De ogen van de vijand – Tom Clancy & Peter Telep

Titel: De Ogen van de Vijand
Auteur: Tom Clancy & Peter Telep
Uitgever: A.W. Bruna
ISBN: 978 94 005 0077 8

Er zijn zo van die schrijvers, die een legende zijn geworden. Tom Clancy is een van die mensen. Nadat zijn vroege droom van een militaire loopbaan in het water viel, besloot hij een andere carriere die daaraan raakte: hij begon spannende politieke/militaire thrillers te schrijven. Hij deed hiertoe een poging door een boek te schrijven over een Russische onderzeeboot commandant die wil overlopen naar de VS. Dit boekje werd redelijk goed ontvangen en zelfs verfilmd  met Sean Connery in de hoofdrol. Het gaat natuurlijk om “The Hunt for Red October”. Hij maakte een uitgebreide serie met Jack Ryan in de hoofdrol, de een nog spannender dan de andere.

Als zo een man een nieuw boek schrijft, dan moet je dat gewoon lezen. “De ogen van de Vijand” is dat nieuwe boek. Die titel is gelijk al een zwak punt aan dit boek, aangezien het totaal de lading niet dekt. De Engelse titel “Against all enemies” is veel beter. Want dat is waar het om gaat. Een Amerikaans geheim agent opereert in Afghanistan en komt een drugsroute op het spoor. Maar al snel blijkt er meer aan de hand te zijn dan een drugs-smokkel. De Mexicaanse drugskartels en Al Qaide hebben een samenwerkingsovereenkomst gesloten. De twee machtigste vijanden van Amerika, die van de War on Drugs en de War on Terror, slaan de handen ineen.
Wat volgt is een race tegen de klok om te ontdekken wat de terroristen van plan zijn en te proberen hen tegen te houden.

Tom Clancy heeft voor dit boek samengewerkt met Peter Telep, een schrijver die ons onbekend is, maar al meer dan 30 boeken op zijn naam heeft staan, voornamelijk militaire thrillers. Clancy, die toch al een reputatie hoog heeft te houden op het gebied van research, en Telep komen samen met een ongelofelijk gedetailleerd verhaal.

Ik kan me voorstellen dat Clancy, groot geworden in de tijd van de Koude Oorlog, wel wat hulp van iemand uit de jongere garde, kan gebruiken. En die samenwerking heeft vruchten afgeworpen als het aankomt op de geloofwaardigheid van het boek. Het tempo is echter wat minder dan we van een solo-Clancy gewend zijn. Wel als vanouds is de diepgang van de personages. Niet zoals andere actie-auteurs hun wat tweedimensionale personages wat diepgang willen meegeven door een herinnering aan het verleden terug te laten komen, maar echte psychologische diepgang. De twijfel van Moore over “het juiste”, het verdriet bij het verlies van bondgenoten en vrienden. Het voelt allemaal bijzonder echt aan. Maar toch… het is een wat verwaterde Clancy.

Je merkt het, hier spreekt een verstokte Clancy-fan, die wat moeite heeft om te wennen. Want het moet gezegd worden: “De ogen van de vijand” heeft weliswaar een waardeloos vertaalde titel, maar het verhaal boeit van kaft tot kaft.

Waardering: 7,5/10


Lees “De Ogen van de Vijand” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *