Kleine helden – Almudena Grandes

Titel: Kleine helden
Auteur: Almudena Grandes
Uitgever: Signatuur
ISBN: 978 90 5672 567 9

Almudena Grandes is een ster in het neerzetten van hartverwarmende personages. In dit boek kiest ze voor een actuele situatie; het Spanje van 2013 dat gebukt gaat onder de economische crises en corruptieschandalen. Een crisis die verder gaat dan het individu en impact heeft op hele gezinnen en wijken. In prachtig verhalen geeft ze doorkijkjes hoe de bewoners van een wijk in Madrid zich staande weten te houden, hoe het leven verder gaat.

“Kleine Helden” geeft een herkenbaar tijdsbeeld, taferelen en verhalen die in diezelfde periode toen ik in Barcelona woonde, het gesprek van de dag waren; vrienden van vrienden die gemigreerd zijn, solidariteitsacties om voedsel in te zamelen en genoegen nemen met het hebben van een baan ongeacht opleiding, aantal uren en of er betaald wordt.

Het boek is kritisch, maar niet activistisch.  Gandes gebruikt de schoonheid van suggestie in plaats van het makkelijk zoeken naar confrontatie. Daarnaast zijn de situaties doordrenkt met humor, hoe ironisch het soms ook kan zijn. “De douchebak is zo klein dat er met de schuifwand dicht geen ruimte is om de douchekop ter grootte van een telefoon fatsoenlijk vast te houden en je voeten niet eens nat worden als je tieten hebt. “(p. 223)

Gluren

Geweldige verwoorde observaties van de situatie in de wijk komen juist doordat je ze thuis leest, en begint mee te leven, sterk over. Vele buren komen voorbij en het blijkt dat ze meer met elkaar verbonden zijn en gemeen hebben dan in eerste instantie lijkt. Het is een beetje ‘stiekem gluren bij de buren’, als voorbijganger door de verlichte ramen naar binnen kijken en horen wat zich er afspeelt, waardoor men bezig gehouden wordt. Het heeft iets weg van een soap; het werkt verslavend. Je wilt weten wat er verder gebeurt. Hiermee laat het de consequenties voelen in plaats van dat je er vluchtig kennis van neemt in bijvoorbeeld een nieuwsrubriek. Het doet je denken als stadsmens, hoe goed ken ik eigenlijk mijn buurt?

Net als “De drie bruiloften van Manolita” een ontwapend boek. Een boek dat je laat houden van de personages en waarvan je tot het eind met ze meeleeft. Na de laatste bladzijde, zoomt de camera weer uit, keer je terug in je eigen leven. Maar de kleine taferelen, de verhalen van solidariteit en dagelijkse herkenbaarheid, blijven je bij en doen je hopen dat, ook al zijn het fictieve personages, alles goed met ze zal gaan. En tegelijkertijd helpt het om dingen weer even in perspectief te plaatsen, te genieten. Kijk maar naar een zin van de eerste pagina: ‘…’s ochtends in alle vroegte over de pas schoongespoten stoepen wandelen een onbetaalbare luxe is, een genoegen dat niets kost.  ‘Ik zou zeggen, sla “Kleine helden” open en lees verder.

Waardering: 10/10


Lees “Kleine Helden” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *