Galgenveld – John Sandford

Titel: Galgenveld
Auteur: John Sandford
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers
ISBN: 978 94 005 0690 9

Detectives zijn populair en hierbij gedijen series, waarbij een markante detective zich keer op keer in avonturen stort en het hoofd breekt om een moordzaak op te lossen, goed. Na “Het Schandaal”, is er nu “Galgenveld” verschenen. Een thriller, detective of speurneuzenboek. Het maakt niet uit, het draait erom dat rechercheur Davenport weer voor een ongekende brute zaak staat, waarbij hij alle creativiteit, middelen en informatie in moet zetten.

Het ‘Zwarte Gat’ verwijst naar een onzichtbaar reservoir bij een stille landweg, de dichtstbijzijnde bewoning 2 kilometer verderop is, waar 21 schedels gevonden worden. Een heus galgenveld. Van wie zijn ze, hoe en wanneer zijn ze er terecht gekomen en door wie? Dat is de basis van deze Davenport-thriller.  Voeg daaraan toe nog de saus van rangorde en macht in de politieke perikelen van diep diep Verenigende Staten, hongerige journalisten en het effect als er ‘een van de onze’ op brute wijze vermoord wordt en je hebt de setting. Na dit boek zul je anders kijken naar voorbijrijdende pick-ups en afvragen: wat ligt er in de laadbak?

Dubbel perspectief

De verrassende twist in dit boek is dat je tegelijkertijd ook weet wie de dader is. Het kat en muis spel wordt hiermee vanuit twee perspectieven belicht. De dader ziet het als een uitdaging om de politie op het verkeerde been te zetten. Langzaam wordt de dader opgejaagd en komt hij steeds meer in het nauw wat resulteert in rare sprongen en schieten op los en vast om zijn vrije status te rekken. Rechercheur Davenport en aanverwanten proberen de puzzeltjes steeds sneller te leggen en zitten de dader op de hielen.

Door deze wisseling in perspectief krijg je een kijkje achter de schermen. Ook al weet je wat de dader doet, je denkt hierdoor niet minder mee – je probeert ze juist nog harder aan te sporen: ‘kijk toch naar die vlek, dat signaal’! Je weet wat er gaat gebeuren en loopt hierdoor eigenlijk een stap voor op de recherche, maar tegelijkertijd zoek je bevestiging en is het is interessant om te zien welke verbindingen en analyses ze maken om de zaak op te lossen.

Werk – prive – werk- prove: balans?

Uiteraard krijgen we ook een kijkje in het privéleven van Davenport, want werk en privé lopen door elkaar heen. Is dit wel te scheiden? Het liefst rijdt hij in zijn Porsche 911 en heeft hij een leven vol seks en barbecues, maar een detective moet altijd alert zijn en paraat als er nieuwe ontwikkelingen zijn. Hoe combineert hij dat? In dit geval onderneemt hij wel erg bijzondere vader-dochter activiteiten, door haar tijdens zijn speurtocht mee te nemen.

Het boek eindigt met een opmerking over de actualiteiten en de rauwe samenleving waar we in wonen: “De ontdekking was drie dagen lang groot nieuws, dat vervolgens naar de vergetelheid werd getwitterd en werd overstemd door het digitale kabaal van het computertijdperk en de mondiale media, die altijd wel weer een nieuwe, nog ergere misdaad wisten te vinden. (p. 314)”.

Dit sluit aan bij de gedachte, die me gedurende het hele boek bij bleef; het lijkt wel of ik verschillende krantenkop zie terugkomen met gruwelijke verbijsterende verhalen van de afgelopen jaren. Koppen die realiteit zijn, maar waarvan je vaak hoopt dat deze zich alleen in detectives en romans afspelen. Helaas is het vaker andersom. Nadat er in werkelijkheid een schimmig personage onvoorstelbare misdaden begaat, vormt dit een inspiratie voor schrijvers en romanciers. Dit was al het geval bij Alexander Dumas en de “Graaf van Monte Christo”, waarbij hij een geromantiseerde personage heeft gemaakt uit een mix van verschillende krantenberichten.

Grote kans dat er volgend zomer weer een nieuwe Davenport klaarligt om weer bij weg te zwijmelen, terwijl je tegelijkertijd vol spanning de pagina omslaat om te kijken of je het goed hebt of wat er nu weer gaat gebeuren. Of zoals Sandford zijn personage Davenport mooi schets “een verzamelaar (…) van connecties, een rechercheur die graag schaakte met mensen, die de ene bron tegen de andere uitspeelde en ze het samen liet uitvechten. Hij was dol op mysteries (p.26)”.  In de zon voor op het strand, ver weg van televisie en impulsen, zijn dit ideale boeken om lekker vanuit je luie stoel een dosis detective en speurwerk mee te krijgen. Het biedt alles wat je van een detective verlangt en je raakt erin ondergedompeld, maar echt onderscheidend is het niet.

Waardering:  7/ 10


Lees “Galgenveld” zelf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *