De Don – Don Schothorst en Renee Kelder

Titel: De Don
Auteur: Don Schothorst & Renee Kelder
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 225 8011 0

Don Schothorst is de zoon van een reclameman die vroeger aandacht van zijn vader tekortkwam en dat wil compenseren. Dus gaat hij de reclame in waar hij zich ontwikkelt tot een arrogante blaaskaak die zich staande houdt met steeds grotere hoeveelheden alcohol en cocaïne. Met dit kunstmatig toegediende zelfvertrouwen bluft hij zich van het ene succes naar het andere, terwijl hij zijn privé leven verwoest. Voor zover hij dat niet vergeet dat er ook zoiets  is als een privéleven. Hij herkent dit, en voelt de noodzaak zich te laten straffen door SM-meesteressen.

Zie hier, de samenvatting van “De Don“. Het enige wat in dit korte stukje ontbreekt is dat hij probeert af te kicken en tijdens een van die therapieen besluit dat hij een particuliere afkickkliniek wil opstarten.

Verder is “De Don” een grote brei van herhaling: klant, drank, drugs, SM, klant, drank, drugs, SM, drank, vriendinnetje van vriend afpakken, drugs, SM, scheiding, drank…en zo voort.

Je zou op een willekeurig punt besluiten 20 pagina’s over te slaan om vervolgens verder te lezen. Hooguit is er een naam anders, maar de inhoud blijft hetzelfde. Ik voel me als Bill Murray in Groundhog Day.  Eigenlijk had ik dat al kunnen weten toen ik de tekst op de achterflap las, want zelfs in dat kleine stukje slaat de herhaling al toe.

Reclamefolder

Maar eindelijk heb ik het boek dan uit. En misschien is het cynisch, maar ik kan maar niet aan het gevoel ontkomen dat ik een uitgebreide reclamefolder van Schothorst rehab heb zitten lezen. Zo van “Ja, ik was zwaar verslaafd, maar nu ben ik clean. En ik kan jou ook helpen.” Of misschien spreekt het meer aan bij familie van zwaar verslaafden, die vervolgens een therapie boeken (zoals in sommige cases die Schothorst behandeld doen).

Hoe dan ook, dit boek is saai, langdradig en hopeloos repetitief. Een boek over een eikel, geschreven door de eikel zelf, die beseft dat hij een eikel is, maar lekker op dezelfde weg doorgaat en daarmee een nog grotere eikel is.

Onwaardig

Dat uitgeverij Boekerij dit boek heeft willen uitgeven is mij een raadsel. Het is hen in ieder geval onwaardig. Eerder zou ik zo een boek verwachten in de eindeloze rij van self-published memoires. En dan is dit nog één van de mindere.

Waardering: 2/10


Lees “De Don” zelf!

3 reacties

  1. Oei, voor een schrijver die uit de creatieve sector komt is het wel een gemiste kans om er kets origineel van te maken.

  2. Haha wat verwoord je dat heerlijk. Geen aanrader dus.

  3. Duidelijke taal, dit boek hoef ik dus niet mee te nemen op vakantie 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *