Millennium, de beste Nederlandse fantastische verhalen – Floris M. Kleijne

Titel: Millennium. De beste Nederlandse fantastische verhalen.
Auteur: Floris M. Kleijne (red.)
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 978 90 225 5705 1

Schrijfsels uit de sci-fi hoek

In deze bundel worden de beste fantastische verhalen voorgedragen. Het is een selectie van twaalf verhalen samengesteld door Floris M. Kleijne in opdracht van De Boekerij. Twaalf verschillende schrijvers komen aan het woord. Alle verhalen hebben meegedongen aan De Paul Harland Prijs: de oudste prijs voor speculatieve korte fictie in het Nederlandse taalgebied. Het sciencefiction karakter is voor alle verhalen dus kenmerkend.

De schrijvers tillen stuk voor stuk het bovennatuurlijke en buitenaardse op een hoger plan. De werkelijkheidservaring komt ter discussie te staan. De schrijvers mikken op een ander waarheidsgehalte. Het komt kort door de bocht neer op het poneren van antwoorden op een “stel dat…- situatie”. De Apocalyps is voor de schrijvers richtinggevend. Het einde van de wereld nadert en dat idee krijgt onder meer invulling in zieltjes winnen met saters, levenskracht die wegvloeit en klimaatsverandering die door dringt tot in de virtuele (en actuele) wereld.

Mooi vind ik het verhaal over het brandpunt in het universum. De mens verliest de grip op de zaken. Het totaalconcept is overweldigend. “Een moment waarop context en potentie culmineren in een flits van een inzicht, creatie of totale vernietiging”. De wenteling van de aarde wordt vertraagd en een explosieve compressie is het gevolg. Alles wat van waarde is, is weerloos. Uit de chaos ontstaat iets nieuws, iets dat nog geen betekenis in zich draagt. Op een futuristisch hoop van zegen, zeg maar.
De lezer kan zich soms ontredderd voelen. Houvast is ver te zoeken in de vergane glorie van de wereld. Vervlogen tijden bieden geen handvatten en het is behelpen in onzekere tijden. Weg is weg, mislukt is mislukt. Het onvermogen van Harvan Arlysen om zijn coördinaten in het heelal te noemen komt overeen met de onbenoembare leegte van het leven. Sci-fi of niet, de melancholie voelt erg herkenbaar aan. Net als de ontluisterende gewaarwording dat sommige dingen eenvoudigweg te veel gevraagd zijn. De melancholie van het leven dringt ons tot op het bot door.

Wellicht zoals het een sciencefictionschrijver betaamt, wordt er (te)veel in het midden gelaten. Het is hier wel wetenschappelijke sci-fi dat bedreven wordt, want de monsters zijn naar de achtergrond gedrongen. Voor een die-hard scfi-fan een beetje jammer, net als voor nihilisten en anderen die zich liever niet bezig houden met diepgaande hersenspinsels over de reikwijdte van het universum.


Lees “Millenium. De beste Nederlandse fantastische verhalen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *