Transfermaand – Philip Kerr

Titel: Transfermaand
Auteur: Philip Kerr
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 225 7175 0

Sinds mijn tiende of elfde jaar heb ik volgens mij geen voetbalboek meer in de hand gehad. Vroeger verslond ik de “Snelle Jelle” serie, zelfs al had ik niet zoveel met voetbal. Maar op een gegeven moment ontgroei je die boeken. “Transfermaand” van Philip Kerr is dus een bijzondere keuze voor mij. De titel suggereert dat het vooral gaat om de vraag welke speler waar naartoe gaat, maar de werkelijkheid is wat grimmiger. Het gaat om de vraag: wie heeft de manager van London City vermoord?

Inderdaad, “Transfermaand” is geen sporters-proza (al zit er voor de voetbalfan zat in), maar een degelijke thriller tegen de achtergrond van een professionele voetbalorganisatie. Het sportieve wordt zeker niet onderbelicht, en speelt een enorm belangrijke rol als sfeermaker en context-genereerder. Kerr doet het mooi, met volop verwijzingen naar sporthelden, tactische besprekingen en hier en daar een wonderschoon goal. Voor mij leuk om te lezen, voor de voetbalfanaat ongetwijfeld een walhalla.

Dat Kerr fanatiek Arsenal-supporter is blijkt, want hij kan inderdaad met liefde over de sport schrijven. Om maar te zwijgen over de motivatiespeech die Scott voorafgaand aan een belangrijke wedstrijd houdt. Je voelt de woorden, alsof je erbij bent.

Maar wat mij boeit is de moordzaak. Het lijkt in het begin een rechttoe-rechtaan kwestie. Haast te makkelijk. Uiteraard zit het wat ingewikkelder in elkaar. Scott Manson krijgt van de clubeigenaar, Viktor Sokolnikov, de opdracht om zijn eigen onderzoek te doen. De eigenaar is een Oekraïnerer van wie gezegd wordt dat hij banden met de Russische maffia heeft. Deze Viktor hoopt dat het eigen onderzoek sneller zal verlopen, zodat hem de publiciteit bespaart blijft. Hij zit niet echt te wachten op lieden die in zijn vuile was gaan snuffelen. Hij stelt hem de baan van het slachtoffer in het vooruitzicht.

Scott gaat inderdaad op jacht. Niet vanwege de baan (al zegt hij daar geen nee tegen), maar omdat hij de moordenaar van zijn goede vriend wil pakken. Dat Scott ooit onschuldig heeft vastgezeten voor een verkrachting helpt niet mee, want het contact met de politie is, om het zacht te zeggen, wat stroef. Maar natuurlijk ontdekt hij zaken, geholpen door vrienden die hij in de gevangenis heeft leren kennen, die de politie ontgaan zijn. En ook als lezer zul je af en toe verrast raken.

Eerlijk gezegd, ik vreesde in eerste instantie een fout gemaakt te hebben. Dat ik een boek in de handen had wat vooral gelezen zou worden door de sportfans, maar waarin de verhaallijn slap was en het taalgebruik slordig. Ik ben dan ook heel blij dat ik het fout had. De verhaallijn zit prima in elkaar, de spanning is van een gezond niveau en het taalgebruik is sterk en degelijk, met hier en daar een klein pareltje. Fijn om te lezen dus!

Waardering: 8/10


Lees “Transfermaand” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *