De Wintercode 1 – Pen Stewart

Titel: De Wintercode
Auteur: Pen Stewart
Uitgever: Quasis
ISBN: 978 94 920 9930 3

Enig idee wat een verbeeldingsroman is? Nee? Eerlijk gezegd: ik ook niet. En dat terwijl “De Wintercode” dat label heeft meegekregen en ik het boek echt heb gelezen. Het leest als een gewone fantasy. Maar misschien bedoelt men “Verbeeldingsroman” wel als Nederlandse vertaling van dat begrip. Aan de andere kant, het is ook iets meer dan “enkel” een fantasy. “De Wintercode” heeft ook duidelijke YA-eigenschappen.

In “De Wintercode” zien we hoe Chloë finaal afgaat tijdens haar Eindtest bij de Magische Winterorde. Ze is dan wel een Winterkind geboren op de Winterwende, maar ze is verre van kundig in de magie. Maar nog voor ze de vernedering te boven is gekomen, wordt de hele Winterorde uitgemoord door Harpijen. Nu ís Chloë de Winterorde. Jake, een vriend en liefde van voor ze toetrad, wordt door de machthebber bevolen haar te verdedigen in een soms ronduit chaotische wervelwind van gebeurtenissen.

Haar Paternaat (Land) wordt bedreigd door een buurland en ondertussen blijkt dat de gebeurtenissen al millennia geleden waren aangekondigd door de Tijdwevers. Chloë moet iets doen om de Tijdcyclus te vervolmaken. Maar wat? Ondanks haar toenemende macht wordt Chloë regelmatig overspoeld door een gevoel van machteloosheid, simpelweg omdat ze niet weet welke richting in te slaan. Vecht ze wel voor de juiste kant? Neemt ze de juiste beslissingen? Wat wil het Lot van haar?

Het taalgebruik in “De Wintercode” is bijzonder. Vooral de beschrijvende stukken zijn soms onconventioneel. Neem bijvoorbeeld een beschrijving op pagina 113, waar Stewart een bewolkte hemel beschrijft. Het is een grauwe dag en dat kun je op veel manieren onder woorden brengen. Stewart komt met deze omschrijving: “We hadden de hele nacht en ochtend verder gereden op de zeekatten en nu, tegen de middag, hadden de wolken de kleur van een lijk dat enkele dagen in het water had gelegen: een blauwpaarse schemering weerkaatste aan alle zijden om ons heen op de sneeuwdeken” (p.113). Dit soort taalgebruik lees je niet veel, maar Stewart lijkt er patent op te hebben. Daarmee roept ze een bepaalde sfeer op, die het boek extra dimensie geeft.

“De Wintercode” is het eerste deel van een trilogie. In tegenstelling tot andere trilogiën is dit boek echter prima zelfstandig leesbaar. Het heeft een duidelijk begin en een mooi eind waar je als lezer tevreden mee kunt zijn. Maar net als in het ware leven, komt een verhaal eigenlijk nooit echt ten einde. En ik verwacht dat er in deel twee of drie nog wel een paar dingen gaan gebeuren en dat vooral Jake daar een belangrijke rol in gaat spelen.

Dit boek is niet het beste boek dat ik ooit gelezen heb. Het is niet de beste fantasy, en niet de beste YA. Maar Stewart heeft wel een unieke leeservaring neergezet, die zeker het beleven waard is. En daarmee is “De Wintercode” zonder twijfel de beste Verbeeldingsroman die ik ooit in handen heb gehad.

Waardering: 7/10


Lees “De Wintercode” zelf!

Koop bij bol.com

Over Jeroen L

Eén van de oprichters van LekkerLezen.net. In het dagelijks leven actief als bedrijfskundige/docent, 's avonds het liefst met de neus in een goed boek!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *