Het nulpunt – Jess Walter

Titel: Het nulpunt
Auteur: Jess Walter
Uitgeverij:Uitgeverij Marmer
ISBN: 978 94 6068 231 5

Een scherpe satire schrijven over de nasleep van de aanslagen van 9/11 is, volgens mij, ook nu nog best gewaagd. Toch heeft Jess Walter dat gedaan, in 2006 zelfs al. Sinds begin dit voorjaar is er ook een Nederlandse vertaling beschikbaar.

De hoofdpersoon van “Nulpunt” is Brian Remy. Een New Yorkse politieagent die bij de aanslagen op het WTC aanwezig was. Sindsdien heeft hij last van grote gaten in zijn geheugen en ziet hij vlekken voor zijn ogen. Omdat ook het boek alleen de beperkte heldere momenten van Brian beschrijft, hebben wij bij het lezen last van dezelfde gaten en begrijpen we er niet meer van dan Brian zelf. Gesprekken met zijn collega’s en leidinggevenden zijn voor ons net zo onbegrijpelijk als voor hem. Wat nog erger wordt wanneer hij in het kader van de nationale veiligheid een nieuwe functie aangenomen heeft waarvan hij en dus ook wij maar half begrijpen wat de bedoeling is. En dan zit hij ook nog met een zoon die wil rouwen om zijn overleden vader, terwijl zijn vader, Remy dus, niet overleden is.

Ondanks de traumatische ervaring en de gaten in zijn geheugen, probeert Brian zijn leven weer gewoon op te pakken. Brian moet uitzoeken waar hij nu precies mee bezig is en of ene March Selios de aanslagen misschien wel overleefd heeft. De gaten in Brians geheugen maken het er zeker niet makkelijker op maar zorgen wel voor een zeer vermakelijke confrontaties. Schitterend zijn de stukken waarin Brian geen idee heeft wat er aan de hand is en waarbij zijn vragen en nietszeggende opmerkingen door zijn gesprekspartners als diepzinnige wijsheden worden gezien Ook bij de stukken waarin hij zijn gedachten hardop blijkt te uit te spreken kon ik mijn lach niet onderdrukken.

Langzaam wordt ons duidelijk dat er meerder veiligheidorganisaties achter hetzelfde aanzitten. Wel blijft het Remy en ons onduidelijk waar ze precies achteraan zitten. Dat Jess Walter het niet altijd eens is met de aanpak en de macht van de verschillende veiligheidsdiensten, steekt hij in dit boek niet onder stoelen of banken. Het vinden van een onschuldig recept, blijkt al voldoende reden om een heksenjacht op te starten. En alle diensten lijken elkaar voor te liegen en te bedriegen. De belangrijkste doelstelling is dat de archieven moeten kloppen en met een succesje in het nieuws komen.

In het begin van het boek vond ik het af en toe best om lastig het verhaal te blijven volgen. Zoals gezegd worden in het boek alleen de heldere momenten van Brian beschreven. Net als Brian, vraagt ook de lezer zich steeds af waar we nu weer aanbeland zijn en hoeveel tijd is verstreken. Maar na verloop van tijd overviel mij bij het lezen iets van de gelatenheid waarmee Brian de situatie lijkt op te pakken. Gewoon rustig afwachten wat er verder gebeurt, dan zal het wel duidelijk worden. Niet dat ik bij het lezen niet meeleefde met de hoofdpersoon of dat het verhaal me niet voldoende interesseerde. Dat zeker wel. Maar Jess beschrijft de belevenissen van Brian zoals Brian die meemaakt en hij schrijft niks extra’s om het de lezer makkelijker te maken het verhaal te volgen. Als Brian in een helder moment ontdekt dat hij zojuist zijn vriendin bedrogen heeft en zich afvraagt hoe dit gekomen is, weten wij daar niet meer van dan hij en begrijpen ook niet meteen hoe dit zo gekomen is. Dat is enerzijds wel frustrerend maar is ook erg leuk. Hierdoor kunnen we, als lezer, ons zelfs beter in Brian inleven, omdat wij ook niet méér weten als dat hij zelf weet.

Jess Walter is er met deze aanpak dan ook in geslaagd een toegankelijke, leuke en scherpe satire te schrijven over een beladen onderwerp.

Waardering: 9/10


Lees “Nulpunt” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.