Vrijdags Voorproefje:

Titel: Het vorige meisje
Auteur: J.P. Delaney
Uitgever: De Bezige Bij
ISBN: 978 90 234 6696 3

J.P. Delaney is het pseudoniem van een bekende Amerikaanse auteur. Met “Het Vorige Meisje” begeeft deze auteur zich voor het eerst in het genre van thrillers. Met succes, getuige de recensies en het feit dat dit boek binnenkort wordt verfilmd. De regisseur van deze verfilming is niet de minste: Ron Howard heeft ook de boeken van Dan Brown op het witte doek gebracht.

Vandaag een voorproefje van het boek, dat uitkomt bij De Bezige Bij.

TOEN: EMMA

‘Een knus flatje,’ zegt de makelaar en je zou haast geloven dat hij echt enthousiast is. ‘Centraal gelegen. En ook nog met een stukje dak helemaal voor jezelf waar je een zonneterras van zou kunnen maken, in overleg met de huisbaas uiteraard.’

‘Leuk,’ zegt Simon, mijn blik mijdend. Toen we binnenkwamen en ik vlak onder het raam het platte dak zag dat zich twee meter voor me uitstrekte, wist ik al meteen dat het niets zou worden. Si weet het ook, maar wil het niet tegen de makelaar zeggen, althans niet meteen, dat zou onbeleefd zijn. Misschien hoopt hij zelfs dat ik me zal bedenken als ik maar lang genoeg naar de domme verkooppraatjes van die man luister. Het is helemaal zijn type: scherp, brutaal, een uitslover. Het soort man waar het tijdschrift waar Simon voor werkt zich op richt. Op de trap wisselden ze al sportnieuwtjes uit.
‘En hier een prima slaapkamer, met ruime…’
‘Het wordt hem niet,’ maak ik abrupt een einde aan de poppenkast. ‘Het is niet wat we zoeken.’ De makelaar trekt zijn wenkbrauwen op. ‘In dit segment kun je niet te kieskeurig zijn,’ zegt hij. ‘Deze flat ben ik vanavond kwijt. Vijf bezichtigingen vandaag, en hij stond nog niet eens op de site.’ ‘Niet veilig genoeg,’ zeg ik vlak. ‘Zullen we gaan?’
‘Op alle ramen zitten sloten,’ legt hij uit. ‘En nog een dievenpen op de voordeur. Je zou een alarminstallatie kunnen plaatsen, als veiligheid een aandachtspunt voor je is. Daar zal de huisbaas geen bezwaar tegen hebben.’

Hij praat langs me heen, tegen Simon. Aandachtspunt. Hij had net zo goed kunnen zeggen: moeilijke tante zeker, die vriendin van jou?
‘Ik wacht buiten,’ zeg ik, en ik draai me om. Als de makelaar beseft dat hij fout zit, zegt hij snel: ‘Als de buurt jullie niet aanstaat, ga dan wat verderop, wat westelijker, nog eens rondkijken.’
‘Hebben we al gedaan,’ zegt Simon. ‘Dat ligt allemaal boven ons budget. Behalve de luciferdoosjes dan.’ Hij probeert niet al te gefrustreerd te klinken en dat irriteert me mateloos.
‘Ik heb nog een tweekamerappartement in Queen’s Park,’ zegt de makelaar. ‘Een beetje een gribus, maar…’
‘Hebben we al gezien,’ zegt Simon. ‘Dat vonden we uiteindelijk toch te dicht bij de buurt waar we weg willen.’ Uit zijn toon blijkt duidelijk dat hij met ‘we’ ‘ze’ bedoelt.
‘In Kilburn is net een derde etage vrijgekomen…’
‘Zijn we ook geweest. Er liep een regenpijp vlak langs het raam.’
De makelaar kijkt bevreemd.
‘Daar kan iemand langs naar boven klimmen,’ legt Simon uit.
‘Oké. Nou, het seizoen is nog maar net begonnen. Een beetje geduld, er komt vast wel iets.’
De makelaar heeft duidelijk besloten dat we zijn tijd verspillen, want hij loopt nu ook in de richting van de deur. Om hem uit mijn buurt te houden ga ik de kamer uit en wacht op de overloop.
‘We hebben de huur al opgezegd,’ hoor ik Simon zeggen. ‘Het wordt nu echt nijpend.’ Hij dempt zijn stem. ‘Weet je, er is bij ons ingebroken. Vijf weken geleden. Emma is door twee mannen met een mes bedreigd. Dus je begrijpt dat ze
een beetje gespannen is.’
‘O,’ zegt de makelaar. ‘Shit. Als dat mijn vriendin was overkomen zou ik niet weten waar ik het zoeken moest. Maar luister eens, het is misschien niks voor jullie, maar…’
Zijn stem ebt weg.
‘Wat?’ zegt Simon.
‘Heeft iemand op kantoor het al over Folgate Street 1 gehad met jullie?’
‘Ik geloof het niet. Is dat net op de markt gekomen?’
‘Nee, niet bepaald.’ De makelaar lijkt zich af te vragen of hij door zal gaan.
‘Maar die woning is beschikbaar?’ dringt Simon aan.
‘In principe wel, ja. En het is een prachtig pand. Echt fantastisch. Van een heel andere orde dan dit. Alleen de eigenaar… is een beetje apart, en dan druk ik me nog zacht uit.’
‘Waar is het?’ vraagt Simon.
‘Hampstead,’ antwoordt de makelaar. ‘Of eigenlijk Hendon. Maar heel rustig.’
‘Em?’ roept Simon.
Ik ga terug naar binnen. ‘Laten we maar gaan kijken,’ zeg ik, ‘het is niet ver vanhier.’
De makelaar knikt. ‘Dan ga ik even langs kantoor om wat informatie op te halen. Het is alweer een tijdje terug dat ik er een bezichtiging had. Het is een huis dat niet iedereen direct
aanspreekt namelijk. Maar misschien is het helemaal jullie cup of tea.’

NU: JANE
‘Dat was de laatste.’ Camilla, de makelaar, trommelt met haar vingers op het stuur van haar Smart. ‘We moeten zo langzamerhand wel een besluit gaan nemen.’
Ik slaak een zucht. De flat die we net hebben bekeken, in een verwaarloosd appartementengebouw niet ver van West End Lane, is de enige in mijn prijsklasse. Net toen ik mezelf ervan had overtuigd dat deze het maar moest worden – ondanks het loshangende behang, de vage etenslucht uit de flat beneden, het piepkleine slaapkamertje en de bedompte badkamer met schimmel op de muren – hoorde ik een bel, zo’n ouderwetse handbel, gevolgd door het geluid van kinderstemmen.
Uit het raam zag ik dat er beneden een school was. Ik keek recht in een lokaal waar peuters werden beziggehouden, de ramen beplakt met papieren ganzen en konijnen. Mijn maag trok zich pijnlijk samen.
‘Ik denk niet dat deze het wordt,’ bracht ik met moeite uit. ‘Meen je dat nou?’ Camilla leek oprecht verbaasd. ‘Is het de school? De vorige bewoners vonden het juist zo leuk dat ze kinderen hoorden spelen.’
‘Toch zijn ze vertrokken.’ Ik draaide me om. ‘Zullen we gaan?’
Nu laat Camilla, terwijl we terugrijden naar haar kantoor, een lange, strategische stilte vallen. Dan zegt ze: ‘Als alles wat we vandaag hebben gezien niet aan je eisen voldoet,moeten we misschien wat hoger gaan zitten.’
‘Helaas zit ik al aan mijn plafond,’ zeg ik droog terwijl ik uit het raampje kijk.
‘Dan zou ik toch maar iets minder kieskeurig worden,’ zegt ze bits.
‘Wat deze flat betreft heb ik… persoonlijke redenen om niet pal naast een school te willen wonen. Nu nog niet, in elk geval.’
Haar blik gaat naar mijn buik, die nog steeds een beetje slap is van de zwangerschap, en haar ogen worden groot als ze het verband legt. ‘O,’ zegt ze. Camilla is niet zo dom als ze eruitziet, en daar ben ik blij om. Ik hoef het verder niet uit te leggen.
Ze lijkt nu zelf een besluit te hebben genomen. ‘Er is nog één andere mogelijkheid. Eigenlijk mogen we het niemand laten zien zonder de uitdrukkelijke toestemming van de eigenaar, maar we doen het soms toch. Sommige mensen krijgen er meteen de kriebels van, maar ik vind het een ongelofelijk huis.’
‘Een ongelofelijk huis, binnen mijn budget? Het gaat toch niet om een woonboot, hè?’
‘O nee, absoluut niet. Het tegendeel, zou ik haast zeggen. Een modern pand in Hendon. Een heel huis – één slaapkamer, maar enorm veel ruimte. De eigenaar, een architect, heeft het zelf ontworpen. Hij is tamelijk beroemd. Koop je
wel eens kleren bij Wanderer?’
‘Wanderer…’ In mijn vorige leven, toen ik geld had en een goedbetaalde baan, liep ik wel eens naar binnen bij Wanderer in Bond Street, een enge, minimalistisch ingerichte winkel met personeel in zwarte kimono, waar slechts enkele
duizelingwekkend dure jurken als maagden op een offerblok over een marmeren plaat gedrapeerd liggen. ‘Af en toe, hoezo?’
‘Het Monkford Partnership ontwerpt al hun winkels. Hij is wat ze geloof ik een “techno-minimalist” noemen. Heel veel verborgen technologie, maar verder is alles volkomen kaal.’ Ze werpt me een blik toe. ‘Maar ik moet je waarschuwen:
sommigen vinden zijn stijl iets te… sober.’
‘Daar kan ik wel tegen.’
‘En…’
‘Ja?’ spoor ik haar aan als het me te lang stil blijft.
‘Het is geen doorsnee huurovereenkomst,’ zegt ze aarzelend.
‘Hoe bedoel je?’
‘Weet je wat,’ zegt ze terwijl ze haar richtingaanwijzer aanzet en naar de linkerbaan schiet, ‘laten we eerst gaan kijken, misschien val je ervoor. De nadelen bespreken we daarna wel.’

Over Jeroen L

Eén van de oprichters van LekkerLezen.net. In het dagelijks leven actief als bedrijfskundige/docent, 's avonds het liefst met de neus in een goed boek!

5 reacties

  1. Dit spreekt mij wel aan… ben nu wel benieuwd naar de rest van het verhaal.

  2. Ik word wel getriggerd. Ben nu benieuwd naar het boek. Leuke & handige site!

  3. Ohh en stop! Haha, ik zat er helemaal in, vergeten dat het een voorproefje was! Te gek, ik ben echt onwijs benieuwd hoe dit verder gaat aflopen

  4. Ahhh nee! Wat jammer dat ik niet meteen verder kan lezen! Ik zat er zo lekker in!! Ik kan niet wachten hoe het verhaal verder gaat

  5. Ik ben heel benieuwd naar dit boek, lijkt me een topper!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *