Eat that frog – Brian Tracy

Titel: Eat that frog, dé methode om te stoppen met uitstellen en superproductief te worden
Auteur: Brian Tracy
Uitgever: Maven Publishing
ISBN: 978 94 924 9307 1

Het is de tijd van de goede voornemens. Dit jaar ga ik afvallen. Dit jaar ga ik meer sporten. Ik ga gezonder eten. Ik ga beter mijn best doen op mijn werk. Ik ga… ik ga…

Allemaal goede plannen, die doorgaans ongeveer een week standhouden. Wat is dat toch? Hoe komt het dat we, alle goede bedoelingen ten spijt, nooit waarmaken wat we zeggen te willen bereiken? Dat komt, denkt Brian Tracy, doordat we de neiging hebben om de echt belangrijke dingen te laten liggen en in plaats daarvan kleine, onbelangrijke karweitjes te doen. Want die belangrijke dingen, die zijn moeilijk.

Mark Twain heeft ooit gezegd dat je elke dag moet beginnen met het doorslikken van een kikker. Want als je dat achter de rug hebt, kan de rest van de dag je alleen nog maar meevallen. Brian Tracy vertaalt dit naar “hoe word ik productief”.

In essentie is zijn verhaal heel simpel: bepaal het allerbelangrijkste wat jij (en niemand anders) nu kan doen. En doe het. Geen smoesjes, geen gedoe. Gewoon doen wat er moet gebeuren.

Rondom deze centrale filosofie schrijft hij vervolgens 172 pagina’s vol, verdeeld over 21 hoofdstukken. Elk van deze hoofdstukken is op zichzelf al superpraktisch en toepasbaar. Voor de zelfhulpboek-veteraan zal er weliswaar weinig nieuws in staan, maar Brian Tracy slaagt er wel in om “Eat that frog” opzwepend te maken.

Hij begint nog relatief kalm. Maar naarmate je verder in het boek komt, hoor je bij het lezen de schrijver steeds energieker tot je spreken. Hij spreekt sneller, luider, meer gedreven. Alsof je op de rug van een volbloed paard zit. Een paard dat niets liever wil dan vol in de galop. Het enige wat het paard daarvan weerhoudt ben jij. Gezeten op de rug van dit machtige dier houdt je de teugels strak.

Goed, die analogie verzin ik ter plekke, maar het is er wel een die feilloos binnen dit boek past: “In je eigen leven moet je zo eerlijk zijn om diep in je binnenste te zoeken naar de beperkende factor (…) die je belemmert in het bereiken van je persoonlijke doelen.” (p.108-109). Vaak is het je eigen mening over jezelf dat bepaalt hoe hard je zult gaan.

“Eat that frog” wemelt van de typische dingetjes van Amerikaanse business-boeken. Citaten van beroemde figuren, opzwepende taal. Een enorm monomane focus op competitie op de werkplek. Maar vreemd genoeg is dat bij dit boek voor de verandering eens niet irritant. Want wat hij zegt over eerder op je werk komen, later vertrekken en gratis extra werk verrichten, kun je net zo goed vertalen naar je cursus bloemschikken, je hobby-fotografie of je relatie.

Het leest dus erg dynamisch, dat “Eat that frog”. Je zou het, al opgezweept door de schrijver, van voor tot achter in één ruk doorlezen. Toch is dat, bij mij, niet wat er gebeurde. Sterker nog, ik merkte dat ik de ene na de andere onderbreking inlastte. Een paar keer omdat het tijd werd om te slapen, ja. Maar veelal was het een ander soort onderbreking.

Want door het constante gehamer van Tracy op de vraag “wat is NU het belangrijkste om te doen?” legde ik het boek veelvuldig aan de kant. Want op dat moment was er toch net even iets belangrijker dan dit boek.

Waartoe dat geleid heeft? Nou, laat ik het zo zeggen: mijn to-do list is een stuk korter. En daarbij heb ik ook een paar taken die al een eeuwigheid bovenaan prijkten afgestreept. Verder zal mijn mailbox de komende tijd een stuk leger zijn, nu ik een groot aantal nieuwsbrieven niet meer ontvang, is mijn tijdlijn op facebook ontdaan van een groot aantal groepen en pagina’s die me toch niets opleverden (maar wel tijd kosten) en is mijn bureau enorm opgeruimd en overzichtelijker.

Het is duidelijk: dit boek werkt.

En ik nu ook.

Daarom krijgt het geen plekje in de boekenkast. Absoluut niet. Dit boek komt op mijn bureau te liggen. Niet ergens op een stapeltje of in de la. Nee, op het bureau. Duidelijk zichtbaar. Met de kaft continu zichtbaar. Waardoor ik, elke keer als ik wordt afgeleid, herinnerd wordt aan het doen van de juiste dingen. En soms, als ik ergens op moet wachten, zal ik een hoofdstuk nog eens herlezen.

Eat… that … frog…

Waardering: 9/10


Lees “Eat that frog” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *