Wilt u niet aan mijn jasje trekken – Eric Vrijsen

Titel: Wilt u niet aan mijn jasje trekken
Auteur: Eric Vrijsen
Uitgever: Balans
ISBN: 978 94 600 3242 4

Als politicoloog en politiek-journalist weet Eric Vrijsen natuurlijk als geen ander hoe de relatie tussen pers en politiek vormgegeven is. Een relatie die balanceert tussen wederzijdse afhankelijkheid en een soort natuurlijk tegenstander-zijn. In de loop der jaren heeft Vrijsen gezien hoe politici handig (en onhandig) opereren, hoe mensen hun boodschap goed weten te timen om het gewilde resultaat te krijgen en hoe politici de publieke opinie weten te spelen.

Wat timing betreft heeft Vrijsen in ieder geval het een en ander opgepikt, want welk tijdstip is beter voor de lancering van een “achter-de-schermen-van-de-politiek”-boek dan vlak voor de Tweede Kamer-verkiezingen?

Het resultaat van Vrijsens inspanningen mag er zijn.

Het boek, met de enorm lange titel “Wilt u niet aan mijn jasje trekken – Populisme en politieke pers, valkuilen en verkiezingstrucs, scoringsdrift en sexuele intimidatie, de grappen van Balkenende en de gezelligheid van Wilders” is een verzameling leuke anekdotes die met de nodige analyse gepaard gaan. Het “fenomeen” Balkenende (die erin slaagde om 7 jaar door woelig water te koersen en na de val van zijn zoveelste kabinet zonder enige tegenstand weer tot lijsttrekker is gekozen) en het “fenomeen” Geert Wilders (die naar het schijnt prive een stuk prettiger is dan publiek). Maar ook de berichtgeving over seks-schandalen (terughoudend) en de invloed van politiek gestuntel op de missie in Uruzgan komen voorbij.

Maar ook de strategie van politici wordt doorgelicht. De een gooit het op elitarisme, de ander gebruikt populisme, maar wat ze ook doen, ze zijn zich terdege bewust van het effect van hun uitlatingen op hun handelen. Voor de aspirant-politicus kan dit boek eigenlijk dienen als handleiding “Hoe om te gaan met de pers”. Voor een “ambteloos burger” is het een handleiding “Hoe interpreteer je politici”.

Ergens zou je kunnen zeggen dat “Wilt u niet aan mijn jasje trekken” een mooi vervolg is op “Il Principe” van de beroemde Macchiavelli. De lessen van deze klassieker gelden nog steeds en ook in “Wilt u niet aan mijn jasje trekken” zie je ze terugkeren. Alleen zie je hier hoe je ze kunt toepassen in de media-democratie.

Mijn tip: lees het voordat de campagne echt losbarst en je zult de komende verkiezingscampagne met heel andere ogen bekijken.


Lees “Wilt u niet aan mijn jasje trekken” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *