De Geluksprofessor – Patrick van Hees

Titel: De Geluksprofessor
Auteur: Patrick van Hees
Uitgever: Boekerij
ISBN: 987 90 225 7236 8

“Gebaseerd op de werkelijkheid”, zo staat te lezen op een van de pagina’s aan het begin van dit boek. Maar in hoeverre? Is de hoofdpersoon, Cuno Groen, gebaseerd op de auteur? Ik hoop voor hem van niet, want mijn hemel, wat een ongelofelijk irritant, omhooggevallen, arrogant Alfa-mannetje is die Professor Groen. OK, hij heeft het een en ander bereikt (professor Marketing op Nijenrode), maar dat is maar oppervlakkig.

Dat ontdekt Groen zelf ook, want wanneer hij voor een promotie gepasseerd wordt en zijn vriendin hem verlaat, valt hij in een zwart gat. Hij vertrekt naar Cambridge voor een lezing en blijft daar hangen, terwijl hij onderzoek begint te doen naar “Geluk”. Wat maakt een mens gelukkig?

Het gegeven is niet nieuw. Er zijn veel films en boeken waarin de hoofdpersoon denkt “het gemaakt te hebben” om vervolgens alles te verliezen en te ontdekken wat echt telt. “De Geluksprofessor” is wat dat betreft perfect in de kaders van het genre geschreven.

Het aparte van dit boek, is dat het een beetje zweeft tussen een roman en een zelfhulpboek. De “lessen” die Cuno Groen tijdens zijn zoekende periode leert komen in talloze zelfhulpboeken voor. Maar doordat “De Geluksprofessor” leest als een roman, voelt het anders om, als lezer, deze lessen voorgeschoteld te krijgen. Echt diep gaat het echter niet.

Af en toe bekruipt me het gevoel dat de roman vooral rondom de wijze lessen is geschreven. Het hele idee om een boek over geluk te schrijven krijgt de hoofdpersoon in een Turks stoombad, van een man die hij door de dampen niet ziet. Lange tijd vraag je je af of die persoon wel echt bestaat, of dat dit het geweten van Groen is. Vooral omdat deze stem op nogal onwaarschijnlijke momenten opduikt. En hoe een marketingprofessor zich ineens gaat toeleggen op het (ongezekerd) beklimmen van gebouwen is me een raadsel.

Er zitten meer van dat soort onwaarschijnlijke toevalligheden in het boek. Dat vergt af en toe nogal wat van de lezer. De “suspension of disbelief”, de bereidheid van de lezer om zich in het verhaal te laten meeslepen, kost soms wat moeite. Maar het is de moeite wel waard.

“De Geluksprofessor” is absoluut een leuk boek. Licht verteerbaar, af en toe grappig en je steekt er nog wat van op. Alleen… de blurps op het omslag, die kan ik niet plaatsen. Hoezo “een onbetwiste bestseller” (NH Dagblad)? Daar lijkt me de marketeer Patrick van Hees in actie. Want ik heb betere boeken over geluk gezien, zoals die van de Dalai Lama.

Aan de andere kant, kan ik me voorstellen dat dit boek goed verkoopt. “De Geluksprofessor” is voor “geluk” wat “De Celestijnse Belofte” was voor spiritualiteit. Alleen is in deze vergelijking “De Geluksprofessor” wat geloofwaardiger.

Waardering: 6,5/10


Lees “De Geluksprofessor” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.