De Vloek van de Tahiéra – Wendy Gillissen

Titel: De Vloek van de Tahiéra
Auteur: Wendy Gillissen
Uitgeverij: Boekenbent, Aguérie
ISBN: 978 90 8570 339 6

Het verhaal van “De Vloek van de Tahiéra” neemt je mee op een lange reis van een jonge man door een soort Keltisch-Angelsaksische wereld. Het verhaal gaat over verschillende volken, de Zuiderlingen, de Tzanatzi en de Einache, die samen moeten proberen op een klein continent te overleven. Rom, de jonge man, is van jongsafaan een uitgestotene, een Einzelgänger, die nergens echt thuis hoort. Toch schijnt het lot hem te hebben uitverkozen tot de redding van de verschillende volken van oorlog en nog iets veel griezeligers: de Tahiéra, een oude vloek, die op de volken rust en moet worden verbroken zodat de mensen in vrede kunnen leven. Op zijn reis, zowel door het land als ook door de spirituele wereld van de dromen, krijgt Rom ondersteuning door Yldich, een Einache-tovenaar en diens familie.

Het verhaal sleept de lezer vanaf het begin mee en laat hem in een spannende wereld duiken. Een wereld vol oude zaken, zoals rituelen, dromen en bovennatuurlijke krachten. Een keer met lezen begonnen, is het moeilijk het boek weer opzij te leggen. Naast oude Keltische gebruiken krijgt de lezer ook verschillende soorten droomwerelden voorgeschoteld. Droomwerelden die Rom en zijn vrienden moeten opzoeken. Het boek gaat niet alleen over reizen en het samenleven van verschillende volken, maar ook over deugden zoals moed, vriendschap en vertrouwen.

Wendy Gillissen heeft een mooi, interessant boek geschreven. Toch vind ik het soms jammer, dat er zo veel paralellen met andere verhalen opduiken. Zo is er, net als in “In de Ban van de Ring”, een groepje dat op reis gaat om hun wereld te redden. Yldich, de tovenaar, vertoont enkele gelijke karaktertrekken met Gandalf en Rom zelf lijkt een beetje op en mix tussen Frodo en Harry Potter. Maar dit soort personages zijn waarschijnlijk in nog veel meer boeken aanwezig. Ze zijn nu voor ons mensen nu eenmaal de helden.

Qua schrijfstijl is het verhaal aantrekkleijk opgeschreven met veel mooie beschrijvingen van de natuur en de mensen. Gillissen laat haar figuren vaak in een andere taal praten. Voor iedereen die dit boek wil lezen: de vertalingen van deze vreemde woorden staan achterin het boek. Dan weten jullie dat alvast en hoef je(zoals ik) er niet pas achter te komen als je het boek uit hebt.

Wat wel heel erg jammer is, zijn de vele druk- en spelfouten, die bijna op elke pagina aanwezig zijn. Het is toch een beetje irritant en onderbreekt de leesstroom. Maar dit over het hoofd ziend, kan ik het boek alleen maar aanbevelen om lekker in deze oude wereld te duiken en de realiteit even een tijdje opzij te schuiven.


“De Vloek van de Tahiéra” zelf lezen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.