De vrouwen van mijn vader – José Eduardo Agualusa

Titel: De vrouwen van mijn vader
Auteur: José Eduardo Agualusa
Uitgeverij: J.M. Meulenhoff
ISBN: 978 90 290 8352 2

De jonge vrouw Laurentina is oorspronkelijk afkomstig uit het Afrikaanse Mozambique maar woont nu in Portugal, waar haar ouders al vroeg naartoe zijn geëmigreerd. Ze heeft een appartement in Lissabon en een vriendje die eveneens uit Afrika komt, maar die nu een Portugees in hart en nieren is. Laurentina’s wereld wordt volledig oversteboven gehaald als haar moeder op haar sterfbed aan haar dochter verteld dat deze geadopteerd is en dat haar biologische vader de Angolese muzikant en zanger Faustino Manso is.

Samen met haar vriend begeeft Laurentina zich op een lange reis door Afrika, waarbij ze continue de sporen van haar vader volgt. Hierbij leert ze een heleboel over diens verleden. Ze ontdekt niet alleen veel over diens muzikale carriere, maar leert ook veel intrigerende vrouwen kennen waarmee Faustino allemaal een relatie had. Relaties die uitliepen op een heleboel kinderen. Waneer ze bijna aan het eind van haar reis is aangekomen, ontdekt Laurentina een groot geheim over haar vader.

Dit boek van Agualusa zit vol met mythische verhalen. Of zijn het toch waarheden? Want je weet nooit wat er in Afrika allemaal mogelijk is. Dromen lijken werkelijkheid te worden en “Niets is zo waar dat je het niet zou verzinnen” zoals Agualusas het zelf verwoord. Of beter gezegd, in de woorden van de Ballerina, een merkwaardige personage uit “De vrouwen van mijn vader”.

De lezer wordt door dit soort zinnen vaak aan het denken gezet. Maar het boek geeft ook veel inzicht in de politieke omstandigheden van de state uit zuidelijk Afrika, wat de mensen daar bezighoudt en bovendien vele kleine verrassende details die de lezer bijna laten geloven, dat hijzelf in de hitte en onder de blauwe hemel van Afrika zit.

Parallel aan het verhaal van Laurentina loopt nog een een ander verhaal. Dit verhaal blijft steeds opduiken en geeft informatie over de plaats waar Laurentina zich vervolgens zal bevinden. Persoonlijk kan ik dit tweede verhaal, dat eigenlijk het eerste verteld, niet goed inpassen in het andere verhaal.Het past niet helemaal goed en omdat alles in de ik-vorm is geschreven weet je als lezer vaak niet precies, wie er nou spreekt en waar alles zich nu afspeelt. Ondanks dit soort verwarring krijg je juist door de in de ik-vorm geschreven stukjes goed mee, wat de mensen voelen en denken en Agualusas schitterende beschrijvingen van de Afrikaanse natuur en cultuur maakt alles weer goed en het continent rukt een stuk dichter bij dan het eerst was.


“De vrouwen van mijn vader” zelf lezen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.