De ruwe weg- Willy Vlautin

Titel: De Ruwe Weg
Auteur: Willy Vlautin
Uitgever: Nijgh & van Ditmar
ISBN: 978 90 388 9430 0

Kent U Roddy Doyle? Een begaafde Ierse schrijver die de pareltjes “Paddy Clarke Ha Ha Ha”  en “The Commitments” schreef en ons allen het boek “De Ruwe Weg” van Willy Vlautin aanraadde zoals op de voorkant staat gepropageerd. Hij noemde het boek zelfs briljant en hij baalde dat hij het uit had. Na het boek gelezen te hebben zijn er wel een paar verschillen te noteren tussen het werk van Doyle en dit boek van Vlautin, een voor mij eerder ook onbekende auteur.

Waar ze bij “Paddy Clarke Ha Ha Ha” en “The Commitments” bij de Nederlandse vertaling de titel intact hebben gelaten in dienst van het verhaal is “De Ruwe Weg” een vrije vertaling van “Lean on Pete” een van de hoofdpersonen van het boek. De reden dat de titel niet intact is gelaten is mij onbekend maar draagt niet bij. Uiteraard kunnen we de schrijver hier niet de schuld van geven.

Voortvarend begin

Het boek begint voortvarend; jongeman van 15 jaar in onconventionele doch veilige gezinssituatie, type ruwe bolster, blanke pit. Vader komt tragisch te overlijden waarop jongen voor zichzelf moet zorgen en vindt daarbij steun aan paard Lean on Pete wat uitloopt op een reis door de Amerikaanse Midwest. Het verhaal wordt vlot verteld en de situaties waarin ze verzeild raken volgen elkaar in een snel en prettig tempo op.

Waar het boek helaas aan ontbreekt is observationele diepgang. Waar Paddy Clarke een klein naïef jongetje is maar door zijn kinderlijke observaties van zijn ruziënde ouders wel de lezer uitlegt dat een scheiding imminent is, komt Vlautin in dit boek niet verder dan huilen, boos en honger als primaire emoties. Uiteindelijk wordt nergens duidelijk waarom Lean on Pete z’n makker wordt behalve dat deze als praatpaal fungeert.

Hoewel je bij de kleurrijke figuranten je enigszins wat aanwijzingen krijgt voor geestelijke pathologie en de tragiek van het leven in de Midwest kan je nergens in het boek echt de psyche of de motivatie van de hoofdpersoon doorgronden, wat leidt tot een wat voorspelbare cyclus van tegenslag, huilen, eten, slapen en weer door. Ik betrapte mezelf er op een van de laatste pagina’s dan ook op dat ik misschien niet door heb gehad dat dit een boek voor adolescenten betrof maar dat heb ik nergens zo aangeduid kunnen terugvinden.

“Lean on Pete” (ode aan de oorspronkelijke titel) is een goed leesbaar boek en zeker ook aan te raden aan uw bovenbouw bezoekende kind, maar voor meer diepgang keren we uiteindelijk toch terug bij Roddy Doyle.

Waardering: 5,5/10


Lees ” De ruwe weg” zelf!

Koop bij bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.