Duizend schitterende zonnen – Khaled Hosseini

Titel: Duizend schitterende zonnen
Auteur: Khaled Hosseini
Uitgeverij: De Bezige Bij
ISBN: 9-789-023-426-066

Khaled Hosseini’s debuut “De Vliegeraar” was een droom. Het was een ontroerend boek over de vriendschap tussen twee jongens tegen de achtergrond van de turbulente ontwikkelingen in Afghanistan. Ik beschouw dat boek als een hommage van Hosseini aan Afghanistan. Het boek was tegelijk groots, dramatisch, spannend en avontuurlijk. Om je tweede boek te kunnen laten wedijveren met zo’n debuut, betekent dat je van heel goede huize moet komen. Dat doet de schrijver zeker.


Met zijn tweede boek “Duizend schitterende zonnen” heeft Hosseini zichzelf misschien wel overtroffen. “Duizend schitterende zonnen” verhaalt over Mariam, een vrouw die als buitenechtelijk kind zonder haar vader opgroeit. Als kind idealiseert ze haar vader die met zijn wettige echtgenoten samenwoont maar niet met haar moeder. Mariam en haar moeder leven geïsoleerd in een schamel hutje waarin haar universum zich beperkt tot haar moeder, een vriend van haar moeder, de oude mullah Faizullah en een terloops bezoek van haar vader. Ze mist haar vader die haar grote held is. Op een dag neemt ze een beslissing die een keten van gebeurtenissen in gang zet die haar leven rigoureus een andere wending geeft. Hiermee laat ze haar kindertijd, die geen kindertijd genoemd mag worden, definitief achter zich.

Ze wordt de vrouw van een oudere man genaamd Rasheed. Deze simpele, dikbuikige weduwnaar ontpopt zich tot een ongevoelige dictator pur sang, zeker als zij hem geen zoon schenkt. Als er in de buurt een ontploffing is en het buurmeisje Laila als enige van haar gezin overleeft, neemt Rasheed haar in huis. Laila draagt een geheim met zich mee en om haar geheim veilig te stellen, stemt ze toe om met Rasheed te trouwen.

In het begin is de mooie Laila Mariam een doorn in het oog. Haar afgunst kent geen grenzen maar dan beschrijft Hosseini op fenomenale wijze hoe zich langzaam een vriendschap ontpopt tussen deze verschillende vrouwen. De ontwikkeling van de vertrouwensband tussen de twee vrouwen is een van de mooiste die ik ooit heb gelezen. Langzaam groeien ze naar elkaar toe en ontstaat er een meer dan zusterlijke band. Laila’s kinderen worden ook Mariams kinderen en haar vroegere levensverdriet lijkt een tweederangs plekje in haar leven in te nemen.

Op een cruciaal moment neemt Mariam wederom een rigoureuze beslissing. Deze keer weet ze de gevolgen wel te overzien. De beslissing die zij neemt is welbewust, het is de opoffering van een moeder voor haar dochter of de oudere zus voor haar jongere zus. Het komt zelden voor dat ik zoveel moest huilen bij een boek. Het boek laat je zo’n beetje alle emoties doorlopen en aan het einde vraag je om meer. En het boek laat je niet meer los. Duizend schitterende complimenten voor Khaled Hosseini.


“Duizend schitterende zonnen” zelf lezen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.