Turbulentie – Annette Herfkens

Titel: Turbulentie
Auteur: Annette Herfkens
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 225 7364 8

Annette Herfkens behoort tot de voorhoede van de moderne vrouw. Ze studeerde rechten en kwam vervolgens in de bankenwereld terecht, waar ze handelde in schuldpapieren en van de ene wereldstad naar de andere trekt, steeds naar de volgende baan. En al die tijd blijft ze smoorverliefd op haar “Pasje” (Willem van Pas). In het veertiende jaar van hun relatie willen ze samen op vakantie in Vietnam. Maar het piepkleine vliegtuigje waarmee ze de laatste etappe moeten afleggen vliegt tegen een berg. Alle inzittenden komen om, behalve Annette. Acht dagen zit ze bij het wrak van het toestel, omringd door dode medereizigers en brokstukken. Acht dagen van helse pijnen, totdat ze eindelijk gered wordt.

In de jungle ervaart ze, zo omschrijft ze, een haast goddelijke eenheid met de wereld. Ze leeft volkomen in het moment en merkt op dat ze vreemd genoeg eigenlijk geen angst ervoor.

Na haar redding moet ze herstellen. Niet alleen de fysieke verwondingen, maar ook het hart dat rouwt om haar grote liefde.

Veertien jaar later besluit ze terug te gaan naar “Haar berg”. En ontmoet ze de Vietnamezen die toen zo een belangrijke rol speelden.

Het overleven van een crash moet haast wel een enorme impact op je leven hebben, op je karakter. Maar dat komt niet echt naar voren. Goed, er zitten wat overdenkingen in over het leven en het belang van de liefde en leven in het moment. Alleen zijn dat gedachten die ook anderen hebben. Mensen die niet tegen een berg zijn gevlogen. Dat ze de dingen kleiner maakt dan ze zijn wordt in het boek meerdere keren uitgesproken. En wat dat betreft is het boek heel consequent.

De grote waarde van boeken zoals “Turbulentie” is, wat mij betreft, gelegen in de lessen die je er als lezer uit kunt trekken. Anders kun je net zo goed een roman lezen. Dus welke lessen kan de lezer trekken uit het verhaal van Annette Herfkens?

Wie het weet mag het zeggen. Dat Herfkens vrede heeft met de wereld en de dingen accepteert zoals ze zijn is duidelijk. Dat deze opstelling haar helpt om positief door het leven te gaan ook. Maar wat moeten wij hiermee? Leert zij ons dingen waardoor wij zelf ook op die manier met de tegenslagen die ons teisteren omgaan? Helaas. Wat dat betreft komen we er bekaaid af.

Enkel op de laatste paar pagina’s deelt ze een paar overpeinzingen met ons welke iets meer de diepte ingaan. Maar verder blijft ze opvallend oppervlakkig. Het blijft een verhaal over wat er gebeurt is, maar de échte impact lijkt ze voor ons verborgen te houden.

Ze vertelt over de spirituele ervaring, en doet dit op indrukwekkende wijze, maar dit wordt niet vertaald naar iets waar je in je eigen leven een voordeel mee kunt doen. Zou dat mogelijk zijn? Vast wel, gezien de grote verzameling aan boeken van andere overlevers die ons helpen om de lessen die geleerd zijn op een iets minder pijnlijke manier ook te leren.

De meeste diepgang zit hem eigenlijk nog in het nawoord van dochter Joosje, die eigenlijk hetzelfde lijkt te ervaren als ik: ze kent het verhaal en weet dat het impact heeft, maar echt “binnenkomen” doet het pas op het moment dat ze meereist om de rampplek te bezoeken.

Ook de ingevoegde stukken waarin betrokkenen (een oude vriendin, een collega, een broer) hun perspectief op de zaak vertellen toont veel meer emotie dan de stukken waar Herfkens aan het woord is. Zelf zegt ze dat dit komt doordat je op de beursvloer niets aan emoties hebt, dus dat ze deze weet te onderdrukken totdat het moment is gekomen dat je er wel ruimte aan kan en mag geven. Klinkt aannemelijk.

Maar is het schrijven van een boek zoals dit dan niet bij uitstek het moment om alles te laten gaan? De grootste dingen zegt ze eigenlijk in de dingen die ze niet zegt. Belangrijke wendingen in haar privéleven zie je al ver vantevoren aankomen door de overduidelijke hints die ze hiervan geeft. Het wisselend tijdsperspectief laat ook duidelijk zien dat de rol van bepaalde personen in haar leven door de tijd veranderd. Maar daarover spreekt ze niet. Of het als verraad voelde dat ze een nieuwe liefde kreeg is een vraag die ze in een halve pagina even beantwoord, terwijl dat nu net de dingen zijn die ik zou willen weten. Hoe ga je daarmee om? Hoe geef je de dingen een plaatsje? Daarover geen woord.

Wat resteert is een haast zakelijk verslag van een ingrijpende gebeurtenis en een enorme reeks lessen die helaas niet met ons worden gedeeld. Teleurstellend…

Waardering:4/10


Lees “Turbulentie” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *