Voorpublicatie: De Heelmeesters (deel 1)

Dit is deel één van een serie van zes voorpublicaties.

Het boek “De Heelmeesters”, van Abraham Verghese, ligt vanaf 10 juni in de winkel

De komst

Na een verblijf van acht maanden in het duister van de baarmoeder van onze moeder kwamen mijn broer Shiva en ik ter wereld aan het eind van de middag van de twintigste september in het jaar onzes Heren 1954. De eerste lucht die we inademden was de ijle lucht van Addis Abeba, de hoofdstad van Ethiopië, op een hoogte van drieduizend meter.


Het wonder van onze geboorte voltrok zich in operatiekamer 3 van het Missing-ziekenhuis, dezelfde kamer waar onze moeder, zuster Mary Joseph Praise, het grootste deel van haar werkend bestaan had doorgebracht en zeer grote voldoening had gevonden.Toen bij onze moeder, een non van de diocesane orde der karmelietessen van Madras, die ochtend in september onverwachts de weeën waren begonnen, was de moesson in Ethiopië net afgelopen; het geroffel op de golfplaten daken van Missing was plotseling opgehouden, als een kletskous die midden in een zin wordt afgebroken.

Van de ene dag op de andere kwamen de meskel-bloemen in bloei en overdekten de hellingen van de heuvels van Addis Abeba met een gouden gloed. In de velden rondom Missing overwon de zegge de modder en strekte zich nu in een schitterend tapijt uit tot aan de geplaveide toegang tot het ziekenhuis, wat iets groters leek te beloven dan cricket, croquet of badminton.

Missing stond op een groene helling, en het rommelige complex van wit gepleisterde gebouwen met een of twee verdiepingen leek door dezelfde geologische krachten uit de bodem omhooggeduwd te zijn als de Mount Entoto. Bloembedden, als troggen gevuld door het hemelwater uit de goten, omringden de lage gebouwen als een slotgracht.

De rozen van Mater Hirst overwoekerden de muren, omlijstten met hun karmozijnrode bloemen elk raam en reikten tot aan het dak. De leemgrond was zo vruchtbaar dat Mater – de wijze en verstandige directrice van het Missing-ziekenhuis – ons voorhield om er niet blootsvoets in te stappen, anders kregen we er prompt nieuwe tenen bij.
Vijf paden met aan weerskanten schouderhoge bosjes liepen van de hoofdgebouwen als spaken van een wiel naar vijf bungalows met strodaken, die nagenoeg geheel aan het zicht werden onttrokken door kreupelbosjes, heggen, wilde eucalyptussen en naaldbomen. Het was de bedoeling van Mater dat Missing op een arboretum leek, of op een hoekje uit de Kensington Gardens (waar ze, voordat ze naar Afrika kwam, als jonge non altijd gewandeld had) of op de hof van Eden voor de zondeval.

Missing heette eigenlijk Missie-ziekenhuis, een woord dat in het Ethiopisch was verbasterd tot Missing. Een ambtenaar van het Ministerie van Gezondheid had, net van de middelbare school, op de vergunning het missing ziekenhuis getypt, wat hem betrof de fonetisch juiste spelling. Een verslaggever van de Ethiopian Herald nam die foute spelling over. Toen Mater Hirst de ambtenaar op het ministerie had benaderd om het te veranderen, pakte hij zijn oorspronkelijk getypte kopij erbij. ‘Kijkt u zelf maar, mevrouw. Het is Missing, quod erat demonstrandum,’ zei hij, alsof hij bewezen had dat de stelling van Pythagoras klopte, dat de zon in het middelpunt van het zonnestelsel stond, dat de aarde rond was en zich in een denkbeeldige uithoek daarvan de exacte locatie van Missing bevond. Zo bleef het dus Missing.

Dit was deel één van een serie van zes previews van het nieuwe boek van Abraham Verghese: “De Heelmeesters” (vertaald door Otto Biersma en Paul Bruijn en uitgegeven door “De Bezige Bij”), dat vanaf 10 juni in de boekwinkel verkrijgbaar is.

Morgen: deel twee van deze serie.


Lees “De Heelmeesters” zelf !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *