Februari – Lisa Moore

Titel: Februari
Auteur: Lisa Moore
Uitgeverij: Meulenhoff
ISBN:
978 90 290 8648 6

Sprokkelmaand

Verlies is het overkoepelende thema van dit boek, getiteld “Februari”. In de sprokkelmaand van het jaar 1982 laat Cal het leven bij de rampzalige zinking van het olieboorplatform Ocean Ranger op zee. 84 werklieden verdrinken door de tragedie. Er zijn geen overlevenden. Helen, zijn vrouw, pas zwanger van hun vierde kindje blijft achter en weet zich geen raad meer. Valentijnsdag, de fatale dag, zal nooit meer hetzelfde zijn.

Moore baseert haar verhaal op een levensechte ramp, waarvoor woorden tekort schieten. Een ondragelijk gemis, families die door de ruwe kracht van het water uit elkaar gerukt worden.

In haar dromen waant Helen zich in het zeewater en probeert zich in te beelden hoe bruusk de golven haar het leven van haar man hebben ontnomen. En hoe alleen hij zich moet hebben gevoeld, ver weg een slag leverend tegen de dood, uitgeput zijn laatste levensadem in het koude water uitblazend. Tegelijkertijd herinnert ze de liefde van haar man. De dagjes uit met de kleintjes naar het strand, de lange zomeravonden samen op de veranda, de nachten waarin ze vreeën en hij haar in zijn armen nam. In het holst van de nacht mist Helen hem het meest.

Jong is de weduwe. Met jonge kinderen die opgroeien en die lessen uit het leven trekken. Ze raakt verbitterd, maar toont het niet. Haar kinderen verdienen het niet en gaan voor alles. Worstelen voor een toekomst waar ze voor zichzelf geen plek weet. Haar kinderen worden wijs, met kapotte spijkerbroeken komen ze thuis. Lange geverfde zwarte haren, ringetjes door de neus, de eerste vriendjes en vriendinnetjes over de vloer. Hoe lang lijkt het geleden, nu Helen zelf oma is.

De tijd schrijdt voort. Helen leeft meer in het verleden dan in het heden, haar herinneringen aan haar opgroeiende kinderen, de moeilijke tijden die ze kent wanneer ze er alleen voor staat. Maar het meest denkt ze aan Cal, hoe hij haar hand vasthoudt en aan zijn blik in zijn ogen. En voor het gevoel nog geen minuut later is alles voorbij. De dood is daar. Het is allemaal voorbij alsof het nooit is gebeurd. Moore weet hoe innig liefde kan zijn en des te meer de pijn van het kwijtraken. Dingen kunnen zomaar opeens veranderen zonder dat echt duidelijk is waarom.

Moore slaagt erin een uiterst gedetailleerde weergave te geven van de gemoedstoestand van een zachte weduwe, die pas na zesendertig jaar haar verdriet kan verwerken. Treffend laat de schrijfster de herinneringen opspelen. De lezer kijkt mee over de schouders van Helen die terugdenkt aan die jaren en voelt hoe ze vecht en hoe het leed haar uit de slaap houdt. Opgeven doet Helen niet, hoe pijnlijk de volgende ochtend ook is.

Uit het leven gegrepen, “Februari” kenschetst verlies, ongeloof en ten slotte een sprankje hoop dat in het verschiet ligt. Af en toe ietwat te breedsprakig en uitgesponnen, de karakterisering van een uitvoerig verleden en een geëxalteerd persoon, maar dat waar Moore gewapend met haar schrijftalent naar begeert, is gelukt. De zielsberoerselen worden gebracht op een manier dat ze je raken.


Lees “Februari” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.