Manuscripta 2012 – dag 2

Een nacht verstrijkt waarin titels, hoofdpersonen, verhalen over elkaar heen buitelen. Er is duidelijk veel te verwerken na alle indrukken van de zaterdag. Niet geheel fris, maar vol goede moed ondernemen Jeroen en ik ook vandaag weer de reis naar Manuscripta. Wat ligt er zondag voor ons in het verschiet?

De hemel is wat bewolkter, de temperatuur daarentegen lijkt wat hoger. Het terras van “de Espressofabriek” zit dan ook al aardig vol met lunchende bezoekers, die de zelfgemaakte muffins en appeltaart zo te zien goed weten te waarderen. Een uitgelezen moment om al wat eerste contacten te leggen met lezers die wellicht ook recensent willen worden. En met “de Kring”, een kersverse uitgeverij waarvan de dames nog  druk doende zijn de flyer met te verschijnen titels samen te bundelen om op te hangen als een soort scheurblok voor geïnteresseerden.

De stands in de Gasfabriek hebben nog een bezoek van LekkerLezen te goed. Jeroen neemt de praatjes voor zijn rekening. Daar ik zeker niet de enige ben die geïnteresseerd is in het verhaal van Hans Dorrestijn, snel ik alvast door naar stoelen die voor zijn podium gereed staan. Want het moet gezegd. De tijd wordt in het algemeen strak in de gaten gehouden en de interviews en presentaties beginnen precies op tijd. Zo heb ik het graag.

 

Dudeljo

Hans Dorrestijn presenteert op zijn kenmerkende manier, met droogkomische humor, zijn nieuwe vogelboek “Dudeljo”. Eenieder die zijn muziekklassiekers kent weet dan gelijk dat de Wielewaal een belangrijke rol speelt. Onder het mom van “het ene geel is het andere niet” passeren in rap tempo een scala aan vogels met gele veren de revue. Afsluitend met het in canon zingen van “Dudeljo”, maken we ons daarna op om het geleerde in de praktijk te brengen. Hans heeft ons al gewaarschuwd; op een wandeling door het park op zoek naar vreemde vogels, is het handig een gids mee te nemen. Vertrouwend op Hans zou de Tjiftjaf voor een Zwartkop gehouden kunnen worden. Tijdens de wandeling door het Westerpark voegt hij daar aan toe dat zijn bijnaam tijdens dit soort tours “waar dan?” is, aangezien zijn publiek vaak eerder een vogel spot dan hij.  Gelukkig werpt Luuk zich op als gids. De Krakeend onderstreept Hans’ verhaal, terwijl Luuk ons op de eend met zwarte kont wijst.

Kim Moelands

Weer terug op de Manuscripta begint net het interview van Harry Lensink met Kim Moelands. Op spetterende wijze, ware haar nieuwe boek een spannende film, start Kim een trailer op om ons een indruk te geven van “Verdieping X”, haar nieuwste thriller die in november in de winkels ligt. Na een aantal autobiografische verhalen vindt Kim het fijn fictie te kunnen schrijven: “fictie heeft immers  geen consequenties voor het echte leven” licht ze toe. Laten we het hopen, want op een drama met een nieuwe partydrug, gemaakt van bloed, zit niemand te wachten.  Het blijft een dankbaar onderwerp, de angst van mensen ten aanzien van drugs.

Voorlezen

Ik snel door naar mijn eerste workshop. Anke Kranendonk leert ons goed voor te lezen. We schudden de armen en benen los, trekken gekke bekken en jodelen om de stem warm te maken. Een goede voorbereiding is het halve werk. Twee dappere dames durven het vervolgens aan om op het podium hun voorleeskunsten te tonen. Dit wordt beloond met feedback en praktische tips en natuurlijk een groot applaus. Het is duidelijk dat de dames de tips al aardig kunnen toepassen. Ze  hebben plezier hebben in het voorlezen en weten een beeld van het verhaal op te roepen. Geboeid zitten we op de punt van de stoel, met kriebels inde buik bij de zin “ik ben op jou”.

Jeroen Buscher

Als afsluiter hoop ik mezelf onbeperkt houdbaar te maken bij de workshop van Jeroen Busscher. Helaas heeft Buscher het begrip workshop niet begrepen. het publiek wordt niet bij zijn verhaal betrokken. Het is slechts een kijkje achter de schermen van de inhoud van zijn boek. Jammer, want na twee volle dagen ben ik niet meer in staat geconcentreerd te luisteren. Graag had ik wat meer in mijn  tasje mee naar huis genomen dan de ervaringen en boeken. Maar ach, er moet natuurlijk ook wat te verbeteren zijn voor de Manuscripta volgend jaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *