het aloude tijdreis-verhaal-dilemma:

Stel dat je terugreist in de tijd en je eigen moeder doodt, voordat jij geboren bent. Dan wordt je nooit geboren. Maar dan kon je ook nooit terug in de tijd om je moeder te doden. Hele films zijn er rondom deze filosofische vraag opgebouwd. Van Bijnen maakt zich er vanaf met een verwijzing naar de Eerste Wet van Tijdreizen, die stelt dat het onmogelijk is je eigen bestaan uit te wissen. Tja, dat is ook een manier om dit thema buitenspel te zetten.

Beroerd voorbereid

Nog iets wat me erg heeft verbaasd (en waaraan ik me suf heb geërgerd) is het feit dat de tijdreizigers alles ter plekke moeten ontdekken. Ze hebben  een chip in hun hoofd die hen helpt te communiceren, waarmee ze in 2 uur een taal kunnen leren en wat hen helpt alles, maar dan ook alles, te onthouden. Maar er is niemand op het idee gekomen om deze chip te vullen met relevante historische informatie. Kennelijk is alles wat we tegenwoordig van de Romeinse Tijd weten in de komende 8 eeuwen verloren gegaan, want de tijdreizigers begeven zich volkomen onvoorbereid naar het verleden. Waarom deze groep zo beroerde voorkennis heeft blijft ook onduidelijk. Misschien dat Van Bijnen dit doet om ons als lezer wat te onderwijzen over geschiedenis, maar kom dan op zijn minst met een verklaring waarom je hoofdpersonen niet even hun huiswerk hebben gedaan.

“Hekate” wordt door de schrijver omschreven als een “verhaal waarin mythes en realiteit samenvloeien met SF en historie”. Het is een verhaal (mijn duiding) waarin het gaat om het creëeren van een soort alternatieve realiteit, waarin een epische strijd tussen Romeinse Legioenen en het Carthago onder leiding van Hannibal centraal staan. Tegen deze achtergrond kun je hele mooie dingen doen. Het lijkt alleen dat Van Bijnen teveel tegelijkertijd heeft willen oppakken.

Daardoor wordt “Hekate” een kakafonie, een verzameling fragmenten, en een schier onleesbaar boek.

Waardering: 2/10


Lees “Hekate” zelf!


Koop bij bol.com

Over Jeroen L

Eén van de oprichters van LekkerLezen.net. In het dagelijks leven actief als bedrijfskundige/docent, 's avonds het liefst met de neus in een goed boek!

Eén reactie

  1. Vincent Van Bijnen

    Reactie van de auteur:
    Als de recensent L had geschreven dat hij Hekate een rotboek vond en het uit het raam had gesmeten, dan had ik daar zeker vrede mee gehad. Het is immers het voorrecht van de lezer, van iedere lezer, om iets van een boek te vinden en lang niet iedereen vindt verhalen over veldslagen in de oudheid leuk.
    Maar wanneer L argumenten gaat aanvoeren om zijn mening te onderbouwen, dan behoren deze argumenten wel te kloppen èn hout te snijden. En dat is waar het misgaat.
    Het boek gaat NIET over wat er allemaal is voorgevallen in de 28e eeuw, maar L heeft er kennelijk grote behoefte aan om alles tot zeven cijfers achter de komma voor hem ingevuld te krijgen. Misschien leest hij het liefst detectives waarbij de dader op pagina 1 al bekend is. Toch blijkt ook hij heel goed in staat om deze veronderstelde leemtes zelf in te vullen:
    Een groep tijdreizigers gaat terug in de tijd om iets te voorkomen. Maar wát dat dan precies is, wordt in het boek niet helemaal duidelijk. In de 28e eeuw is er iets is voortgevallen wat de mensheid heeft vernietigd. Om dit te voorkomen is een groepje terug in de tijd gereisd om de geschiedenis aan te passen.
    Kennelijk is het L volkomen duidelijk dat het de bedoeling is te voorkomen dat de mensheid wordt vernietigd. Waarom dan de klacht vraag ik me af.
    L stelt dat er gaten in de verhaallijn zitten en voert dan als argument aan dat de schrijver zich wel erg gemakkelijk afmaakt van één van de vele dilemma’s van tijdreizen. Tja, dat is ook een manier om je gelijk aan te tonen. Auteur had deze passage kunnen weglaten, zonder iets aan de rest van het verhaal te hoeven veranderen. Aangezien tijdreizen tot op heden onmogelijk is, is elke vorm en oplossing die een schrijver kan verzinnen OK, mits hij dat dan maar consequent volhoudt in het verhaal. Bovendien is het tijdreizen hier slechts een middel om het verhaal te vertellen.
    Als die tijdreizigers de kennis over de Romeinen hadden van de gemiddelde Nederlander anno 2019, dan was dat niet veel meer geweest, dan nu in het boek Hekate. (En ik kan het weten, want ik neem regelmatig groepen mee naar Italië om ze er daar over te vertellen)
    En als in het verhaal iedereen, die dat kon, in grote haast naar IJsland is gevlucht, dan zullen de geschiedenisboekjes wel thuisgebleven zijn. Ook hier geeft L zelf het antwoord:
    Kennelijk is alles wat we tegenwoordig van de Romeinse Tijd weten in de komende 8 eeuwen verloren gegaan.
    Overigens is het dan niet acht eeuwen maar slechts één (28 eeuwen na de stichting van Rome). Ik verbaas me ook wel eens over wat figuren in een boek of een film doen of juist nalaten, maar dat zegt niets over de kwaliteit van dat medium. Gewoonlijk accepteer je dat dan als een gegeven, zonder je er verder druk over te maken.
    En ja het is inderdaad mijn bedoeling om de geschiedenis van de 2e Punische oorlog op een andere, niet droge en niet schoolse manier te vertellen. Als je de tijdreizigers wegdenkt houd je de geschiedenis over zoals die zich toen daadwerkelijk heeft voltrokken, maar kennelijk is ook de kennis bij L over dit onderwerp onvoldoende om dit door te hebben. Ik vertel het hoofddeel van het verhaal chronologisch en van beide kanten. Daar zitten geen gaten in.
    De aantijging Het lijkt alleen dat Van Bijnen teveel tegelijkertijd heeft willen oppakken slaat dan ook nergens op. Je zou zomaar de indruk kunnen krijgen dat L het boek alleen maar vluchtig heeft doorgekeken, een indruk die versterkt wordt door zaken die anderen wel en hij niet opmerkten. Laat hem dan eerlijk zijn en zeggen dat hij het geen leuk boek vond en het daarbij laten.

    Maar voor wie het zelf wil zien: Het boek is te koop op Bol.com en daar kun je gratis de eerste 25 pagina’s lezen en je zelf een oordeel vormen.
    Vincent van Bijnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.