Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt – Romain Puértolas

Titel: Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt
Auteur: Romain Puértolas
Uitgever: Meulenhoff Boekerij
ISBN
: 978 90 225 7409 6

Providence Dupois kan haar net geadopteerde dochtertje in Marokko gaan ophalen. Helaas hangt er een grote aswolk boven Europa en stijgen er geen vliegtuigen op. En de tijd dringt want het dochtertje, Zahera, heeft taaislijmziekte en het ziet er naar uit dat ze deze dag niet overleeft. Of haar moeder moet haar op tijd naar Frankrijk kunnen halen.

Voor Providence zit er dus maar een ding op: zelf vliegen. En dan niet zelf een vliegtuig besturen, nee: armen uitspreiden, fladderen en vliegen.
Maar dat moet ze dan nog wel even leren. In haar race tegen de klok om haar dochtertje te redden komt ze de meest vreemde snuiters tegen (waaronder enkele presidenten) en dat leidt tot de nodige komische voorvallen.

Ik weet niet wat het moeilijkst eis: een goed humoristisch boek schrijven of een humoristisch boek goed lezen. Ik heb nog maar weinig boeken gelezen die me echt aan het lachen brachten. Zeker de boeken van Terry Pratchett daar kan ik de humor wel van inzien en vroeger heb ik ook genoten van Leonards Huizinga’s “Adriaan en Olivier”-boeken. Maar de laatste tijd lukt me dat steeds minder.

Er zitten hele leuke voorvallen en vindingen in “Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt” van Romain Puértolas. Maar het laat me nergens meer lachen dan met een licht opgetrokken mondhoek.

Cruciaal van humor is de juiste timing en intonatie. Bij het lezen van een boek vind ik die als lezer niet automatisch. Dus pas na een zin of drie, vier begrijp ik de bedoeling van het voorval en kan ik ‘m met de juiste timing en intonatie lezen. Dan is de lol er al half vanaf.

Het kan dus allemaal aan mij liggen. Dus laat ik maar wel toegeven dat het een humoristisch boek is, al had het voor mij leuker gemogen. Het verhaal over een vrouw die moet leren vliegen om haar dochter te redden is een leuk gegeven, de ontknoping daarentegen vond ik iets te voor de hand liggend.

Ik kan me voorstellen dat het gegeven van een vrouw die kan vliegen wat kinderachtig lijkt voor een boek dat op de volwassen markt gericht is, maar als u het eind van het boek haalt, klopt het wel weer.

Wat me wel erg gestoord heeft, is het overmatige gebruikt van vergelijkingen. “..klapte de monnik in zijn handen alsof hij een vlieg in volle vlucht doodde” , “een beetje zoals in de film Le Fabuleux Destin dÁmelie Poulain”, “als een prinses die…”, “Je zou denken dat het een Russische trainer was.”. En dit haal ik met nog ’s door het boekje bladeren van een paar pagina’s. Het zijn er teveel en slechts enkele zijn goed gevonden.

Ga ik dit boek nog ’s lezen? Nee,  nooit. Ga ik nog ’s iets van Puértolas lezen? Nee, ook niet.
Moet u het boek lezen? Als u veel plezier beleeft aan andere humoristische boeken is dit denk ik wel een van de betere, dus pak het dan zeker mee. Wilt u er achter komen of een humoristisch boek iets voor u is, dan zou ik dit boek gewoon laten liggen.

Waardering: 6/10


Lees “Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt” zelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *