Skippy tussen de sterren – Paul Murray

Titel: Skippy tussen de sterren
Auteur: Paul Murray
Vertaler: Dirk-Jan Arensman
Uitgeverij: Signatuur
ISBN: 978 90 5672 389 7

Skippy en Ruprecht doen op een avond een wedstrijdje donuts eten als Skippy plotseling paars wordt en van zijn stoel valt. Het is een vrijdag in november, en Ed’s zit maar halfvol; als Skippy al een geluid maakt terwijl hij naar de grond tuimelt, dan let geen mens daarop. En Ruprecht is, aanvankelijk, ook niet overmatig bezorgd; hij is eerder tevreden, want het betekend dat hij, Ruprecht, de wedstrijd heeft gewonnen, zijn zestiende overwinnig op rij, die hem weer een stap dichter brengt bij het schoolrecord van Seabrook College, dat nu nog in handen is van Guido ‘De Schildklier‘ La-Marche, uit de klas van ’93.

Skippy gaat dood. Op pagina 11 van het boek “Skippy tussen de sterren” , om precies te zijn. En hij laat voor zijn kamergenoot en vriend Ruprecht een boodschap achter met een opdracht. Geschreven in de laatste minuut van zijn leven op de vloer van Ed’s, met de frambozensap uit de donut in zijn hand. Zeg ’t Lori, schrijft hij op de vloer. ‘Wat, Skippy, wat moet ik zeggen dan?’ Skippy rolt met z’n ogen, gromt, hapt naar adem. ‘Moet ik Lori zeggen dat je van haar houdt? vraagt Ruprecht. Waarop Skippy uitademt en glimlacht….

Skippy tussen de sterren begint met het einde en beschrijft de gebeurtenissen op Seabrook College gedurende enkele weken voorafgaand aan en na Skippy’s dood en gezien vanuit het perspectief van een tiental personen. Zo volgt de lezer Daniel Juster, bijgenaamd Skippy en zijn vrienden, Dennis, Mario en Ruprecht maar ook geschiedenisdocent Howard, bijgenaamd de lafaard. En Carl, de ietwat dommige kolos, die een handeltje in dieetpillen opstart. En Lori, het mooie rijke meisje dat door alle jongens wordt begeert.

Het boek vertelt de lezer hoe ingewikkeld het leven kan zijn als je veertien bent. De argeloosheid waarmee de wereld wordt bezien, de onschuld en de principes die vaststaan en net zo gemakkelijk weer losgelaten kunnen worden. En over de liefde.
Moeder houdt van Ruprecht. Lori houdt van Skippy. God houdt van iedereen. Als je de mensen zo hoort, zou je denken dat iedereen de hele tijd niets anders doet dan van elkaar houden. Maar als je ernaar zoekt, als je op zoek gaat naar die liefde waar iedereen het voortdurend over heeft, dan is die nergens te bekennen: en als iemand liefde bij jou zoekt, merk je dat je die niet kunt geven, dat je het vertrouwen en de dromen niet kunt koesteren waarvan iedereen wil dat je ze koestert, net zomin als je water vast kunt houden in je armen.

Het boek is een werveling aan heftige gebeurtenissen, observaties, indrukken en ingewikkelde, grappige en of originele denkbeelden. Bovenal zijn het ruim zeshonderd heel goed en meeslepend geschreven pagina’s. Met hele lange zinnen, dat wel.
Skippy’s dood markeert het einde van een tijdperk, het einde van de jeugd van zijn vrienden en zijn vriendinnetje. En het begin van een donkere periode. Als die plotseling wordt opgelicht door een felle brand op Seabrook College blijkt er onverwacht toch een uitweg te zijn. En de mogelijkheid voor een heel nieuw begin.

“Skippy tussen de sterren” is de tweede roman van Paul Murray. Zijn debuutroman “Long Goodbyes” is nog niet vertaald in het Nederlands en werd in 2003 genomineerd voor de Whitbread Award. En “Skippy tussen de sterren” stond op de longlist van de pretentieuze Britse Booker Prize 2010. De jonge Ierse schrijver Paul Murray (1975) maakte daarmee een vliegende start. In Nederland trad hij op tijdens het Crossing Border Festival in Den Haag dat plaatsvindt van 16 tot 19 november 2011.

Waardering:   8/10


Lees “Skippy tussen de sterren” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.