Doelwit – David Baldacci

Titel: Doelwit
Auteur: David Baldacci
Uitgever: A.W. Bruna
ISBN: 978 94 005 0444 8

Zoals bekend zijn er een paar landen in de wereld waar de Verenigde Staten niet al te best mee kan opschieten. Een paar havikken hebben een plan opgevat dat voor altijd een einde moet maken aan één van deze problemen. Het is een missie die onmogelijk is. Een missie die eigenlijk zelfmoord is. Een missie die, als hij mislukt, tot een enorme oorlog kan leiden. De president besluit de beste agenten die ze hebben in te zetten. Maar Will Robie en Jessica Reel zijn binnen de Agency niet al te populair omdat ze bij een eerdere missie hebben moeten improviseren. Hun baas was hier niet zo blij mee. Want hoeveel vertrouwen kun je hebben in een agent die al eerder een bevel niet opvolgde? Dus eerst moeten de twee gerehabiliteerd worden. Of is het de bedoeling dat ze de missie niet overleven?Ondertussen wordt aan de andere kant van de wereld iemand klaargestoomd voor een missie tegen de VS. Háár bazen hebben namelijk ontdekt wat de VS van plan is.

En terwijl beide partijen zich klaarmaken voor hun ultieme missie, is er ook nog een binnenlandse groepering die nog een appeltje met Reel en Robie te schillen heeft.

Geheim agenten, dubbelspionnen, neo-nazi’s, terdoodveroordeelde seriemoordenaars. Baldacci heeft ze in “Doelwit” allemaal bij elkaar gebracht. Een allegaartje van agressieve, verknipte en gestoorde zielen. Je loopt dan al snel het risico dat je verhaallijn begint te kronkelen en dansen. Dat het boek niet te volgen is, of op zijn minst bijzonder vergezocht. Maar in dit boek is het logisch. Logischer eigenlijk, dan de standaardformat van de spionagethriller waar je slechts één verhaallijn hoeft te volgen, dat zich netjes lineair ontwikkeld. Ja, alsof de ontwikkelingen op het wereldtoneel netjes op hun beurt wachten. Niet alleen komt het realistischer over, maar het houdt je ook de hele tijd scherp. Want door al die bochten, heb je echt geen idee wat er achter de volgende boom op je staat te wachten.

Minder enthousiast ben ik over de manier waarop Baldacci “de tegenpartij” in beeld brengt. Ja, hij doet dit op een manier die op mij als “Westerling” overtuigend overkomt, maar tegelijkertijd zet hij het regime wel heel stereotiep neer. Het roept bij mij wat twijfel op. In hoeverre is het land dat Baldacci beschrijft écht zo, en in hoeverre is deze beschrijving een gevolg van de propaganda-machines waaraan wij allemaal ons gehele leven zijn blootgesteld? Die vraag geeft me een wat ongemakkelijk gevoel. Nog onprettiger voel ik me bij het besef dat de meeste lezers die vraag helemaal niet zullen stellen en zich (verder) zullen ontwikkelen met een grote angst en wantrouwen jegens “de ander”. Een beetje zoals ik, opgegroeid ten tijde van de Koude Oorlog, nog altijd een wat afhoudende houding heb tegenover alles wat uit Rusland komt…

Waardering: 8-/10


Lees “Doelwit” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *