De Hills – Matias Faldbakken

Titel: De hills
Auteur: Matias Faldbakken
Uitgever: Meulenhoff
ISBN: 978 90 290 9251 7

In Oslo staat een restaurant, genaamd De Hills. Hier doet men enorm haar best om het goede van voorheen bewaard te houden. Het restaurant is enorm traditioneel. De hoofdpersoon, de ober, doet er alles aan om traditioneel Grand Europese waarden te handhaven. Alles heeft zijn plaats en alles behoort op de juiste manier te gebeuren. Vooral in het begin is af en toe onduidelijk in welke tijd dit boek zich eigenlijk afspeelt.

De Hills heeft een aantal vaste gasten, bij wie alles volgens een vast ritueel verloopt. De hoofdpersoon snapt de wereld. Maar dan verschijnt er een jonge vrouw ten tonele, die ofwel niet goed snapt hoe de dingen horen te lopen, ofwel hier lak aan heeft.

Vanaf dat moment maakt de ober de ene fout na de andere, terwijl hij zich vertwijfeld afvraagt waar het naartoe gaat met de wereld.

Waarheen? Maakt het uit?

Die vraag stel ik me ook vaak: waar leidt dit heen? Niet zozeer naar de wereld, maar met dit boek. Dat zegt veel over mij, als lezer. Net zoals de ober verlang ik blijkbaar naar enige voorspelbaarheid. Matias Faldbakken heeft echter lak aan de schrijfconventies. Hoezo, moet er een duidelijke verhaallijn bestaan. Hoezo, begin-midden-eind?

Ja, je moet ergens beginnen. En ook houdt een boek ergens op. Maar een verhaal begint eigenlijk niet. Er is immers altijd wel iets dat tot de beginscene heeft geleidt. En net zo gaat de wereld na de laatste pagina voort.

Faldbakken had net zo makkelijk nog drie hoofdstukken aan “De Hills” kunnen toevoegen. Dat hij dit niet gedaan heeft, dat het eind zo abrupt komt, is al een statement op zichzelf. Een statement dat perfect past binnen de hele sfeer die “De Hills” uitstraalt.

“De Hills” gaat om conventies. Niet zozeer gezien vanuit de conventie, als wel gezien met de blik van hen die de conventie nodig hebben om de wereld te snappen. Via de hoofdpersoon en de overige (lichtelijk karikaturale) personeelsleden van het restaurant houdt Faldbakken een spiegel voor.

Dat dit op geen moment confronterend overkomt, ligt geheid aan de subtiele humor waarmee Faldbakken alles beschrijft. Of het nu gaat om het interieur van het restaurant of de beschouwing van de kwaliteit van een potloodtekening maakt niet uit. Faldbakken gaat hier zó uitgebreid in op, met zoveel details dat het de absurditeit uitvergroot. En toch wordt het niet absurd. Het lijkt allemaal normaal, maar toch zit er een kritische noot in.

In zijn stijl doet Faldbakken denken aan de in 1870 geboren auteur SAKI. Deze Saki was grootmeester in het satirisch korte verhaal. Saki nam de samenleving op subtiele wijze op de hak. Faldbakken lijkt dit stokje overgenomen te hebben.

Waardering: 8/10


Lees “De Hills” zelf!

Koop bij bol.com

Over Jeroen L

Eén van de oprichters van LekkerLezen.net. In het dagelijks leven actief als bedrijfskundige/docent, 's avonds het liefst met de neus in een goed boek!

2 reacties

  1. Leuk dat je Saki aanhaalt, Jeroen. Tijdens het vertalen heb ik vaak aan Saki moeten denken. Inderdaad, dezelfde stijl (maar wel andere inhoud). Ik ben blij dat meer mensen dat herkennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.